Mama Maai

At this moment #1

Dag 3 avondvierdaagse, zullen we dit elke dag doen mam?

Dag 3 avondvierdaagse, zullen we dit elke dag doen mam?

Ik schreef al eens in mijn nieuwsbrief dat ik de laatste tijd zo hard aan het twijfelen ben wat ik nou wil met dit blog. Langzamerhand groeit het vooral dicht met creatieve berichten en dat vind ik bovenal hartstikke leuk maar stiekem mis ik het gewoon te schrijven schrijven schrijven over wat er nogal eens in mij omgaat. Achterin mijn hoofd spreekt nog altijd dat irritante stemmetje wat mij waarschuwt voor het boze web waardoor ik veel en veel minder ben gaan schrijven over mijn kindjes en mijn overpeinzingen als mama terwijl ze zoveel gekke avonturen beleven. Ik zoek naar een soort middenweg en lees graag de as we speak op talesfromthecrib die weer geïnspireerd werd door sometimessweet en wie weet, misschien is dit wel een beginnetje van wat ik zoek.

At this moment:

Bezig met: het verbouwen van een van de kinderkamers naar een echte meidenkamer voor Fenne. Behang afstomen, best geen naar klusje maar er gaat toch wat tijd in zitten en ondertussen samen met haar op de ipad struinen naar inspiratie op Pinterest en leuke behangetjes uitzoeken. Het is nog altijd zo’n verademing boven te komen en de frisse jongenskamer te treffen, dat willen we voor haar ook. We weten inmiddels dat we haar kast gaan overschilderen in een kek kleurtje, we hebben en echt meidenbed exemplaar op het oog waar ook haar vriendinnen in kunnen blijven slapen en een hoop rotzooi in opgeborgen kan worden en mevrouw herself wenst een bureau. Dat soort klussen duren bij ons altijd een eeuwigheid want weekenden raken nogal snel vol en bovendien stellen we met dit weer zomaar ineens andere prioriteiten. Als een dagje belevenissenbos ofzo.

In mijn hoofd: mag het af en toe dus wel wat rooskleuriger. Na vijf jaar thuis ben ik geloof ik wel weer toe aan iets om handen hebben, iets anders dan mijn gezin en het huishouden. Ik hoef niet te noemen dat ze fantastisch zijn maar ik merk dat het soms een beetje teveel is, dat fulltime moederen, het continue beschikbaar zijn. En ik merk ook dat een dagje weg zo af en toe en het missen van mijn gezin dan juist weer laat inzien hoe leuk ze zijn. Alsof je dat soms eventjes vergeet. Mijn grijze massa draait overuren te bedenken wat dat dan zal zijn en hoe dat ingepast wordt met hoe we ons nu draaiende houden, tot nu toe kom ik er nog niet uit.

at this momentFit worden: Ik blijf me verbazen over hoe rot ik me het ene moment kan voelen en hoe ik kan genieten het andere moment. En je kan het eens goed zat zijn he, dat zo vaak net niet oké voelen dus ik spoorde mijzelf aan daar nu eens echt werk van te maken en toen ging het mis in mijn rug en in mijn enkel. Natuurlijk, dat is hoe dingen lopen als je vanuit je luie niksie ineens besluit weer fanatiek aan de slag te gaan. Maar ik ga me niet laten tegenhouden door die rottige blessures.

Bovendien probeer ik me elke dag weer over die enorme drempel te slepen met de peuter naar buiten te gaan om frisse lucht te happen en weer wat meer te ondernemen want je beland nou eenmaal snel in zo’n vervelende cirkel van je niet goed voelen en niks ondernemen en je daar nog minder goed over voelen. Schop onder de kont Maai.

En ondertussen besloot ik ook wat minder suiker te gaan eten. Ik ben zowaar al bijna twee weken bezig en overleefde zelfs zo goed en kwaad de rotste week van de maand, dat verdient op zich zelf al een applausje. Ik merk alleen nog hoe ongelofelijk zwaar ik het vind en hoezeer mijn lijf smeekt de kasten leeg te graaien, ik zou me bijna tegoed doen aan de zompige nijntje koekjes van de peuter maar ik ga volhouden. Maar vooral ga ik af en toe wel gewoon genieten van een ijsje of een non-alcoholisch drankje met Merijn als de pootjes eindelijk na een dag omhoog kunnen want dat maakt het leven ook soms gewoon zo leuk, ja heel tegenstrijdig. Daarna ook niet schuldig over voelen.

Lezen: Al dagen zie ik de aankondiging van Lisette Jonkman. Haar nieuwe roman ‘helemaal het einde‘ ligt deze week in de winkel en die zou ik graag lezen maar ik bedacht haar eerste roman ‘Glazuur‘ nog in de kast te hebben staan en besloot daar eerst in te beginnen voor ik een nieuwe zou aanschaffen. Lekker eigenwijs. Bijna uit, ik verklap vast dat het een exemplaar voor op het zomervakantie lijstje moet zijn als je hem nog niet al uit had. Lekker luchtig en best wel hilarisch.

Ik kocht laatst ook de ‘wreck this journal‘ Nederlandse editie. Ik hou zo van dat creatief zijn maar vind het lastig buiten de hokjes te kleuren en ik merk dat ik dat gen aan zeker 1 van mijn kinderen heb doorgegeven en aan 1 andere in ieder geval heel zeker niet. Dus. Leuke opdrachtjes die we samen kunnen uitvoeren, ik ben heel benieuwd hoe we dat gaan vinden.

Nb. de boeken linkjes zijn affiliatielinkjes 😉

at this momentBlij zijn met: gelukkig kan ik nog keihard genieten zo nu en dan van wat ik wel heb. Ik liep afgelopen dagen de avondvierdaagse met Fenne en zelfs een dag namen we Melle op sleeptouw en ik ben dan zo ongelofelijk trots dat ze het zonder mokken en morren hebben volbracht en ze er zoveel plezier in blijken te hebben. En als ik dan de volgende ochtend achter mijn uitgeputte dochter fiets en zij stug doortrapt terwijl ze liedjes neuriet kan ik wel exploderen. De jongens die keihard lachend achter elkaar aan rennen en zich al stoeiend in het gras laten vallen, het eindeloze spetteren in het zwembad met z’n drietjes, de spontane kusjes, de kleine armpjes die mijn nek omhelzen…. Het gaat zo keihard en ik doe mijn best alle mooie momentjes diep in mijn binnenste te begraven.

Ik was op zoek naar sandalen voor Fenne maar uiteraard weer veel te laat, de schappen waren leeg. Online vond ik leuke exemplaren van Toms en bestelde stiekem gelijk ook een leuk setje voor mezelf. Ik heb een hekel aan lopen op slippers maar weet dit wel te waarderen. En nog beter, twee paar schoenen voor ons en dus ook twee paar schoenen voor kindjes die het hard nodig hebben.

Doe je ook mee? Laat je linkje achter in de comments en ik kom bij je lezen 🙂

Vertel, waar ben jij mee bezig, wat zit er in je hoofd, hoe blijf je fit, wat lees je en waar word je blij van?

Leuk! een reactie

comments

You Might Also Like...

10 Comments

  • Reply
    Mille Pagine
    17 juni, 2017 at 23:19

    Bedoel je met, iets om handen willen hebben, dat je wellicht weer zou willen gaan werken? Ik kan me heel goed voorstellen dat het zo werkt: thuiskomen is leuker als je weggeweest bent (nu praat ik in theorie, hoor, want kinderen heb ik zelf nog niet). Je bent kinder IC verpleegkundige toch? Ik denk dat daar wel vraag naar is, en volgens mij kunnen ze op de kinderafdeling in Almere ook wel een handje gebruiken mocht je niet in een kinderziekenhuis aan de slag kunnen.
    Lijkt me best een lastige stap, maar ook één die de moeite waard kan zijn!
    (Mocht ik je verkeerd begrepen hebben… excuus ;)!)

    • Reply
      MamaMaai
      18 juni, 2017 at 06:19

      Nee je hebt me goed begrepen. Af en toe komen de muren wel op me af, klinkt ondankbaar he, zo bedoel ik het niet hoor. Maar inderdaad, denk na over wat ik weer zou kunnen doen. Klopt wat je zegt over ic en plekjes in Almere, hoe weet jij dat? Kom je hier vandaan? Ik wil dat graag maar zit te puzzelen hoe we dat zouden kunnen inpassen, ben al lang thuis dus zou weer moeten scholen 😉

  • Reply
    Sheila
    20 juni, 2017 at 07:35

    Ik kan me goed voorstellen dat je na 5 jaar iets anders wil. Vind het al knap dat vrouwen (en mannen) dat zo lang kunnen. Niet alsof het een taak is om thuis te zijn voor je kinderen en alles wat er bij hoort. Dat hoort ook bij het ouderschap logischerwijs. Maar ik word er zelf niet blij van om dat ft te doen. Ik houd van de afwisseling. Thuis met kinderen, maar ook werken en op een ander niveau bezig zijn. Ik veroordeel niemand, want je moet doen wat voor je werkt. En dat is allemaal verschillend. Maar ik snap dat je dus op zoek bent naar wat nieuws. En dat kan werk zijn, vrijwilligerswerk of een cursus of nieuwe hobby. Mogelijkheden genoeg!

    • Reply
      MamaMaai
      20 juni, 2017 at 10:57

      De eerste jaren vond ik het fijn, het is natuurlijk niet zo dat ik niks doe. Maar nu merk ik dat ik een beetje in een cirkel terecht kom. Denk dat het tijd is dat ik iets ga zoeken wat mij inderdaad weer op een andere manier uitdaagt.

  • Reply
    Vlijtig Liesje
    20 juni, 2017 at 11:52

    Het klinkt alsof je in een soort overgangsperiode zit, waarin je aan het zoeken bent naar een nieuw evenwicht. als je behoefte hebt aan iets voor jezelf zou je altijd nog je blog kunnen uitbouwen en er je werk van maken? Bloggen is een geweldige uitlaatklep en kan tegenwoordig ook geld opleveren.

    Ik blijf mentaal en lichamelijk fit door elke dag te gaan hardlopen.

    • Reply
      MamaMaai
      20 juni, 2017 at 13:05

      Ja dat klopt denk ik ook wel. En wat betreft mijn blog, soms wil ik dat graag en soms juist helemaal niet haha. Ik ben zo’n twijfel kont 😉 En hardlopen was ik dus weer aan het opbouwen maar ligt even stil vanwege mijn rug en enkel maar wil het zodra dat beter gaat echt weer gaan doen. Want inderdaad, dat voelt heel goed.

  • Reply
    Talitha
    21 juni, 2017 at 10:16

    Ik wil fit worden met een Fitbit! Zit nog even te zoeken naar het perfecte exemplaar voor mij, maar ik ken zoveel mensen die er meer door zijn gaan bewegen dat ik nu ook om ben. En ik word blij blij blij van dit weer momenteel. Oké, een paar graden minder zou ideaal zijn, maar hoeveel mooier en vrolijker is de wereld met dat stralende zonnetje nu? Mijn eigen As We Speak-blogpost staat hier: http://talithaheefteenblog.be/currently-2

    • Reply
      MamaMaai
      22 juni, 2017 at 12:45

      Nou echt, daar ben ik dus naar aan het kijken maar oei, prijzig ding hoor. Ik had de jawbone en ging daar zeker mee van bewegen en dat was leuk voor mijn zwangerschapskilo twee jaar geleden maar krijg hem niet meer aan de praat op mijn zoon nu. Balen.

  • Reply
    Meryll
    22 juni, 2017 at 12:16

    Ik heb altijd gezegd ik nooit helemaal thuis zou willen zijn. Echter nu ik in verwachting ben van de 4e en ik het zoveelste gezeur op mijn werk achter de rug heb , heb ik besloten om te stoppen met werken en thuis te blijven voor mijn kids. Ik vind het een luxe dat het kan, en merk dat ik het werk en gezin niet meer goed kan combineren. Ik ben niet flexibel en nooit 100% bezig met mijn werk als ik er ben. Toch had ik dat nooit van mezelf gedacht. Maar ik begrijp je helemaal!

    • Reply
      MamaMaai
      22 juni, 2017 at 12:40

      Wauw, de vierde gefeliciteerd wat leuk! Ik snap het ook als mensen zeggen dat ze niet volledig thuis kunnen zijn, dat dacht ik ook ooit. En snap het nu ook goed, want hoe zwaar mijn werk ook was, ik vind niet werken en volledig voor de kinderen en het huis zorgen stiekem veel zwaarder. Begrijp me niet verkeerd, ik vind het ook heel waardevol en inderdaad ik besef me heel goed dat het een luxe is. Ik doe het ook met liefde maar merk wel dat ik nu de muren op me af voel komen. Iets moet veranderen. Misschien in mijn hoofd, misschien in hoe het nu allemaal loopt.

    Leave a Reply