Mama Maai

At this moment #3

mamamaaiIn het stukje bulletjournal plaatjes Mei beloofde ik dat ik eindelijk weer eens wat van me zou laten horen. Inmiddels heb ik het bloggen echt laten versloffen. Met reden hoor, ik ben nog al zoekende momenteel. Ik heb er nog al last van die enorme drempel weer over te stappen en weer gewoon verder te gaan waar ik was gebleven, want ik mis het tikken van stukjes toch wel heel erg.

At this moment

Zoekende dus. Als ik dan een eenwoord omschrijving moest geven, dit past me wel. Ik zit op zo’n punt in mijn leven dat er dingen gaan veranderen. Klinkt zwaar he? Siem is al weer drieeneenhalf en nog een keertje zuchten en ook hij gaat straks naar school. Oh jongens, hoe leuk hij dat ook gaat vinden, daar durf ik mijn handen bijna voor in het vuur te steken, ik ben er zelf echt nog niet aan toe. Ik vind het maar enorm lastig om deze kleine kinderen fase af te sluiten, nee serieus, ik heb er echt heel veel moeite mee.

Ergens het afgelopen jaar begon ik me te realiseren en ook echt te voelen dat de jongste echt niet meer zo klein is. Als ik nu naar hem kijk zie ik al bijna een kleuter voor me. Het aller liefste zou ik weer helemaal opnieuw beginnen, nog zo’n kleintje  past er voor mij nog prima bij. Maar dat soort belangrijke keuzes maak je niet alleen. Dat Merijn en ik hier niet op een lijn zitten kan me best verdrietig maken.

Weer aan het werk?

En, het naderende lege nest syndroom zorgt er ook voor dat ik langzaam aan weer ga nadenken hoe ik weer wat kan bijdragen in de centjes die binnenkomen. Met mijn opleiding heb ik enorme mazzel, ik heb het echt voor het uitzoeken, in de zorg, zeker op de gespecialiseerde afdelingen hebben ze zo ontzettend veel mensen nodig… Maar ja, het weer terug werken op de kinderafdeling brengt ook weer weekenden, nachten lange avonden met zich mee. Het gaat een enorme stap zijn voor ons gezin wat helemaal ingesteld is op dat ik thuisblijf.

De kinderen zullen meer naar opvang moeten zowel voor als na school en waarschijnlijk aan sporten moeten inleveren. Echt, het thuis kunnen zijn brengt zo enorm veel voordelen ook mee.

Eigenlijk ben ik dus opzoek naar iets wat ik een periode kan gaan doen binnen de schooluren van mijn kindjes. Mijn creatieve hoofd draait overuren, ik heb continue zoveel wilde ideeen. Ik zie me zelf al wel freelancen. In mijn hoofd ben ik al een soort van veel gevraagde illustrator/ schrijver. Heb ik al een kaartenlijn, een agenda, een boek….  En ben ik eigenaar van een opknapshop. Maar goed, voordat het zover is, moeten er nog wat dingetjes gebeuren. En bovendien wil ik uiteindelijk echt heel graag terug naar de kindjes in het ziekenhuis. Keuzes keuzes, pfff. Lastig hoor.

En Mamamaai dan?

Uhh ja. Precies het zelfde eigenlijk. Ook met mijn blog weet ik het op het moment niet zo goed. Ik blijf maar twijfelen en twijfelen en besloot uiteindelijk dan toch maar de knoop door te hakken en geen persoonlijke dingen van de kinderen meer online te zetten. Maar, daarmee veranderde heel de opzet. Alleen maar over mezelf kletsen is ook zo wat he?

Bovendien, zit er in mijn hoofd altijd zo’n stemmetje. Al die overdenkingen die op het moment langs komen, misschien ga ik ze ooit nog eens delen maar op het moment heb ik even geen behoefte aan de mening van al die anderen.

Toen dacht ik dat ik misschien meer de creatieve richting in wilde sturen. Wat ik nog steeds heel erg leuk vind, ik ben nou eenmaal heel graag creatief bezig en vind het ook onwijs leuk om dat met jullie te delen, de laatste tijd kwamen er dus ook vooral creatieve stukjes online. Maar, ik mis dat persoonlijke stukje wel.

Dus hallo, hier was even een korte samenvatting van wat er op dit moment speelt. Het is Woensdagochtend en ik ga nu de jongens even entertainen buiten. Ik heb nog een lijstje wat moet worden afgewerkt, de woensdagen zijn nooit saai.

Hele fijne zonnige dag allemaal 🙂

Volg je me al via mijn facebookpagina? Zou ik heel gezellig vinden.

Leuk! een reactie

comments

You Might Also Like...

No Comments

Leave a Reply