De kinderen

Brief van mijn peuter

lieve mamaLieve mama,

Mag ik even wat zeggen?

Ik wil graag wat vaker lekkers. Liefst de hele dag en ook als ik geen korsten eet. Die lust ik alleen van geel brood. Als het uitkomt. Ik vind twee happen genoeg, maar wil dan over een uurtje graag nog wat en nee, ga daar nou niet over zeuren. Niet straks, niet als zus uit school komt, gewoon nu als ik er zin in heb. Doe dan straks, of als zus uit school komt gewoon nog een keer. Mam, alsjeblieft, anders ga ik het je echt heel lastig maken.

Ik weet toch dat je niet consequent bent

Nee lieve mama, ik kan echt niet opruimen. Ik heb die troep wel gemaakt, maar het is te veel. En ik heb pijn aan mijn benen. Mag ik dan niet meer op de ipad? Dat kan me voor nu niks schelen. Straks weer, maar ik weet toch dat je niet consequent bent. Ga je me op de gang zetten? Ik kom er toch gewoon weer vandaan. Op mijn kamer dan? Prima, ga ik daar toch lekker verder spelen. En opruimen ga ik echt niet doen. Daar ben jij voor nietwaar? Meer troep, dat wel.

Lees ook: persoonlijke gebruiksaanwijzing

Oh en mama, trek mijn broek even omhoog als ik dat beveel. Het loopt echt niet prettig zo op mijn enkels. Als ik echt mijn best zou doen, dan lukt het me misschien maar ik heb er gewoon geen zin in. En pak je ook even mijn sokken en schoenen? Help me even met aantrekken. Bij papa krijg ik dat niet voor elkaar. Ook niet als ik heel hard schreeuw ’s ochtends vroeg als je net uit je bed komt, maar ik weet dat jij daar niet tegen kan, dus kom. Even snel en we zijn klaar. Is toch veel gezelliger beginnen?

Mag dat niet? Kan mij niet schelen

En tja mam, je kan dat irritante fluitje best hoog op de plank leggen, ik schuif gewoon een stoel bij, klim op de kast en heb dat ding toch. En ik weet inmiddels ook waarmee de geheime voorraad snoep bewaard. Mag dat niet? Kan mij niks schelen. Hou op. Nee, ik heb geen zin om naar je te luisteren. Ik luister toch? Ik hoor best wat je zegt maar trek lekker mijn eigen plan.

Ik wil trouwens graag mee op de fiets als we een stuk gaan wandelen. Nee, liefst zo ver mogelijk. Maar dan wil ik niet terug fietsen. Dat kan jij toch doen? Nee, lopen ook niet. Ik wil gewoon op de kar. Want ik heb pijn aan mijn benen. En ik ga ook niet plassen voor we gaan. Ik was vandaag al ooit geweest. Ooit, ergens vanochtend. Nee, ik doe het echt niet. Moet ik alleen thuis blijven? Nee dat durf ik niet. Dan ga ik heel hard huilen en schreeuwen. Maar ik ga niet plassen. Dat je het even weet. Lastig he mam?

Stomme mam

Oh en stomme mam, wil je er misschien voor zorgen dat zus wat vaker doet wat ik zeg? Het is zo irritant als we lekker aan het stoeien zijn en ik stoot mijn teen of hoofd. Dat is haar schuld, dat snap je natuurlijk wel toch? En dan bijt ik terug. En soms mep ik gewoon met een pan. Als het maar lekker hard aankomt. En als jij er wat van zegt, dan schop ik je toch gewoon. Oh, mag ik nu ineens geen koekjes meer? Dat is wel het ergste wat je tegen me kan zeggen.

En zou je zo vriendelijk willen zijn tegen papa te zeggen dat hij ’s ochtends om half vijf niet zo vervelend doet? Ik ben gewoon wakker dan en wil graag van alles. Liefst gewoon de dag beginnen met wat lawaai enzo. Dat kunnen jullie toch ook? En ’s avonds ben ik moe. En als je moe bent, ben je soms niet zo aardig. Dat zei je zelf mam, dat gebruik ik nu elke dag gewoon tegen je.

Maar verder lieve mam, hebben we het best gezellig he? Dus als je dan even niet kijkt, kom ik je stiekem een kusje in je nek brengen. Want wij houden van elkaar he mam?

Je peuter.

Leuk! een reactie

comments

You Might Also Like...

9 Comments

  • Reply
    Flevonurse
    9 november, 2015 at 10:20

    Woehaaa briljant en héél herkenbaar ;-). Maar ook zoooo vermoeiend zo’n peuter in de peuterpuberteit. Dat belooft wat voor over 10 jaar… Ik heb er nu al grijze haren van. Superleuk geschreven Maai! X

  • Reply
    anouk
    9 november, 2015 at 10:25

    Jaha 🙂

  • Reply
    MultiVroon
    9 november, 2015 at 10:31

    Haha

  • Reply
    Puck
    9 november, 2015 at 14:09

    Oh, die van mij valt nog best mee als ik dit zo lees… Maar ik krijg (nog) nooit een stiekem kusje in mijn nek, dat dan weer niet.
    Moet er wel kostelijk om lachen trouwens. Misschien is dat leedvermaak, maar je peuter schrijft het ook zo leuk.

  • Reply
    Lilian
    9 november, 2015 at 19:49

    Haha, die van mij heeft ongeveer dezelfde wensen. Vooral dat bevelen is erg herkenbaar en is hier alleen maar erger geworden (ze is nu kleuter) 😉

  • Reply
    Saskia
    9 november, 2015 at 20:42

    O jee, die Melle. Ik zie hem zo voor me! Maar het is toch een lekker ventje, he mama!

  • Reply
    sabine
    10 november, 2015 at 14:43

    Hmm.. het had van mijn 7-jarige kunnen zijn.. die heeft nog wat in te halen encwat trauma’s daar gooien we van alles op, maar dit is wel heel herkenbaar.. peuterfase-alarn..

  • Reply
    Marlies
    10 november, 2015 at 20:45

    zo grappig geschreven zeg! Ik herken er iets van mijn beide peuters in (maar mijn zoon is de moeilijkste). Die doet zo van: ‘mam, ik kan helemaal zelf de trap afkomen, dus ik ga hard wenen als jij mijn handje vasthoudt. Maar ik ween ook hard als je mijn handje niet vasthoudt, want dan ben ik stiekem erg bang. En neen mama, je mag mij niet komen halen om mijn tandjes te poetsen, ik kom helemaal zelf naar de badkamer. Maar nu niet weglopen mam, want dan ga ik ook hard wenen, dat weet je toch?’ Alleen ’s ochtends na een goede nacht is hij heerlijk complexloos knuffelbaar. Daar teer ik dan de rest van de dag op 🙂

  • Reply
    lielebeesje
    10 november, 2015 at 21:52

    Wat een zalige brief! Die had trouwens ook van mijn kleuter kunnen komen, zo herkenbaar! 😉

  • Leave a Reply