De kinderen

DE test

27 september 20138Er stond vanochtend een afspraak gepland voor de ogen test van dochterlief. Nadat we de vorige afspraak glad vergeten waren. En als ik u dan toch spreek, misschien kunnen we de afspraken van kleine meid en man een beetje combineren. Scheelt weer een uitstapje en gedonder zo op de vroege morgen. Maar nee, voor kleine man is dat echt nog wat te vroeg. We mogen nu voor hem wel…. Ja, volgende week.

Opschieten dus. Geen tijd voor rustig wakker worden. Paar sloten koffie, ja mij lukt dat wel. Ik ben dan zo na een paar minuten douchen zo fris als een hoentje. Echt. Maar die dame van mij heeft daar nog een beetje extra tijd nodig. Wil onderbroek niet aan en hemd niet uit. Wil niet aankleden, niet eten en al helemaal niet plassen voor we weg gaan. Wil niet zelf de trap af, niet zelf de schoenen aan doen, de jas niet en was al helemaal niet van plan de auto in te stappen. De auto ja, die 300 meter fietsen konden we door alle commotie al niet meer redden. Lopen al helemaal geen optie, namelijk peuter in nee stand.

En dus kom ik bezweet en al aan op het cb met peuter in mijn kielzog en kleine man op mijn arm. Kleine man moest het van lopen en goede wil ook niet hebben vandaag. Adem in, adem uit. En uitkleden weer. Had ik het kind voor de gelegenheid niet bloot in de auto kunnen stoppen, had me een hoop grijze haren bespaard. Afleiding, speelgoed en andere omgeving lijken haar goed te doen. Het saggerijn druipt langzaam van haar snoet.

En dan zijn we aan de beurt. Of ze wat vragen kan beantwoorden. Dat kan ze. Ze verzint er op los, ik gniffel. Ja, ze gaat al naar school, ja ze zit ook op de crèche, oh en trouwens ze is zes. Dat u het even weet. Mag ze ook nog wat testjes uitvoeren. Testjes die zelfs kleine man al feilloos onder de knie heeft met zijn nog geen anderhalve jaren. Zijn we eindelijk eens toe aan de test.

DE test. En nee, dat is geen hond, dat is een ijsbeer. En die kan is een theepot. De kerk lijkt op een sleutel. En ik wil die bril niet op. Ik ben geen piraat en ik ga daar zeker ook niet voor spelen. Ik ben ook niet te paaien met een kleurplaat, die krijg ik toch zo ook wel. En dat mama straks nog een keer moet terug komen deert mij geen ene…

Had u verder nog vragen? Tot volgende week.

Leuk! een reactie

comments

You Might Also Like...

11 Comments

  • Reply
    Doortje Dartel
    3 oktober, 2013 at 13:05

    Consternatiebureau zeggen we hier. Een zoon sprak al van concentratie(kamp)bureau haha!
    Vaak een hoop gestress om niks en van een mug een olifant maken, dus ik knik vaak gewoon braaf en ik gebruik mijn gezonde verstand.
    Succes volgende week weer!

  • Reply
    Jess
    3 oktober, 2013 at 14:45

    Wat een avontuur weer. Al snap ik haar opstandigheid wel, ik krijg daar ook vaak last van op het betreffende bureau 😉

    • Reply
      MamaMaai
      3 oktober, 2013 at 19:35

      Hihi

  • Reply
    Zuster Klivia
    3 oktober, 2013 at 15:00

    Jill mocht niet meer van mij op een gegeven moment, wat een incompetente zooi was het daar zeg. Kreeg van de week een brief over de schoolarts, ze blijven me achtervolgen. Alles keurig netjes ingevuld, over ‘nee’ gezet, Jill mag niet, kan niet en ik wil het niet.

    • Reply
      MamaMaai
      3 oktober, 2013 at 19:33

      Soms zou ik dat ook wel willen maar voor nu is het oke zo. Ken meer mensen trouwens die bijvoorbeeld alleen de afspraken bij de arts en vaccinaties doen… Verder niks.

  • Reply
    Mammalien
    3 oktober, 2013 at 15:04

    O ja, arrghhhhh… die test! Maar toch, eindelijk een keer hebben ze me terecht doorverwezen. Jongste had een lui oog en zag écht geen moer van die kaart, was geen onwil zoals ik twee keer dacht…

  • Reply
    Inge
    3 oktober, 2013 at 15:49

    Hahaha Wat een lekkerding is het ook..
    Vraag haar wat te vertellen en ze stopt nooit meer. Haha

    VOlgende week nog een x voor de test? (is dat de ogentest?)

    • Reply
      MamaMaai
      3 oktober, 2013 at 19:34

      Nee dan met kleine man 😉 ogen test mag pas weer over twee maanden. Snap jij dat nou?

  • Reply
    Judith
    3 oktober, 2013 at 19:36

    Herkenbaar, die stress om op tijd bij het cb te zijn. Hier was het volgens mijn 4 kinderen een kerk en volgens de verpleegkundige een sleutel, het kan dus allebei. Het cb is hier gelukkig heel kindvriendelijk en helemaal geen belerende praatjes of ongevraagd advies. Nog maar 1 keer te gaan, onze jongste is bijna 4, dus daar geen gestress meer door.

  • Reply
    Petra
    6 oktober, 2013 at 07:26

    Zo herkenbaar weer. Verschrikkelijk he die bureaus. En dan die standaard testjes en gemiddelden waar ze niet vanaf willen wijken, terwijl elk kind gewoon zijn of haar eigen weg volgt en er toch ook wel komt. Gelukkig heb je deze weer gehad. Op naar volgende week?! Succes / sterkte!

  • Reply
    Jane
    6 oktober, 2013 at 10:38

    Arme jij, maar heerlijk zo’n grietje.

  • Leave a Reply