Mama Maai

Diary: Een rustige week

diaryIk zit net foto’s terug te kijken in mijn instagram feed en zie gewoon dat het nog geen week geleden sneeuwde. Jongens wat is het frezen koud geweest. Nu kunnen de deuren overdag gewoon open. Ik heb echt overdreven proberen te genieten van die zonnestralen. Bij ons in de tuin is het best al lekker warm. Het is tijd de winterdepressie buiten de deur te zetten.

Onze vaatwasser was al een tijdje niet meer wat hij moest zijn maar nu begaf ook onze wasmachine het. We besloten dat het wel mooi geweest was en lieten de wasmachine maken en vervingen de vaatwasser. Katching! Ik hou daar nooit zo van. Zo’n vreemde vent in mijn huis. Liever plan ik dat soort dingen als man thuis is, maar het koste wat overtuigingskracht naar Merijn waardoor het in de planning toch zo uit kwam dat ik alleen zou zijn met de kinderen. Ik bleek me ernstig te hebben aangesteld, die vent was gewoon keurig netjes en gezellig. En nu is het wassen echt hemels. We hoeven niet meer alles eerst blinkend schoon te boenen voor we het in de machine zetten. Veel beter voor het milieu ook natuurlijk.

Het zal aan het weer en mijn gemoed liggen maar ik heb tegenwoordig echt moeite met die drempel aan de voordeur. Eindelijk besloot ik eens met de jongens naar het centrum te gaan. Als ik er eenmaal ben, vind ik het heerlijk, lekker struinen. Melle vindt het net zo goed een feestje met de speeltuin en reuzen glijbaan. Je moet er even de tijd voor nemen maar he, ik mijn uitje, hij zijn uitje. Waarvoor zouden we ons haasten. Ik mag dat wel eens wat vaker tegen mezelf zeggen. En Siem vindt alles best zolang het maar buiten is.

Siem begint eindelijk wat op te knappen. Jongens wat ben ik die snot goed zat zeg. Ik vermoed dat er nog wat tanden dwars zitten ook. Laat ze maar snel allemaal doorkomen, zijn we daar ook weer vanaf. Iedereen is zo baldadig en vermoeid.

quote

Eind van de week nog een verjaardag. Persoonlijk heb ik echt een hekel aan die oer Hollandse kringetjes. Nu was het plan met z’n allen een uur over de hei te lopen. Super getroffen met het weer natuurlijk. Fenne begon bij weggaan al te miepen dat ze last had van haar benen. Niet helemaal onterecht, de dag ervoor heeft ze een enorm stuk moeten wandelen naar de schouwburg met haar school. Maar ze wist een hondje aan de haak te slaan en heeft daar een uurtje achteraan gerent. Ik had graag mijn fototoestel mee genomen, ik vind de hei zo mooi, maar vond dat een beetje apart op de verjaardag van iemand anders. Een keer gewoon kunnen genieten zonder lens dus.

Gek he, ik voel me al tijden zo opgejaagd. Voor mijn gevoel zijn we alleen maar bezig met anderen en komen we niet toe aan uitrusten. Maar als ik dan nadenk over de afgelopen week, hebben we eigenlijk helemaal niet veel bijzonders gedaan. Oftewel, laat het voorjaar maar doorzetten. We hebben het hard nodig hier.

Hoe was jullie weekje?

Leuk! een reactie

comments

You Might Also Like...

No Comments

Leave a Reply