Mama Maai

Diary: onrust en Tony Chocolony

diary mamamaaiMijn vader is weer thuis en het gaat goed gelukkig. We kunnen het nu proberen achter ons te laten. Gek genoeg leveren dit soort gebeurtenissen natuurlijk ook fijne dingen op. Ik kan me niet herinneren bijvoorbeeld wanneer ik voor het laatst eens alleen was met mijn vader. Natuurlijk is het heerlijk om met het hele gezin en aanhang en alle kindjes bij elkaar te zijn maar het is ook fijn om gewoon even samen over koetjes en kalfjes en echte grote mensen dingen te praten. Dat moeten we gewoon af en toe doen. Samen zijn en alleen samen zijn.

Gek genoeg heb ik er de rest van de week helemaal niet veel meer aan gedacht. Hoe zoiets heftigs zo snel ook weer naar de achtergrond verhuist, bizar.

quote

Maar blijkbaar blijft de onrust dan nog een tijdje na sudderen in mijn lijf en kan ik mijn wallen inmiddels over mijn schouders gooien, het kan niet anders dan de kinderen voelen dat. Met gevolgen, waardoor het gewoon niet altijd even gezellig is thuis. Ik probeer me voor te houden dat dat niet erg is. Perfecte kinderen bestaan niet, net zo min als perfecte ouders. Soms loopt het even niet zo lekker, daar moet iedereen mee leren dealen.

diary mamamaai

Lastig om dat weer te doorbreken. En dan doet het extra pijn als Fenne of Melle hun armen om mijn nek slaan en zeggen dat ze me zo lief vinden. Fenne zit midden in haar ‘ik mis je fase.’ Het gaat prima als ze iets moet doen waar ik niet bij ben, maar afscheid nemen is een dingetje. ’s Ochtends naar school brengen bijvoorbeeld. Zie ik haar met beteuterd gezichtje naast de juf haar tranen weg slikken terwijl ik weg loop, dan breekt mijn hart wel even hoor. Loslaten is nog niet mijn sterke kant.

Om al die saggerijnigheid hier een beetje te doorbreken stoeien we er op los. Ravotten, gek doen, kieteldood, het werkt als een tiet. Meestal brengt Merijn, Fenne en Melle naar bed maar wanneer Siem nog wakker is probeer ik wat vaker ook naar boven te gaan. Nog even gek doen voor ze gaan slapen zodat we de dag een beetje gezellig kunnen uitstappen.

diary mamamaai

De woensdagen is Fenne nog steeds vrij. Ze zijn allemaal niet ziek hier, maar voelen zich ook niet kiplekker dus we lasten een simpel tv dagje in.

Inmiddels is Siem alweer bijna 13 maanden en mogen we langzaam aan weer wat melk toevoegen aan zijn eten. Al zolang als ik weet dat hij koemelkallergie heeft, ligt hier een Tony chocolony confetti naar mij te roepen. En nu vond ik het de tijd om er stukje te proeven. Ohh, na al die pure chocola die ik de afgelopen maanden naar binnen heb gewerkt is dit hemels.

lekkers

Lastig hoor, om het duiveltje in je hoofd een beetje op een lijn met jezelf te krijgen. Ik doe echt mijn best weer een beetje toe te werken naar fit worden maar het is zo’n vervelende moeilijk te doorbreken cirkel. Weinig slapen, doorbroken nachten, dan vind ik al snel dat ik wel een chipje, koekje, chocola verdien, of twee, of die en dan zomaar ineens vraag ik me af waar de inhoud van dat stuk papier is gebleven.

Pfff, zo fijn dat ik tot nu toe heb volgehouden gewoon twee keer in de week te gaan trainen. Dat zijn echt mijn uurtjes in de week waar ik naar uitkijk. De enige uurtjes dat mijn kop niet op volle toeren draait.

diary mamamaai

Het weekend moesten we ons bewijzen als kampioenen en dat deden we… niet. Maar geen man over boord, ’s avonds partyden we onze nederlaag helemaal naar de achtergrond. Met cola en liters thee heb ik me kostelijk vermaakt tussen alle brakke feestvierende jeugd. Ik mis dat wel eens, dat jezelf totaal laten gaan (dat deed ik overigens niet, daar schaam ik me dan weer teveel voor) en gek doen en kletsen en dansen tot diep in de nacht. Met een vriendin bedachten we dat het tijd werd dat er een mama dancing zou komen die gewoon om 21.00 uur opent met oppasservice. Zodat je niet vanuit de bar goedemorgen tegen je kinderen hoeft te zeggen maar eerst nog aan die voldoende uurtjes nachtrust toekomt. Ik voorzie echt een gat in de markt.

quote

En zondag vroeg Fenne aan mij wat valentijn betekende. Ik legde haar uit dat mensen die van elkaar houden en verliefd zijn dan die dag extra lief voor elkaar zijn. De hele dag door kreeg ik kunstwerken en lieve zelfgeschreven briefjes waarin stond dat ze van me hield.

Anyway, zo’n feestje komt dan gelukkig altijd weer op het goede moment. En deze week heb ik wat meer afleiding staan. Wat zijn jullie plannen?

Leuk! een reactie

comments

You Might Also Like...

2 Comments

  • Reply
    Vlijtig Liesje
    16 februari, 2016 at 10:56

    Wat fijn dat je vader weer thuis is en dat het wat beter gaat. Ik kan me voorstellen dat iedereen echt wel een maandje nodig heeft om weer op orde te komen.

    • Reply
      MamaMaai
      17 februari, 2016 at 08:39

      Ja dat gaat inderdaad wel even duren, maar dat is prima. Belangrijkste is dat hij thuis is inderdaad 🙂

    Leave a Reply