Fotografie Mama Maai

Mijn dierbaarste herinneringen zijn een chaos

foto's, albums maken, herinneringen bewaren, fotochaos, te veel foto's om album te maken, foto's ordenenHet is zo’n enorm tegenstrijdig dingetje in mijn hoofd. Ik zuig het liefste elke seconde van mijn kinderen op, leg zo graag elk moment vast zodat ik het nooit meer kan vergeten. Ik zou ze in een glazen potje stoppen als het kon en in mijn broekzak bij me dragen. Maar de laatste tijd probeer ik juist mijn camera of telefoon vaker niet te voorschijn te halen en alleen maar te genieten van het moment.

Mijn moeder hield vroeger zorgvuldig de fotoboeken bij

Ik heb een enorme stapel herinneringen vast geplakt in verschillende albums. Overal staat netjes de datum bij genoteerd en een regeltje tekst. Tot het moment dat ik zelf een cameratje kreeg. Zo’n wegwerp ding en later een echte met rolletje. Toen ging het hek al van de dam. Ik bracht bijna elke week wel een rolletje naar de winkel. Uurtje later kon ik ze weer ophalen, tweede afdruk bijna altijd gratis.

Maar ook die werden nog netjes ingeplakt. Na de vakanties zaten we met zijn allen rond de tafel een album te maken. Mijn moeder de grootste mooiste. Ik heb dus van heel mijn jeugd tastbare herinneringen in een album. En die zijn me zo ontzettend dierbaar. Ik roep wel eens dat als er brand uitbreekt, ik eerst mijn kinderen en huisdieren redt en daarna terug ga voor mijn foto’s. De rest kan me gestolen worden. Punt is, dan heb ik een enorme stapel albums in mijn handen maar ook een harde schijf en een laptop.

Want hoe hard ik ook al die mooie momenten wil vast houden, ze staan allemaal op mijn laptop. Ergens tussen alle andere tienduizenden herinneringen.

Mijn dierbaarste herinneringen zijn een chaos

Hoe hard ik me ook voornam alles netjes geordend en bijgewerkt te houden, het ging mis. Inmiddels zijn mijn dierbaarste herinneringen een complete chaos. Hoe kan dat? Nou kwestie van dagelijks honderden foto’s schieten, geen puf meer om ze te ordenen en bewerken. Eens in de tijd legen we onze foon’s, vaak ook een mix van dubbele plaatjes die we heen en weer naar elkaar sturen. Ik moet ze sorteren tussen de rest maar hallo, enig idee hoeveel er op een telefoon tegenwoordig past?

De stapel werk groeit en groeit en de puf om er aan te beginnen slinkt en slinkt. Ik besloot met terugwerkende kracht aan mijn albums te beginnen. De dochter heeft tot haar tweede verjaardag mooie boeken, de zoon tot drie maanden en het kleinste mannetje heeft niks om later in terug te bladeren als hij een grote vent geworden is. Ik zie al voor me dat ik hem een harde schijf mee geef bij zijn trouwen. Schat, succes ermee 😉 Man, ik heb nog wat werk te verrichten.

Dat moet anders, minder foto’s maken

Om te beginnen, geen rotzooi meer schieten. Als ik dan toch bezig ben meer te genieten van het moment, dan ga ik dat foto’s schieten van elke seconden ook eens wat inperken. Ook al koester ik die gewone momenten keihard, ik kan dat ook zonder schermpje voor mijn neus. Gaat een van mijn kinderen een voorstelling geven? Ik weet nu al dat ik daarvan niet meer dan twee hoogstens drie foto’s ga bewaren, dan hoef ik er dus ook geen vijfendertig te maken. Wel dan? Kijk dat scheelt, dan kan ik de rest gewoon life volgen 🙂

Bovendien, ik weet niet hoe het bij jullie zit? Mijn kinderen reageren, spelen, praten anders met een camera voor hun neus. Minder ongedwongen. Ik moet toegeven dat ik ook niet meer zo de neiging heb mee te gaan staan dansen als iemand me staat te fotograferen of filmen. Tis anders. Minder spontaan.

Weet je wat het is? Ik heb zoveel, zoveel moois en prachtigs, het wordt te veel. Het is zo veel dat ik geen idee meer heb waar te beginnen. Het is zo ontzettend veel dat we niet eens lekker herinneringen gaan ophalen achter de laptop. Het is dus zo veel geworden dat we er niet eens meer naar kijken. En dat is zo zonde.

Ik besloot dus om vooral nog foto’s te maken van bijzondere momenten

en veel meer mijn telefoon weg te leggen voor al die andere gewone ook prachtige bijzondere momenten. Het is simpel weg niet te doen, hoe graag ik dat ook zou willen, elke seconde van mijn opgroeiende fantastische gezin vast te leggen voor later.

Wie weet lukt het op die manier wat beter, orde brengen in die enorme herinneringen chaos op mijn computer zonder dat er elke maand honderden bij komen. Ergens moet je toch beginnen he, met die albums.

 

Leuk! een reactie

comments

You Might Also Like...

4 Comments

  • Reply
    Roelina
    18 februari, 2018 at 22:36

    Hier zo zo’n kern van waarheid in? vroeger… toen we nog op rolletjes schoten… Dan was je zuinig op de momenteten die je vastlegde. Tegenwoordig schieten we maar raak. Ik ben nu bezig met een fotoboek van mijn zoontje, maar weet gewoonweg niet waar ik moet beginnen.

    • Reply
      MamaMaai
      19 februari, 2018 at 10:22

      Nou dat is het dus, we hebben zo ontzettend veel dat je niet meer even lekker gaat zitten om het door te kijken. Een album pak je toch makkelijker he. Maar wil dat dus wel echt even fixen want ik hecht er tegelijkertijd zo veel waarden aan…

  • Reply
    Patricia
    18 februari, 2018 at 23:25

    Ik ben zo blij dat ik al vanaf het begin, elke maand de leukste foto’s van de meiden apart in een bestand zet. Dat kijk je toch makkelijker terug….

    • Reply
      MamaMaai
      19 februari, 2018 at 10:21

      Slim 🙂 Ik ben ook begonnen met direct de foto’s in een album zetten maar vooral dat terug werken is zo’n ding. Dan gaat het een tijdje goed maar stuit ik ineens weer ergens op een vakantie…. pfff das weer zo veel in 1 keer dan he…

    Leave a Reply