Mama Maai

Help ik ontzwanger!

En dan ben je eindelijk bevallen, maar dan ben je er nog niet. Nope. De eerste week loop je misschien nog een beetje moeilijk. ‘Ga lekker zitten’. ‘Nee bedankt, ik blijf liever even staan’. De boel beneden is nog al bewerkt en doet pijn. Maar dat gaat over. Redelijk snel. Je buik hangt en flubbert en je kreeg er wat tijger strepen bij. Bye bye slank lijntje, hallo love handles…. Maar he, dat mag. Je hebt tenslotte één, twee, drie of nog meer kinderen op de wereld gezet. Van nu af aan is dat altijd je beste excuus. Een excuus om zo zo ZO trots op te zijn! Maar hier en daar veranderd meer.
hormonen, pas bevallen

Je gedrag bijvoorbeeld. Ik weet niet hoe het bij jullie zit, maar zelf ga ik nog zeker een jaar mijn hormonen overal de schuld van geven. Bijvoorbeeld van:

♦ De chaos in je hoofd. De alles overheersende verwarring. Melk in de servieskast zetten. Dertig keer naar boven lopen, van alles mee naar beneden slepen maar niet datgene wat je eigenlijk zocht. Je sleutels in het autocontact laten zitten. Lunch voor de kinderen maken maar na dertig keer vragen nog niet weten wat ze op hun brood willen (overigens ligt dat niet altijd aan mama). Luiers vergeten als je op stap gaat. LUIERS, PRIORITEIT NUMMER 1!!!!

♦ Afasie. Je wil van alles zeggen, je bedoelt van alles ook goed maar het komt er een beetje verrot uit. Normale zinnen spreken is lastig. Hakkelen en stoten it isss. Als je begint met een woord, ben je alweer vergeten wat je punt was. Je praat wel maar je hoofd is al driehonderd stappen verder. Wat zei ik ook al weer?

♦ Apraxie. Gewone handelingen zijn best ingewikkeld. Koffie zetten bijvoorbeeld. Minuten lang in de koelkast kijken en bedenken wat je daar ook al weer nodig had, niks inderdaad. De auto parkeren en je afvragen welke handelingen ook al weer in welke volgorde uitgevoerd moeten worden.

♦ Concentratie is ver ver ver te zoeken. Waarschijnlijk zou je tijd over houden als je niet steeds weer moest bedenken wat je ook al weer aan het doen was. Of niet steeds andere ook heel erg belangrijke zaken tegen kwam. Snotneuzen, poepluiers, erg dringende vragen of mededelingen (en ze hebben weer eens water nodig voor hun moddertaart). Goed, waar was ik?

♦ Dementie. Volgens verschillende onderzoeken onzin. Maar wij zwangeren en pas bevallen vrouwen weten beter. Het geheugen is een zeef (en we zijn met ons hoofd bij hele andere zaken). To do lijstjes zijn best handig maar vergeet niet er op te kijken.

♦ Emotionele rollercoaster. We zijn blij, we zijn blij, we zijn blij, knal voor je hoofd, janken…… Jantje lacht, jantje huilt. Emoties komen drie keer zo hard binnen. Intens gelukkig, intens verdrietig, intens onzeker…. Gewoon normaal bestaat even niet meer. Overigens hoorde ik hier en daar al dat dat nooit meer over gaat. Langleven het moeder worden…

♦ Opvliegers. Warm, koud, warm, koud, geen pijl op te trekken. Help, ik heb een ‘ik verlies veel te veel vocht’ aanval. Ineens begrijp ik je mam!

En dan verandert er nog:

♦ Je haar. Beetje jammer. Daar gaat je prachtige glanzende volle bos weer. Haren los dragen is gegarandeerd haren op je zwarte jas, haren in je bh, haren op je baby, haren in het douchputje, haren overal….

♦ Je kleding maat. Ja, dat is natuurlijk wel de bedoeling, maar wat moet ik in de tussentijd aan dan???

♦ Je huid. Bye bye zorgeloos chocolade eten…

Eerlijk is eerlijk, ik vraag me af of dit ooit nog gaat goedkomen. Is er iets herkenbaar? Een klein beetje misschien… Ik ben hier niet de enige in toch?

Volg je mij al? Bloglovin of facebook

Leuk! een reactie

comments

You Might Also Like...

20 Comments

  • Reply
    Gwen
    29 april, 2015 at 14:32

    Ik heb toevlalig ook zo’n blogje in mijn concepten staan haha! Hier vooral de lichamelijke shizzle – mijn haar is prut en dof, overal weer pukkels, putten etc. Ontzwangeren suckt 😉

  • Reply
    Kim
    29 april, 2015 at 14:53

    Oh jee, dat staat me dus allemaal te wachten “later”. Gelukkig denk ik dat als ik je zou vragen of al bovenstaande dingen het dan wel waard zijn, je volmondig ‘JA!’ zou roepen.

    Toch?

    • Reply
      MamaMaai
      29 april, 2015 at 17:50

      Uiteraard, ik zou het direct opnieuw doen als het zou moeten 😉

  • Reply
    Karin
    29 april, 2015 at 15:08

    Nee hoor, je bent niet gek… Ik kan na het krijgen van twee kids ook zo’n beetje de hele lijst afvinken 🙁

  • Reply
    Manon
    29 april, 2015 at 15:20

    Ik weet niet hoelang je ontzwangert (9 maanden?) maar ik kan alles afvinken wat jij beschrijft. Vooral chaos in m’n hoofd, emotioneel als de pest en puisten, haaruitval en zo halverwege net-bevallen-lichaam en m’n “oude” lichaam. Niet leuk. En als je waarschijnlijk weer de oude bent beginnen die eierstokken weer te rammelen hahaha

    • Reply
      MamaMaai
      30 april, 2015 at 14:10

      De oude ik komt sowieso niet meer terug. Ik hoop wel een nieuwe blije leuke ik 😉

  • Reply
    nurse martens
    29 april, 2015 at 20:13

    Mijn haardos wordt steeds dunner, iedere zwangerschap heeft de boel voor een kwart uitgedund ofzo….echt balen! en de rest wat je schrijft, zooooo herkenbaar!

    • Reply
      MamaMaai
      30 april, 2015 at 14:11

      Oh jeetje dat is behoorlijk balen inderdaad

  • Reply
    Madelon
    30 april, 2015 at 11:48

    Na bijna 1,5 jaar roep ik nog dat ik ontzwangeren moet haha. Nee serieus. De eerste punten van je lijstje heb ik nog steeds.

    • Reply
      MamaMaai
      30 april, 2015 at 14:10

      Ja had ik ook na de tweede, voor mijn gevoel ben ik al bijna 5 jaar aan het (ont)zwangeren maar dat komt omdat de kinderen zo dicht op elkaar zitten. Heb nog de stiekeme hoop dat het straks wel weer goed komt…

  • Reply
    Mimi Rose
    30 april, 2015 at 13:05

    Ik ben nog steeds aan het ontzwangeren en dat na 1,5 jaar. Net als waymadi. Heb overal last van wat je beschrijft.

  • Reply
    Anne
    30 april, 2015 at 18:43

    Eerlijk waar, ik heb precies hetzelfde als jij. Vooral die afasie, dat je gewoon niet uit je woorden komt, bluh.. Ik ben weer aan het werk en daar snappen ze het dus niet…

    • Reply
      Bianca
      3 april, 2016 at 09:22

      Ik heb dat dus ook wel je woorden weten maar praten…. Ik kon het amper. Ik kreeg toen ook nog eens paniekaanvallen eroverheen want ben docent en dacht dat ik een tia had gehad en nooit meer goed kon praten. Maar zie dat dit dus vaker voor komt.

      • Reply
        MamaMaai
        4 april, 2016 at 12:51

        Ja ik heb er nog steeds wel last van. Maar denk dat het bij mij is dat ik soms sneller denk dan ik kan praten en dan de draad kwijt raak…

  • Reply
    lielebeesje
    30 april, 2015 at 20:40

    Allemaal heel herkenbaar. Ooohh, die haardos, zucht …

  • Reply
    Vlijtig Liesje
    1 mei, 2015 at 10:39

    Als je gewoon uit gaat van een jaar om te ontzwangeren geeft dat veel rust!

  • Reply
    Marina
    2 mei, 2015 at 07:26

    Je weet daadwerkelijk wat afasie en apraxie is, dat vind ik best schokkend (=positief) en verfrissend!

    Tof artikel!

    • Reply
      MamaMaai
      2 mei, 2015 at 19:58

      Ja klopt (ik ben verpleegkundige ;-)) Schokkend in welke zin?

  • Reply
    Ida
    2 mei, 2015 at 16:37

    Heel herkenbaar! En helaas na bijna vijf jaar soms nog steeds last van bepaalde punten, ik kan nog steeds minutenlang in de koelkast staren of direct weer vergeten wat iemand heeft gezegd haha 😀

    • Reply
      MamaMaai
      2 mei, 2015 at 19:57

      Hmm, en toch hou ik hoop 😉

    Leave a Reply