Mama Maai

Instaweek #12

Week 12 alweer. Ik merk dat ik inmiddels aardig instagram fanaat aan het worden ben maar toch heb ik het er deze week een beetje karig vanaf gebracht. Dat heb je soms he. Blijkbaar liet mijn fleurige humeur het maken van veel blije foto’s niet toe. En om nou steeds die dondersmoel van mij te plaatsen (ik ben trouwens niet altijd zo), of kindjes of man die daar de dupe van zijn, het lijkt me dat niemand daar echt gelukkig van wordt. Of leedvermaak misschien? Maar ach, over het algemeen maak ik aardig wat fotootjes en wil deze dan ook graag ten toon spreiden op mijn blog, een soort mini dagboekje voor mezelf. Mocht je nog niet mee kijken in mijn instagramleventje, maar dat wel graag willen, schroom dan niet mij te volgen. Dat kan hier.

instaweek 12

Ja ahhhh…. Je zal toch een oudere zus hebben die je dit aandoet. En een vader en moeder die dit gewoonweg allemaal toestaan. Heel sneu. Ik denk dat deze kleine man straks als hij groot is, heel goed met vrouwen kan omgaan. Hij krijgt het getut met de paplepel ingegoten in ieder geval zullen we maar denken. En welke vrouw wil dat nou niet?

instaweek 12

Er moesten pasfoto’s gemaakt worden en dus moesten er wat gordijnen gekortwiekt worden om nog enigszins toonbare foto’s te verkrijgen. Dan maar gelijk de hele familie onder handen. Man had al een paar dagen als stille hint de tondeuse in het zicht staan. Blijkbaar bevalt zijn militaire kapsel hem wel. Jammer voor mij want ik heb bovenop toch liever wat meer op vast te houden. Misschien experimenteer ik volgende keer eens met een schaar. Ze zijn hier allemaal niet zo perfectionistisch en het scheelt een heleboel euro’s. Ik bedoel, we blijven Nederlanders he…

instaweek 12

En kleine meid klaagt al maanden steen en been over haar te kleine schoenen. Maar ik wist zeker dat ze dat bij Zandkasteel weg had. Ik heb zelfs al eerder met haar op het punt gestaan nieuwe gympen te kopen maar kwam er uiteindelijk achter dat de nieuwe schoenen exact zo groot waren als die ze aanhad. Daar trappen we dus niet in. Maar nu werd het toch weer eens tijd om het geklaag serieus te nemen en ai… het kind leeft op grote voet en heeft een groeispurt doorgemaakt. Deze werden het. En ik zag stiekem dat ze ze ook in volwassen maten verkochten. Ik twijfel nog steeds of ik ze niet ook moet aanschaffen. Ik bedoel, kijk dan… Man vind ze overigens spuug lelijk maar tja. Dan moet je maar geen dames op de wereld zetten.

instaweek 12
Er moesten weer wat kraam cadeautjes aangeschaft worden. Met die babyboom in onze vriendenkring blijven we nog wel even bezig. Ik kan inmiddels echt niet naar babykleren kijken zonder mijn tranen in te slikken. Wat ben ik toch een hormoon gestuurde emotionele muts op het moment. Aaaargh. En ik moest hoe dan ook dit truitje voor de buikbaby mee nemen. Het eerste gekochte kledingstuk (op de sokken na dan). Ik moet me toch wel inhouden aangezien we nog heel wat meters babykleren op de zolder hebben liggen wachten tot ze hopelijk volgende week worden uitgezocht.

 

instaweek 12
Jaaaaa….. deze babytomaatjes heb ik met liefde grootgebracht. Ik denk dat ik langzaam aan aan het verburgertrutten ben want ik hou hiervan. Langzaam aan overwin ik mijn kleine beestjes angst. Volgend jaar weet ik zeker dat ik in het voorjaar mijn hele vensterbank heb volstaan met baby gewasjes. Die ik dan ergens op een mooi plekje in de tuin ga groot brengen. In het kader van, de kinderen moeten weten dat groentes niet in de supermarkt groeien ofzo.

 

instaweek 12
Echt, het is zo fijn dat man af en toe, lees elke avond, de kinderen nog even uitlaat op het grasveld buiten. Kan ik heel even een moment ademhalen, of in dit geval rustig koken zonder gemekker of gehannes aan mijn benen. Raken ze iet wat aan energie kwijt en hebben ze hun frisse neus weer gehad. En als ik dan ook nog van dit soort poepige fotootjes krijg toegestuurd… Wat wil een mens nog meer?

 

instaweek 12
Oke serieus. Was ik hier saggerijnig? Vast. Maar kijk die blik. Oke, draait allemaal om het buikje mensen. 18 weken buikbaby schoon aan de haak alweer. Groei baby groei.

instaweek 12
Deze stuurde ik naar man. Met de begeleidende worden dat hij het hier maar even mee moest doen tot hij weer in het bezit was van een blije vrouw. Ik voel me zo ellendig heen en weer geslingerd tussen emoties. Ik herken mezelf amper terug. Ik schreef er hier een blogje over.

instaweek 12
Dit vind ik dus eigenlijk verschrikkelijk. Liever sleurde ik kind mee naar een zeer verantwoorde winkel en kocht daar een of andere hippe drink waterfles voor haar met een nog hipper lunch tasje. Maar ik maak kind daar niet blij mee. En ach, deze gaan ook voorkomen dat er flesjes, pakjes en plastic zakjes worden weg gegooid dus zo slecht is het ook allemaal weer niet. Omdat we veel te laat waren doordat we op zoek waren naar originele varianten kwamen we thuis met deze setjes. Originele varianten waren er niet. Setjes ook niet meer. Zeer waarschijnlijk heeft elk kind straks de zelfde broodtrommel en beker in de klas staan. Lijkt me heel handig. Maar goed, blij kind. Dat is ook wat waard. En blije zeer achtergestelde broer. Die ook een setje mocht uitzoeken. Komt vast ooit van pas.

instaweek 12
Dit zou ontspannend werken volgens de verpakking. En reinigend. En ik dacht dat ik wel eens iets aan alle hormoonschade kon doen en daarmee twee vliegen in een klap te slaan. Of ik er echt ontspannen van werd? Uhm… Er is meer voor nodig zullen we maar denken. Nah ja. Denk die roze troep weg en u ziet hier een geheel make up loos exemplaar van mij. Omdat je dat altijd al had willen weten.

Dus. Moet ik de schoenen aanschaffen?

Leuk! een reactie

comments

You Might Also Like...

4 Comments

  • Reply
    Nicole
    18 augustus, 2014 at 07:19

    Jaaa die schoenen zijn gaaf!!
    En heerlijk hoe je schrijft…

  • Reply
    Vlijtig Liesje
    19 augustus, 2014 at 11:14

    Schitterende kapsel!

  • Reply
    Jessica
    19 augustus, 2014 at 13:04

    Ik moest zoooo lachen om die foto met die speldjes! Leuk, ik ben je gaan volgen op Instagram!

    • Reply
      MamaMaai
      19 augustus, 2014 at 14:59

      En daar zal het niet bij blijven. Kan me nog herinneren dat er in mijn fotoboek van vroeger een foto zit waarop ik en mijn zusje ons jongere broertje hebben bewerkt met staartjes en stiften 🙂

    Leave a Reply