Mama Maai

Instaweek #14

Week 14. Nu de vakantie voorbij is en we allemaal weer een beetje ritme in de dag hebben, lijken we beter te gedijen. Wat zeg ik, beetje ritme? Behoorlijk dagritme nu kleine meid al naar school gaat. Gelukkig gaat ze op het moment al weer hele dagen en vanaf dinsdag officieel. Het gaat goed allemaal maar ik moet er behoorlijk aan wennen. Lichamelijk, want al dat gefiets in combinatie met het uitbroeden van buikbaby 3, het vermaken van een alleenige peuter en het huishouden gaat me op het moment niet in de koude kleren zitten (jaa aaahhh, arm schaapje). Maar ook omdat ik moet loslaten en dat is moeilijk mensen. Tjemig, ik zie dat ukje nog net kersvers in mijn armen liggen, helemaal totaal afhankelijk van haar mama en nu heeft ze een groot deel van de dag mama al niet meer nodig. Ongelofelijk toch? Maar in ieder geval, ik plaatste weer een lading fotootjes op IG en die wil ik ook nog even delen op mijn blog. Als mini dagboekje voor me zelf. Mocht je me willen volgen, dat kan hier.

instaweek 14

Maris vroeg me mee te doen aan een challange. Vijf dagen lang een foto plaatsen waar je blij van wordt. Dat lijkt me niet zo moeilijk, toch? En daarbij, ik plaats graag plaatjes waar ik blij van word, sowieso al. En hier zitten man en de kinderen filmpjes van vroeger te bekijken. Vroegah… Alsof dat al zo lang geleden is. Janken hoor, als ik die kleine schattige snoetjes zo terug zie. Pfff, ik kan op het moment al niet eens normaal oude babyfoto’s terug kijken maar bewegende beelden…. Het eerste lachje, Fenne die helpt bij haar broertje in bad doen, het eerste hapje, eerste stapjes, gek doen met z’n allen….. Zo waardevol dat we dat hebben.

instaweek 14

En hier word ik ook heel gelukkig van. Als ik zie hoe lief de kindjes voor de cavia’s zijn. Soms wat hardhandig maar nog steeds vragen ze elke dag of ze de caven mogen aaien of op schoot. Aangezien hier de katten niet echt kinderliefhebbers zijn denk ik dat dit een goede keus is geweest de kinderen bij te brengen dat dieren ook levende wezentjes zijn en dat je daar voorzichtig mee moet omgaan. Dat laatste is soms lastig maar gelukkig zijn deze beestjes inmiddels een hele hoop gewend. Ik zie het al helemaal voor me hoe ze straks beste vriendjes zullen worden.

instaweek 14

Aaahhh poepie. Lig ik ’s avonds nog heel even te kletsen wat ze allemaal heeft gedaan op school. Wat überhaupt een onmogelijke zaak is want ik krijg alleen maar antwoorden als ‘weet ik eigenlijk niet meer’. Liefst wil ze dan nog heel even gekriebeld worden en hoppa, knock out.

instaweek 14

Soms ineens heb je weer een favoriete foto geschoten. Dit is er op het moment één van. Dat koppie. Onbeschrijfelijk. Hij is hier bezig enorme plensen ijskoud water over zijn eigen buik te gieten. Tja, je kan maar ergens lol inhebben.

instaweek 14

Tranen met tuiten toen ik de kleine meid van school kwam halen om half 1. Ze had zo graag met de andere kindjes mee een film gekeken. Maar genoeg was genoeg. Nog meer tranen toen ze haar beker melk door de klas liet vallen, alles was even te veel, kind was even oververmoeid en ontroostbaar. Het was ook een spannende dag geweest met weer een andere juf en voor de eerste keer gym. ’s Middags dus lekker thuis cakejes bakken en wachten tot papa thuis kwam want die was jarig! Ook nog. Gelukkig was ze de dag erna een dagje vrij.

instaweek 14

Ik zag bij Iris dat ze de uberschattige Bunny von D een groente slinger had gegeven. Ik vond dat zo’n geniaal idee voor onze luie beestjes. Ik ben al een tijdje opzoek naar ideetjes om ze wat meer activiteit te geven. Deze is geslaagd. Ze moeten net wat meer hun best doen voor hun snoeperij. Alleen moet ik nog wat verzinnen voor het touw wat ik gebruik want waar ik al bang voor was, dat vreten ze dus ook op. Oeps…

instaweek 14

En omdat we er eigenlijk een heel rustig dagje van wilde maken zodat de kleine meid weer een beetje zou kunnen bijkomen, besloten we haar ’s ochtends bij een vriendinnetje te droppen, zodat wij in alle rust naar het nieuwe wondertje in mijn buik konden koekeloeren bij de 20 weken echo. Gelukkig was alles goed en ik schreef er een blogje over. Klikkerdeklik. ’s Middags vroeg zus of ik mee ging naar de kinderboerderij. Dat zag ik niet zo zitten aangezien we er al een drukke, emotionele ochtend op hadden zitten. Wel was ze welkom een kopje thee te komen drinken, dan hoefde wij tenminste niet meer de deur uit. Dat rustig aan doen was dus niet helemaal geslaagd, maar gezellig was het in ieder geval wel. De mama’s even bijkletsen en de kindjes even in hun eigen tempo spelen. Kijk ze zitten. Mijn vier favo kindjes op een rijtje. Een enorm boevige bende.

instaweek 14

Ah ja. Nog even een ussie.

instaweek 14

Joehoe, kijk die buik eens groeien. Al weer ruim 20 weken. Oh en zie, een lachje terwijl ik een selfie neem. Blijkbaar kan ik toch twee dingen tegelijk.

instaweek 14

Zoals ik hier boven al schreef, de dagen duren mij te lang. Al dat gefiets heen en weer en het nieuwe schoolse ritme, vreet mijn energie. Het ophalen van school is eigenlijk al te veel maar ik weiger nu al de fiets om te ruilen voor de auto. Kom op watje, even doorzetten. Dat betekend wel dat ik in plaats van bloggen of het huishouden een mini dutje moet mee doen met de kleine man. So be it. Er zijn belangrijkere dingen om je druk over te maken, nietwaar?

instaweek 14

Ja hallooo, ik ben wakker. Haal me hier uit. Voor de kleine man was de overgang naar groot bed in de kamer van zus echt te groot dus besloot ik zijn ledikant daar heen te schuiven. Dan maar een stapje terug. Dat grote bed komt ooit heus wel maar die kamer hebben we toch binnenkort wel nodig. Daar is hij het overigens niet mee eens, zijn kamertje is zijn kamertje en no way dat daar de nieuwe buik baby gaat komen maar uiteindelijk valt hij toch elke keer weer braaf in slaap. Gelukkig slaapt zus door kernbommen heen dus dat kleine man af en toe een scene maakt zal haar niet deren. Pffiew.

instaweek 14

Joehoe, daar ben ik. Deze knappert komt over een paar weken de boel verstoren. Schokkend hoeveel deze echo op de echo van kleine man lijkt. Dat kan niet anders dan een klein kloontje worden.

instaweek 14

Tijd voor een smoothy. Die hadden we wel weer eens nodig. Banaan, volle kwark en gemengd, diepgevroren zomerfruit. Hemels. En welja, anders gooi je het restje toch gewoon over de net gedweilde vloer. En crap, het zit echt door de hele keuken, zelfs in de cavia kooi vind ik die roze troep. Omdat ik zo van schoonmaken houd.

instaweek 14

Oh en wie is er natuurlijk weer als de kippen bij?

instaweek 14

Die lange dagen en al die nieuwe indrukken gaan hier niet in de koude kleren zitten. Als je kleine meid heel eventjes uit het oog verliest ligt ze te tukken op de bank. Oeps. Snel naar bed met die handel. Zal dit ooit gaan wennen allemaal?

instaweek 14

WEEKEND!!!!! Allemaal bij elkaar. En zie, rechts onder nog net een plekje voor nummer vijf! Whhaaaa, dat kan niet anders dan een Pipilangkous huis worden hier thuis. En you know what? Ik kan niet wachten.

Leuk! een reactie

comments

You Might Also Like...

5 Comments

  • Reply
    Joyce
    1 september, 2014 at 09:05

    Wat een heerlijke foto’s weer! En zo vermoeiend die eerste schooldagen voor de kleine meid! Het went vast heel snel 🙂

  • Reply
    Mama van Vesper
    1 september, 2014 at 12:39

    heel erg leuke en mooie foto’s!!

  • Reply
    Sas
    1 september, 2014 at 20:12

    Wat een leuke foto’s weer. Die cavia’s, awww<3 Ik heb er vroeger ook eentje gehad. Zo lief…

  • Reply
    Yvette
    2 september, 2014 at 14:12

    Wat een leuk blog heb je! Ik kwam er via ikbenirisniet op terecht. Leuk 🙂

    • Reply
      MamaMaai
      2 september, 2014 at 17:16

      Wat lief, dank je wel!

    Leave a Reply