Mama Maai

Instaweek #25; babykleertjes, gekheid en bacillen

De weken gingen al snel en we voelden ons al een beetje geleefd, komende periode gaat dat waarschijnlijk alleen maar erger worden. Dat voelt dubbel. Aan de ene kant hou ik van de gezelligheid, aan de andere kant kan ik er niet goed tegen dat elk vrij moment wordt opgeslokt door sociale verplichtingen en ik me nergens meer even een paar uurtjes kan terug trekken in mijn eigen coconnetje terwijl ik dat met het verstrijken van de weken des te harder nodig heb. Ik ben blijkbaar niet op alle fronten even sociaal. En al helemaal niet nu mijn lijf een wandelende hormoon kantine is. Feestdagen vind ik vooral leuk voor het gezin en de kinderen maar verder kunnen ze me werkelijk gestolen worden. Saai, jep!

Anyway, weer een weekje in instagram plaatjes. Mocht je me nog niet volgen maar dat wel willen, schroom dan niet, dat kan hier.
babykleertjes
Man stuurde me er even op uit. Fijn, ik had dat zo nodig. Ik moet soms gewoon even alleen zijn. Nu man weer vijf dagen fulltime werkt, vind ik het lastig af en toe wat tijd voor mezelf op te eisen. Ik bedoel, man werkt ook hard en legt tenslotte de centjes op tafel. In het weekend is het voor hem ook tijd om even bij te komen of we doen graag leuke dingen met het gezinnetje of tegenwoordig zitten we elke minuut volgeboekt. Dat proberen we in de toestand van kleine meid een beetje te beperken maar sommige dingen kom je gewoon niet onderuit. Twee dagen weekend is echt niet voldoende voor ons. Maar, dus, ik shopte er dus even wat op los. Onder andere deze veel te schattige babykleertjes van de organic lijn van de H&M.
Instaweek 25
Het weekend was druk en dus begon de week ook met zeer vermoeide kindjes. Kleine meid heeft het nog steeds erg naar haar zin op school maar eenmaal thuis weet ze gewoonweg niet meer hoe ze het allemaal moet doen. Alleen maar traantjes. ‘Ja maar mama, ik wil wel ophouden met huilen, maar het kan gewoon niet’…. Pfff, ik hoop echt dat er een periode gaat aanbreken straks waarin iedereen zijn weg in de schoolse routine een beetje gaat vinden. Gelukkig breekt er standaard na het eten ’s avonds een suikerpiek in de kleine lijfjes waarin ze zich nog even totaal uitleven op elkaar. Echt, het is jammer dat ik geen geluid bij de foto’s kan plaatsen.

De kleine meid moest een staartje omdat ze met haar rode lokken door haar eten aan het wapperen was, kleine man wilde dat dus ook. Ik heb me liggen bescheuren en pieste bekant in mijn broek. Alsof door die haartjes het hele gedrag van mijn kleine mannetje veranderde, ging hij tijdens het ravotten, rennen, stoeien, lopen schudden met zijn kop. Voelt raar natuurlijk als je dat niet bent gewend.
instaweek 25
Toch had hij niet zo’n fantastische week. Hij werd/wordt geplaagd door twee! doorkomende kiezen en een verkoudheid. Ja dus? Verkoudheid verloopt bij onze kleine man altijd vrij heftig vind ik zelf. Kleine meid heeft af en toe een snottebel en gaat door waar ze was gebleven. De kleine man krijgt elke keer weer moeite met ademen. Ik ben er al voor bij de huisarts geweest. Waarschijnlijk zijn amandelen, daar gaan ze voorlopig nog niks mee doen, we zitten er dus nog wel even mee de aankomende winters. Zo naar als je slapende kindje naar adem aan het happen is en zo hard moet werken….
instaweek 25
Gelukkig was er wel nog tijd en ruimte voor speeldates. Zijn mama en ik kennen elkaar al vanaf de basisschool. Zo gek om te beseffen dat onze kindjes nu op de leeftijd zijn gekomen dat wij elkaar leerde kennen en vriendinnen werden. En dat ze het dan samen ook nog eens zo goed kunnen vinden. Wie weet zijn de vriendinnetjes die zij nu maakt op school straks over 20 jaar nog steeds haar beste vriendinnen.
instaweek 25
Gelukkig beperkte de ergste vermoeidheid zich tot de maandag en had zij een redelijke week. Toch wel fijn een dagje extra thuis om een beetje te kunnen bijtanken en te spelen in je eigen tempo.
instaweek 25
Ze deden dit veel vaker toen ze kleiner waren. Nu doen ze liever heel erg gek achterin de auto maar blijkbaar was er een momentje rust nodig. Ik word hier zo blij van, mijn kindjes die zich samen zo goed voelen.

En tja. Vermoeiende dag maar geen tijd om ergens een dutje te doen. Meestal niet zo erg maar deze keer was het toch wel erg fijn geweest. In plaats van eindeloos schommelen op het schoolplein zat ik dus nu met een ronkend kind achterin lekker warm in de auto te wachten tot de school uit ging.
mcdid
Ik vond dat ik gewoon maar weer eens een avondje uit moest plannen en charterde Maris om mee uit eten te gaan. Aangezien ze over 2 weken gaat verhuizen moest dat ook vrij snel gebeuren. Helemaal niet vervelend. En zo zaten we deze week zowaar tegen over elkaar bij de Italiaan. Ze moest eens weten dat dat voor mij al bijna 100 jaar geleden was dat ik ’s avonds met een vriendin alleen op stap ging. Dat gebeurd echt zelfden. De volgende ochtend was even doorzetten zo vroeg weer op het schoolplein. Mama kan duidelijk niet meer de avonden zo doorhalen als dat een paar jaar geleden heel gewoon was. Aaah Maris, hoe vaak ga ik het nog zeggen? Ik ga je missen meis!
vriendschap
Om me wakker te houden… nee niet waar. Deze meiden zijn al beste vriendinnetjes sinds dat ze baby zijn. Uhm… kan je dat zo noemen? In ieder geval, nu ze allebei op school zitten, zien ze elkaar nog maar zo weinig. Ondanks dat er weer zoveel andere leuke meiden in de plaats komen, blijkt mijn kleine meid er toch last van te hebben. Ze mist Sarah. Dus appte ik haar moeder dat ik met een huilend meisje zat wat zo graag met haar vriendinnetje wilde spelen. En zij vonden zowaar in het drukke schema een uurtje om langs te komen. Hoera! Ik blijft het bijzonder vinden hoe hecht een vriendschap tussen een 4 en 5 jarige blijkbaar kan zijn.
instaweek 25
En uiteraard deden wij ook gewoon mee aan de feestdagen. Tussen alle drukte door liepen we een paar huizen Sintemaarten. Kleine man weigerde van papa zijn schouders te komen, maar vond zijn lampion prachtig. Kleine meid vond dat het na een paar huizen wel weer leuk geweest was. Wie verzint dat ook op een Dinsdag avond ;-). Gelukkig voor ons haalden ze dus geen kilo’s snoep op. Dat blijft een beetje overzichtelijk de komende tijd.

En ondanks de zieke kindjes vonden we toch dat we de intocht niet mochten missen. Toen we iedereen bepakt en bezakt in de auto geïnstalleerd hadden bedachten we pas dat we natuurlijk net zo goed lekker warm voor de tv onder een dekentje hadden kunnen zitten kijken. Uhm… beetje te laat dus. Als je ze wat beloofd…. Maar ze hebben de Sint gezien en dat was heel wat waard!

Hele fijne komende week weer iedereen! Liefs

Leuk! een reactie

comments

You Might Also Like...

4 Comments

  • Reply
    Marina
    17 november, 2014 at 06:23

    Leuke foto’s. En wat een schattige babykleding heb je gekocht! Echt heel erg leuk.

    Liefs, Marina

  • Reply
    Aukje
    17 november, 2014 at 19:28

    Zo herkenbaar, even wat tijd voor jezelf willen. Dat komt er vaak niet van. En wat een ontzettend leuke babykleertjes!

  • Reply
    Maris
    18 november, 2014 at 19:05

    Ahhhh lieverdje. Ik vond het een geslaagde avond. O en zo vaak gaat deze moeke ook niet alleen de deur uit hoor haha. Ennuh, ik scheur vanuit wervershoof zo naar Almere hoor. Komt helemaal goed. Kusje

  • Reply
    Angelique
    19 november, 2014 at 11:13

    Oh die babykleertjes! Zo cute!

  • Leave a Reply