Mama Maai

Instaweek #9

Het wordt met de week leuker om hier mijn instagram fotootjes ten toon te spreiden, een soort mini dagboekje voor mezelf. Mocht je nog niet mee kijken in mijn instagramleventje, maar dat wel graag willen, schroom dan niet mij te volgen. Dat kan hier.

De dagen gaan wisselend. De uren eigenlijk. Het ene moment denk ik dat ik de wereld aan kan en het huis wel even eigenhandig kan verbouwen en het andere moment lig ik volledig uitgeblust, energieloos en apathisch op de bank. Ik kan daar nog niet goed een middenweg in vinden en daar baal ik enorm van. In ieder geval was het ondanks dat ik me verre van fit en lekker voelde een druk weekje. De weken vliegen zo wel voorbij, gelukkig.

instaweek 9

Eindelijk na lang wikken en wegen, we kunnen samen ook gewoon geen knopen door hakken, besloten we toch dit dressoir en deze stoel te kopen. Zo kan ik tenminste ’s ochtends een beetje wakker worden in het ochtendzonnetje, tenminste, als hij vrij is. De kinderen hebben hem inmiddels volledig toegeëigend. Bij voorkeur samen. Het dressoir is tot nu toe ook een schot in de roos. Er past niet zo veel speelgoed in als de kinderen hebben verzameld de loop der tijd maar ik vind dat alleen maar fijn. Ze lijken weinig te missen van wat we boven hebben neer gemikt en het scheelt een hele berg opruimen aan het eind van de middag.

instaweek 9

We houden ze er in, de rondjes op de fiets. Kleine meid gaat steeds minder klagen. Fijn. Al kost het me inmiddels man en macht te zorgen dat ze haar beide handen aan het stuur houdt. Liefst gaat ze stunten. Nu al. Nog heel even en dan gaan we eens zonder zijwieltjes proberen. Dan moet ze dat stuur wel in haar handjes houden. Voor de kleine man denken we er over maar eens naar een echt fietsje op zoek te gaan, hij heeft het een stuk eerder door dan de kleine meid allemaal. Stimuleren die handel zou ik zeggen.

instaweek 9

En hier stond ik even echt van te kijken. Al een tijdje wel kleurt de kleine meid tussen de lijntjes. Dat gaat echt met de dag vooruit. Ze heeft zowaar inmiddels ook de concentratie om een hele kleurplaat af te kleuren. Ongelofelijk. Maar hier zit kleine man ook stiekem binnen de lijntjes te kleuren. Kind is twee. Als je heel even niet oplet….

instaweek 9

Huilen geblazen. Nou heb ik daar nog al snel last van als iets verdrietig, zielig, mooi is. Ik heb er soms niet eens een specifieke emotie voor nodig, als iets me raakt gaan de kranen open. Maar dit boek is hartverscheurend. Ik schreef er hier een blogje over. Echt een aanrader. Binnenkort maar eens kijken wie er met mij en een doos tissues naar de bios wil.

instaweek 9

Soms ineens laat ik me overhalen door man. Het is natuurlijk ook wel zo dat ik wat meer in beweging moet komen. En dus sjokte ik ruim twee uur lang achter de baas aan deze morgen. Best lekker, even. Maar twee uur lang viel weer even tegen. Ik word echt verdrietig van hoe triest het met mijn conditie is gesteld. Hoe gaat dat ooit nog goed komen. En hoe, hoe, hoe hou ik dat lijf gedurende deze maanden een beetje in toom?

instaweek 9

Man maakte dit bordje voor me laat op de avond nadat ik eindeloos zat te zeuren over me niet lekker voelen. Whaaaaa zilveruitjes. Ik zou zo een heel potje in een keer weg kunnen werken. Ik heb van die hele stereotype cravings. Augurken enzo. Mjum, heerlijk. Beter dan bij buikenronde 1 en 2, toen ging ik los aan de Pringles en pannenkoeken.

instaweek 9

Het gaat echt zo ontzettend veel harder dan bij ronde 1 en 2. Toen was er tot ongeveer 20 weken weinig te zien. Dit hier is mijn buik van bijna 15 weken. Inmiddels tikken we de 16 alweer aan.

instaweek 9

Ik pakte het kleurboek voor volwassenen er weer eens bij. Nadat ik al die leuke platen bij Maris op haar instagram account voor bij zag komen. Lekker zen bezig zijn. Klinkt leuk maar ik kan die stop knop op mijn harsenpan tegenwoordig niet goed meer vinden. Heel frustrerend.

instaweek 9

‘Hey… stuk’. Oh ja joh?

instaweek 9

Iemand op instagram maakte een mooi gebaar naar de slachtoffers van vlucht MH17. Om met z’n allen onze handen in een kring om hun heen te sluiten. Verder besteedde ik weinig aandacht aan de ramp op mijn social media. Maar dat betekend zeker niet dat ik er niet ook al de hele week mee bezig ben geweest. Diep triest en ik leef ontzettend met alle slachtoffers en nabestaande mee. Ik word echt zo verdrietig van alle beelden die steeds maar overal oppoppen.

instaweek 9

Kleine man hoeft maar een poes te zien…. We wilde heel graag naar huis na een hele gezellige avond op het water maar het duurde even voor deze meneer uit geknuffeld was.

instaweek 9

De volgende ochtend besloten we naar Aviodrome te gaan. Dat was op zich best leuk, zeker een museum wat het bezoeken waard is. Ik schreef er geen apart blogje over omdat ik toch niet enthousiast genoeg was. Uiteindelijk waren onze kinderen gewoon nog een slag te jong en moeten we het over een paar jaar nog maar een keer proberen. Wat zij uiteindelijk het leukste vonden was de speeltuin. Om rustig rond te kijken, lukte eigenlijk niet. Daarvoor is het me dan, ondanks de vrijkaartjes, een stuk te duur.

instaweek 9

Kleine meid werd van het een op het andere moment opgeroepen om langs te komen voor de laatste prik. Ze is helemaal goed gekeurd. Dragen haar over als een lieve, vrolijke, vlotte meid. Toch werd ze nog even mishandeld. Ze zou er een lichte huidreactie aan over kunnen houden maar de plek op haar arm werd binnen twee dagen enorm. Gelukkig kennen we inmiddels bij onze kinderen het klappen van de zweep, ze hebben hier blijkbaar nogal gevoelige huidjes. Gelukkig heeft ze er verder weinig last van gehad en is de vlek inmiddels weer zo goed als weg getrokken.

instaweek 9

 Maris had ook het fijne idee om eens een paar ig’ers in het zonnetje te zetten. En die mochten dat op hun beurt weer doen. Vond ik leuk. Ik nomineerde @Mlledupont @inaflowaroundtheworld @zazaa11 @liefstoerstout en @mcdid herelf. Echt wel accountjes om eens een kijkje te nemen vind ik.

instaweek 9

En omdat ik vond dat het veel te lang geleden was dat ik creatief bezig was pakte ik de haak naald er maar weer eens bij. Het moet en hoes voor om de pianokruk worden maar ik ben een trage haker dus voorlopig nog geen eindresultaat. Daar ga ik de komende week dus lekker mee verder.

Leuk! een reactie

comments

You Might Also Like...

5 Comments

  • Reply
    Miranda
    28 juli, 2014 at 07:46

    Leuk overzichtje, knap hoor 2 uur wandelen/fietsen. Misschien werkt langzamer beter voor je dan gelijk zolang?

  • Reply
    Joyce
    28 juli, 2014 at 07:47

    Wat een fijn overzichtje! En in de ochtend in het zonnetje wakker worden klinkt heerlijk!

  • Reply
    Maris
    28 juli, 2014 at 10:33

    Ik vind jouw insta blogjes zo fijn. Ik lees ze ergens anders nooit, maar van jou mis ik wel eens foto’s en je verhaaltjes erbij zijn zo fijn. O en ik kom er in voor. Altijd leuk. Haha. Knap van kleine man. Al fietsen en zo goed kleuren. Mila kleurt ook een beetje binnen de lijntjes en begint ook al te fietsen. Zijn tweede kindjes gewoon sneller?

  • Reply
    Channah
    28 juli, 2014 at 16:16

    Leuk om te zien, en leuke blog heb je!

  • Reply
    Joyce
    30 juli, 2014 at 21:41

    Wat een fijne week en die stoel en het dressoir zijn leuk!
    Jeetje zeg, wat een rode plek van de prik, als je gezegd zou hebben dat het om een wespensteek ging, had ik je ook geloofd!

    Ik ben benieuwd naar je uiteindelijke gehaakte hoes!

  • Leave a Reply