De kinderen

Koemelkallergie; hoe gaat het nu?

koemelkallergie, ervaring koemelkallergieJeetje, de kleine man tikt al zo’n beetje de 20 maanden aan. Al bijna anderhalf jaar geleden dat we ons realiseerde dat er iets niet klopte. Hij had flinke hysterische huilbuien. Vooral ’s nachts. Niet te troosten zo verdrietig en boos als hij was. En daar ontstonden ook ineens de plekken op zijn voorheen zo perzik zachte huidje. Zielig vooral en oh zo ontzettend frustrerend.

Stempeltje, koemelkallergie

Het is zo moeilijk rustig te blijven terwijl je midden in de nacht voor de zoveelste keer uit je diepe slaap wordt gerukt om rondjes te gaan lopen met je wanhopig schreeuwende kindje. Terwijl je vindt dat je aan je omgeving moet verantwoorden waarom je het gevoel hebt dat er iets niet klopt en niemand je lijkt te geloven omdat je zo’n heerlijke wolk vrolijk ontspannen geluk in je armen hebt.

Het werd een heen en weer spelletje tussen huisarts en consultatiebureau tot ik eindelijk eens een doorverwijzing naar de kinderarts kreeg en toen het stempeltje: Koemelkallergie.

Inmiddels bijna anderhalf jaar na dit labeltje. Het is maf hoe je brein je elke keer weer voor de gek weet te houden. Na het compleet schrappen van melk uit ons dieet, verdwenen alle klachten uiteraard als sneeuw voor de zon. Behalve die van de omgeving. Die steevast maar blijft roepen dat een klein beetje echt geen kwaad kan, dat het zo’n vaart niet zal lopen. En ik s avonds teleurgesteld in mezelf bij Merijn liep uit te blaten met een overstuur kind in mijn armen dat ik niet snapte dat ik geen weerstand kon bieden en toch dat verdomde stukje troep naar binnen werkte.

Klopt het wel wat ik toen zag?

Hoe vaak ik niet heb getwijfeld of het niet toch tussen mijn oren zat. Mankeerde hij dit echt wel? Hij werd één jaar en zou er overheen gegroeid moeten zijn. Rustig aan wat nieuwe voeding met melk introduceren. Niet veel later waren de plekken terug en stapten we s nachts weer eindeloos heen en weer. Terug naar de kinderarts die ons mededeelde: mee leren leven en de grens opzoeken. Een kans van één op zoveel.

En nu? Wacht even, wanneer heb jij voor het laatst eczeem bij hem gezien? En, hij at een krentenbol toch? Geen tekenen van buikpijn. Laten we nog eens wat proberen.

Lees ook: Wat koemelkallergie mij bracht

Langzaam maar zeker introduceren we toch wat melkproducten en klop af alsjeblieft, het lijkt te lukken. Zou het? Ons mannetje koemelkallergie af?

Leuk! een reactie

comments

You Might Also Like...

2 Comments

  • Reply
    Ineke
    4 oktober, 2016 at 16:13

    Eigenlijk ongelooflijk dat andere zich hiermee moeien. Vriendin van mij haar zoontje heeft ook kma en ook zo vaak moet ze horen, alé klein beetje is toch niet erg? Ik hoop dat het blijft lukken en dat hij er vanaf is.

    • Reply
      MamaMaai
      4 oktober, 2016 at 19:10

      En weet je, koemelk allergie geeft meestal niet hele ernstige klachten maar ik weet zelfs moeders met kinderen met notenallergeen die dit te horen krijgen. Of dat mensen het kind zielig vinden en het toch geven omdat ze vinden/denken dat het niet zo’n vaart zal lopen en het tegenwoordig een hype is. En de moeder met het kind die dan weer het ziekenhuis in moet. Triest toch?

    Leave a Reply