De kinderen

Lieve Melle: 3 jaar

Jeetje, drie jaar alweer, mijn ventje. Ik weet nog als de dag van gisteren…. ja natuurlijk weet ik dat nog. Waarschijnlijk weet ik dat nog als ik straks 93 ben. Althans, dat hoop ik. En toch moet ik er altijd even aan denken. Het moment dat mijn weeën begonnen. Het moment dat we de verloskundige belde die op dat moment naar een zeer belangrijke voetbal wedstrijd keek. Details mensen. Overigens woonde ze gewoon bij ons in de straat. Het moment dat ik naar het ziekenhuis moest maar eigenlijk eerst mijn ouders moesten bellen die naar ons toe moesten komen als oppas. Het moment dat ze dachten dat ik al persdrang had, maar ik pas op 5-6 cm ontsluiting zat. Hoe ik over de bedrand gebogen hing. En nog veel meer. Maar nog vooral het moment dat ik dat warme, natte, glibberige lijfje voor het eerst in mijn armen nam, hij opzoek ging naar mijn borst, zijn eerste slokken dronk en in slaap viel. Het gelukzalige gevoel waarmee ik werd overspoeld. En dat is ineens allemaal drie jaar geleden.
melle 3 dagen

Lieve Melle, je werd al twee keer je lijfje van toen langer en kwam zo’n 7 kilo aan. Je draagt maat 92 en schoenmaat 25. Die laatste zijn dus te klein. Van een lieve, schattige, rustige baby met witte kuif (ja echt, na een paar weken werd hij spierwit), veranderde je in no-time in een lieve, vrolijke, nieuwsgierige (man, wat wil je alles weten) peuter met streken en een sterke eigen wil. Eentje met duidelijke fases in gedrag. Of moet ik het sprongen noemen? Niet altijd makkelijk. Voor jou niet, voor ons ook niet. Je weet de grenzen altijd fijntjes op te zoeken/rekken en stelt ons geduld aardig op de proef. Je hebt ook regelmatig poep in je oren. Overigens heel gezond, welke peuter niet? En stoute dingen weet je met een grote glimlach te brengen als verassing. Zo heb je gisteren de box met een potlood bewerkt (zucht) en vorige week de vloer met watervaste stift. Daar ben je zichtbaar trots op. En als ik even diep zou graven zou ik nog wel stoutere dingen kunnen bedenken. Je vindt het ook heel normaal precies te doen wat papa en mama doen. Als je trek hebt, trek je gewoon de kast open. Vragen is nergens voor nodig. Heb je een beker of water voor moddersoep nodig, schuif je gewoon een stoel naar het aanrecht om daarop te gaan staan. Het aanrecht dus. Heel doelbewust en creatief. ‘Kan ik wel’. Ja tuurlijk.

Je kan bouwen als de beste. Slopen ook trouwens. Alles verdwijnt in je mond, je gaat er op staan, laat het vallen of bent simpelweg wat te enthousiast. Nee, niet per ongeluk bedoel ik. Ja soms. Want een beetje lomp ben je ook wel. Of gewoon te druk. Dagelijks nieuwe blauwe plekken, schrammen of tanden door de lip. Wat wil je ook, stoeien met zus is het allerliefste wat je doet. En dat gaat er hard aan toe.

Inmiddels klets je de oren van ons hoofd. Je kan goed praten, goed formuleren. Daarmee heb je het bijten (ik klop het even af) zo goed als achter je gelaten, hoera! Je wordt zekerder. Op bekend terrein laat je niet meer zo makkelijk over je heen lopen. Word je gepest door zus, kan ze een pak rammel terug verwachten. Maar als een meneer naar je lacht kruip je weg. En de grote jongens op het schoolplein zijn ook eng, snap ik. Maar het is fijn om te zien dat je je meer open stelt. Voor anderen. Je laat ons totaal ‘flabbergasted’ achter als je ineens vindt dat iedereen naar je moet kijken. Waat?!
melle 3 jaar
Het is al weer drie jaar geleden dat jij van ons een ‘echt’ gezin maakte. En ik kwam er achter dat ik net zo goed een jongensmoeder was als een meisjes moeder. Vanaf het eerste moment. God wat hou ik van je. En elke dag nog weer een stukje meer. Want je brengt heel wat roering en blijheid in ons leven.

Gefeliciteerd kanjer!

Leuk! een reactie

comments

You Might Also Like...

6 Comments

  • Reply
    lielebeesje
    27 april, 2015 at 12:58

    Manman, wat kan jij dat toch mooi verwoorden!

  • Reply
    Kim
    27 april, 2015 at 15:03

    Wat heb je prachtig geschreven.
    Gefeliciteerd met Melle!

  • Reply
    Sylvia
    27 april, 2015 at 16:02

    Van harte met je grote zoon. Heerlijk toch de stappen die kindjes maken, ik zie het nog iedere dag en dat maakt me zó trots.

  • Reply
    Vlijtig Liesje
    28 april, 2015 at 10:08

    Jij ook gefeliciteerd!

  • Reply
    די מריו
    28 april, 2015 at 21:06

    Herkenbaar om te lezen. Ik heb ook zo’n schatje, van over enkele maanden alweer vier jaar oud. Het wordt alleen maar mooier.

    Owh ja.. nog gefeliciteerd.

    Love As Always
    Di Mario

  • Reply
    Dina
    28 april, 2015 at 21:09

    Van harte gefeliciteerd nog met Melle! <3 Heel mooi verwoord allemaal en wat bizar eigenlijk om te zien dat Melle als pasgeborene zo donker haar had en dat het zo snel van kleur veranderde.

  • Leave a Reply