Baby De kinderen

Lieve Siem, 1 maand

Wacht even. Siem alweer 1 maand. Terwijl hij gisteren werd geboren. Waaatt?? Hoezo de tijd vliegt. De maand waar ik zo bang voor was, is zomaar ineens alweer voorbij.  Ik zag het precies al voor me, een kraamverzorger ala Cruela te treffen die het allemaal wel beter wist. Dat leek ook even zo te zijn. Eentje die vond dat ik iemand nodig had die mij wel kon overrulen. Omdat ik aangaf bij de introductie dat ik mijn kind graag op mijn manier wilden voeden en verzorgen. Het is natuurlijk ook pas de derde. Geef haar eens ongelijk. Wat weet zo’n kers verse moeder nou eenmaal te vertellen? Gelukkig voor mij, ons, kwam ze alleen die avond (patat eten en mijn dochter commanderen, huh?) en stond er  de volgende ochtend een engel voor de deur. Zo eentje die wel door had dat we hier thuis inmiddels het klappen van de zweep kenden. Die ook direct wel aanvoelde dat de kraamweek hier ook wel eens een mooie ervaring mocht worden, die haar uiterste best deed mij het huishouden uit mijn handen te nemen, die adviezen gaf maar mij daar lekker zelf mee liet doen wat ik wilde. Heel fijn. Maar ook wel heel fijn dat we na die week ons huisje weer voor ons zelf hadden. Alle bij te houden lijstjes aan de kant konden smijten en niet elke ochtend een thermometer overal in hoefden te steken.
mama maai
Er werd ook eens een keer niet gedreigd met bijvoeden. Meneer viel wel precies 80 gram af en zat binnen 4 dagen weer op zijn geboorte gewicht. Pompen met pokon of zoiets. Lekker opjutten die melkfabriek. Formaatje Pamela kweken. Zowaar ook eens zonder al te veel ellende door de ‘borsten moeten nog even harden’ periode heen gefietst. Jeetje wat kan het allemaal anders lopen dan je van te voren denkt. Niks geen ellendig lange paar dagen durende stuwing. Niks geen kloven of borstontsteking en laten we het even heel hard afkloppen, we hebben zelfs nog geen last van spruw. Maar het mag duidelijk zijn dat ik nog niet hardop uitspreek, het staat hier ook niet geschreven. In plaats daarvan een melkvoorraad waar je U tegen zegt. Ik zou bijna kunnen zeggen dat mijn ‘meiden’ eindelijk eens begrepen hebben wat er van ze wordt verwacht. Niet te enthousiast worden nu.

Een paar dagen hebben we moeten dealen met krampen. Niet noemenswaardig. Die paar dagen had ik behoorlijk last van het heen en weer. En van tranen omdat we de pink introduceerden en dat de enige manier bleek om onze kleine man tevreden te stellen. Prima. Overdag. Maar niet s’ nachts. Bye bye nachtrust. Na bijna drie weken vonden we dat er een speen moest komen. En precies waar ik me al die tijd druk over had gemaakt, meneer bleek een echte borstenman. Duldt geen plastic, rubber en andere dingen dan warm vlees in zijn mond. Paniek. De 2 jaar modderen met de midi man trokken even in alle vaart voorbij. Maar zoals dat heel soms toch gaat, de aanhouder wint en zomaar lijkt de speen toch favoriet te worden. Zo’n speciale afzichtelijke maar he, we doen het er maar mee. Nu de fles nog.

Tripje CB. Helemaal goedgekeurd. Jij sterke man. Inmiddels 5170 gram schoon aan de haak bij een lengte van 61cm.
Siem 4 wk
Lieve, mooie mini. Kon je maar heel even wat langer zo klein blijven. Zo’n nog totaal afhankelijk hoopje tevreden warmte op mijn borst. Wat is het genieten met jou in ons gezinnetje. Met een zus die zo enthousiast is dat ze je wil plat knuffelen. Ik snap haar wel. Ik heb die neiging ook. Als je zou groeien van kusjes… Misschien ben je daarom wel zo groot. Die aan iedereen, elke bekende en onbekende die langs komt jou wil laten zien. Haar baby. En een net zo trotse broer. Die zo voorzichtig met je is. Die geen enkele jaloezie hebben behalve naar elkaar. Wie knuffelt, kust het meest en mag je het meest op schoot. Waar je ook bent, daar zijn zij.

Met de dag zien we je veranderen. Je bent sterk. Je kijkt inmiddels ook al zo helder de wereld in. Je oogjes worden steeds lichter. Je herkent ons, dat is duidelijk. Maar je bent ook bij anderen op je gemak. Vanaf dat je drie weken bent mogen we genieten van de meest prachtige lach. Eentje die je hart doet smelten. Je bent zo’n tevreden mannetje. Je maakt zelfs steeds meer uurtjes ’s nachts. Durven we dat al hardop uit te spreken? Je bent zelfs tevreden slapend in de box. En als je wat onrustig bent hang je bij mama in de zak. Zodat ik eindeloos veel kusjes op je donzen bolletje kan geven. Wat een heerlijk bolletje.

De eerste maand is alweer voorbij. De maand waarin we jou leerde kennen. De maand waarin we niet eens meer weten hoe het is om jou hier niet te hebben. Waarin ook voor jou een heel groot plekje in ons hart bleek te zijn.

Hou van jou lieve Siem, je mama.

Leuk! een reactie

comments

You Might Also Like...

11 Comments

  • Reply
    Marina
    28 februari, 2015 at 07:56

    Alweer een maand oud, dat gaar zeker hard! Wat heb jij toch een heerlijke, humoristische schrijfstijl!

    Liefs, Marina

  • Reply
    Karin
    28 februari, 2015 at 08:16

    Slik… Mooi! Ik kan niet wachten tot de ooievaar over een paar weken bij ons langskomt!

  • Reply
    Dina
    28 februari, 2015 at 08:46

    Wat een prachtige foto’s. Ohh ik word gewoon verliefd op je gezinnetje.

  • Reply
    W.
    28 februari, 2015 at 09:10

    Zo mooi om te lezen… Grappig ook de grote verschillen… Ons meidje zat bij 3 maandcontrole net boven de 5200 gram…..

  • Reply
    Roos
    28 februari, 2015 at 14:20

    Wat een liefde, ik voel me helemaal emotioneel worden als ik je blogje lees. Zo herkenbaar. Morgen is Kenji alweer 3 maanden, terwijl hij pas vorige week geboren is. Onverstelbaar, nooit meer weg te denken.

  • Reply
    Gwen
    28 februari, 2015 at 18:59

    Janken hier bij die laatste regeks. Zo herkenbaar :))

  • Reply
    Dineke
    28 februari, 2015 at 19:29

    Wat een heerlijk ventje! Ik ben ook zo bang voor een heksen kraamverzorgster. maar dat zie ik dan wel weer haha. fijn dat jullie een andere kregen en toch nog hebben kunnen genieten!

  • Reply
    Maris
    28 februari, 2015 at 20:47

    Ooo gaat zo hard he? Wat een fijn blogje. En wat een geweldige foto’s er ook bij.

  • Reply
    marloes
    1 maart, 2015 at 08:44

    Heel mooi geschreven! Wat een heerlijk mannetje!

  • Reply
    emmel
    1 maart, 2015 at 21:22

    He ja dat gaat snel. Knap bazeke

  • Reply
    Madam Elisa
    2 maart, 2015 at 12:15

    Ah, smelt smelt, en wat gaat de tijd snel!

  • Leave a Reply