Baby De kinderen

Lieve Siem; 4 maanden

Nee natuurlijk kan ik me niet meer voorstellen hoe het is om de kleine Siem niet in ons midden te hebben. Het is onmogelijk te bedenken dat dit kleine mensje niet al bestond. Dat we er geen idee van hadden hoe hij er uit zag, zijn lieve karaktertje. Dat alleen ik voelde hoe sterk hij was en mijn binnenkant beurs trapte. En op andere momenten echt een holletje in mijn binneste leek te maken. Ik over zijn rugje aaide en mijn hand op zijn kontje te rusten legde. Ik kan het me nog zo scherp voor me halen. Hoe vaak we niet tegen elkaar zeiden dat ook dit er eentje werd met temperament. Daar is voor als nog niet veel van terug te merken. Gaat dat nog komen? Hoe hij iets meer dan 4 maanden geleden nog mijn kleine geheimpje was. Inmiddels een ventje wat vele harten steelt. Een ventje van al 6,4 kg en 64cm (bij 3,5 maanden).
siem 4 mnd
Vier maanden. De tijd vliegt. Zal er ooit nog een moment komen dat ik niet het gevoel heb elke seconde te moeten opzuigen zodat ik hem niet vergeet? Hoe zacht zijn velletje is. Zijn geur. Er zou een potje moeten bestaan waarin we het voor altijd kunnen bewaren.

Lieve Siem, wat kan je al veel. Je bent geen ini mini babytje meer, je ontdekt de wereld. Je observeert broer en zus. Je vindt het fantastisch als ze er zijn. Je lacht naar niemand zo graag en zo lief als naar Fenne en Melle. Je vreet van geluk je eigen handjes op. Over enthousiast wapper je met je armen en beentjes waar je nog lang geen controle over lijkt te hebben. Fenne transformeert in een clown als ze jou ziet. Alles om je maar te laten lachen. Het is dan ook hilarisch als je er een hele pluk rode haren uit weet te trekken, een spoor nagel striemen in haar gezicht achter laat of haar helemaal nat zevert. Je kan nooit wat verkeert doen. Liefst knuffelt ze je letterlijk dood. Ik herken dat zo van mezelf. Je kan niet dicht genoeg bij me zijn. Ik kan je niet vaak genoeg op je bolletje zoenen. Fenne weet wat houden van is. Ze houdt van jou. Intens.

Je kan je ineens omrollen. Zomaar lig je op je buik. Al een tijdje ben je op de hoogte van het bestaan van je handjes. Lekker zijn ze. Maar je bent ook aan het grijpen. Je pakt speeltjes aan. Zo interessant. Binnen een paar seconde is je shirtje kletsnat van de concentratie. Je gaat al 360 graden in de box.

Je bent een open kereltje. Het is niet moeilijk je te laten lachen. Je staat voor iedereen open. Je begint zelfs al te schaterlachen. Je lijkt dingetjes al grappig te vinden. Je eigen spiegelbeeld is geweldig. Zo leuk. Je vermaakt je bij iedereen op schoot. Dat is makkelijk maar ook weer even wennen voor mij. Om mijn baby uit handen te geven. Maar net zo goed vermaak je je in de box. Gewoon zelf, alleen. Ik ken dat niet. Ik vind het zelfs soms zielig. Waarom? Ik weet het niet.

Sinds gisteren proberen we je in je eigen bedje te laten slapen overdag. Het begint er op te lijken dat de prikkels hier thuis je af en toe wat teveel worden. Niet gek natuurlijk met een relpeuter en kleuter altijd in de buurt. Momentjes echte rust zijn misschien wel goed voor je. Niks geen gekrijs als je wakker wordt, je gaat gewoon rustig liggen brabbelen. Waar het slapen de eerste drie maanden steeds beter lijkt te gaan, word je nu steeds onrustiger. Je slaapt minder lang aan een stuk. Je wordt vaak wakker ’s nachts. Inmiddels kan ik het zelfs niet meer opbrengen je steeds terug in je eigen bedje te laten slapen en lig je heerlijk warm tegen mama.
Siem 4 mnd
Waar je krampen eindelijk minder begonnen te worden, zijn ze inmiddels in alle hevigheid terug. Meerdere momenten per dag schreeuw je moord en brand. Nog nooit huilde je zo hard en veel als de laatste drie weken. Je hebt ook over je hele lijfje eczeem. Niet ernstig, je lijkt er zelf gelukkig geen last van te hebben. Je spuugt ook nog steeds behoorlijk. Alles bij elkaar doen de klachten me ergens aan denken. Maar de huisarts denkt er anders over. De krampen horen nu eenmaal bij een baby. Ze heeft me weer aan het wankelen gezet. Waar ik er eerst van overtuigd was dat jouw gedrag de afgelopen tijd ergens vandaan moest komen, vraag ik me nu af of ze niet gelijk kan hebben. Natuurlijk kan dat. Toch ben ik zelf begonnen zoveel mogelijk koemelk te vermijden. Geloof het of niet, je hebt al twee dagen niet gehuild. We hopen dat dat toeval is. Je wordt nog steeds groot en spekkig op mama’s melk. Door de afgelopen periode gaan we zeker ook nog even wachten met vast voedsel. Laat die darmpjes van jou nog maar eventjes wat verder rijpen.

Lieverdje, wat had ik nooit durven dromen nog zo’n speciaal ventje te kunnen maken. Ik wist natuurlijk al dat houden van niet maar voor één bijzonder wezentje was gereserveerd, ik kan me inmiddels voorstellen dat je voor al je 10 kinderen ruimte hebt in je hart. Jouw plekje is bijzonder. En je hebt er niks voor hoeven doen. Gewoon je lieve zelf zijn. En elke dag hou ik steeds meer van jou. Over the moon and back!

Leuk! een reactie

comments

You Might Also Like...

7 Comments

  • Reply
    janske
    30 mei, 2015 at 11:56

    Wat mooi! Wat een liefde voel ik als ik je blog lees…geniet van je mooie gezinnetje…en hopelijk gaan de krampjes snel over…zo zielig als zo’n kleintje krampjes heeft…Lola heeft er ook lang last van gehad…

  • Reply
    Kim
    30 mei, 2015 at 14:56

    Ik kreeg kippenvel van je laatste stukje. Wat mooi. Je bent een super-mamma!

  • Reply
    Dina
    30 mei, 2015 at 15:25

    Wat gaat dat snel zeg. Heel mooi geschreven weer, echt prachtig!

  • Reply
    Sabine
    30 mei, 2015 at 16:52

    NOOIT aan jezelf twijfelen in dit soort zaken. ‘alle baby’s hebben krampjes, het hoort erbij’ – het is NIET waar. Het is altijd een signaal, waarvan dat moet dan nog duidelijk worden. En al helemaal in combinatie met eczeem. Arm moppie, buikpijn is helemaal niet leuk.

    Volg jij maar lekker je gevoel, die koemelk komt misschien ooit nog wel. Of niet. Who cares. Zolang je kind maar weer lekker doorslaapt en geen pijn in zijn buikje heeft.

  • Reply
    Denise
    30 mei, 2015 at 23:25

    Wauw, hij is alweer vier maanden. Wat een mooi mannetje. Hopelijk verdwijnen de kraampjes snel, dat is wel heel naar!

  • Reply
    Yasmin
    30 mei, 2015 at 23:51

    Blijf je moedergevoel in de gaten houden en vertrouw daarop! Bij ons zeiden zowel de huisarts als de kinderarts ook dat krampen erbij horen. Hell no! Indy huilde en krijste zo veel, was super onrustig en wilde niet meer slapen. Ik ging langs een osteopaat en die voelde abnormaal veel spanning op haar darmen. Hij zei ook dat baby’s altijd om een reden zo onrustig zijn. Hij vermoede dat simpelweg haar darmpjes nog niet voldoende ontwikkelt zijn om de complexe eiwitten vd melk te verwerken. We zijn overgestapt naar de Nutrilon Pepti voor kindjes met koemelk allergieën en binnen een paar dagen keerde de rust eindelijk in huis. Wat een verschil! Trouwens heerlijke foto’s ^^

  • Reply
    kliefje
    1 juni, 2015 at 05:48

    Mooi stuk. Mooi mannetje 🙂

  • Leave a Reply