Baby De kinderen

Lieve Siem; 5 maanden

Er was eens een dikke buik. Eén van de zovele. Maar deze was bijzonder. Heel bijzonder. Omdat hij bescherming bood aan een klein, zacht nieuw wondertje. Jou. Siem.
Siem 5 maanden
En dat is alweer vijf maanden geleden. Vijf maanden compleet geluk. Vijf volle maanden alweer genieten als mama van drie zonnestraaltjes. Meestal. Ik zal niet ontkennen dat het naast genieten soms ook knetterhard werken is. Een gezin runnen is net als een bedrijf. Een bedrijf waar je al je liefde in stopt en groeit. Toch besef ik het maar half. Ik ben bang dat ik straks naar je kijk en geen baby meer in mijn armen heb. En dat is dubbel want tegelijkertijd wordt het ook als maar leuker. Precies zoals het ging bij broer en zus maar dan nog sneller. Waar is mijn kleine mannetje dat helemaal afhankelijk is van mij. Dat drinkt en de hele dag slaapt?

Dat kleine mannetje maakte plaats voor een vrolijk ventje wat de wereld aan het ontdekken is. Wat ineens van rug naar buik rolt en weer terug. Wat speelgoed pakt, van het ene naar het andere handje, onderzoekt en proeft. Een ventje met een glimlach van oor tot oor bij het zien van een vriendelijk gezicht boven de box of wagen. Wat kan schaterlachen als broer of zus weer gek met hem doen. Wat de hele dag geluidjes maakt en zijn nekje verrekt als hij de stem van mama hoort.

Lieve mensen wat gaat het hard. Er wordt zorgvuldig een voorraad spek aangebracht op het lijfje van mijn kind. Ik heb inmiddels een schone 7 kg en 68 cm in mijn armen. Een Hollands welvaren, tevreden baby. De makkelijkste van de drie. Misschien omdat we inmiddels niet zo snel meer in de stress schieten. We hebben twee keer eerder ruime ervaring mogen opdoen en wisten veel beter hoe we het wel en niet wilde met ons derde spruit. Door schade en schande word je steeds een stukje wijzer. Misschien omdat het gewoon niet anders kan bij een derde, misschien gewoon karakter.

Lieve Siem, wat ben ik trots jouw mama te zijn. Weer zo eentje waarvan je denkt dat je er zoveel van houdt dat het niet meer meer kan worden. Maar dat is niet waar Siem, elke dag houden we nog een beetje meer van je. Wij allemaal. Of zoals Fenne het zegt, ‘deze wilde ik mama, ik hou van Siem,’ om hem daarna half dood te knuffelen. ‘Mama, kijk nou, hij lacht zomaar naar mij, hij houdt ook van mij, he mama?’ Wij houden allemaal van elkaar. Ik kan soms wel schreeuwen. Of huilen. Omdat mijn hart overloopt met houden van. Soms doet het gewoon pijn.

Siem, je bent fantastisch. Aan alle kanten een perfect klein wezentje wat zo’n grote afdruk in ons leventje zet.

Leuk! een reactie

comments

You Might Also Like...

9 Comments

  • Reply
    Kim
    28 juni, 2015 at 15:36

    Wat een lieve post! 🙂
    Hij ziet er echt onwijs lief uit. Leuk dat je die kaartjes gebruikt (die met de milestones :))
    Liefs

  • Reply
    Patricia
    28 juni, 2015 at 20:17

    Supermooi geschreven Maai ♡♡♡♡

    • Reply
      MamaMaai
      29 juni, 2015 at 09:03

      Dank je 🙂

  • Reply
    Denise
    28 juni, 2015 at 21:47

    Wat een lieve woorden en onwijs lieve foto’s. Geniet!

  • Reply
    Joyce
    29 juni, 2015 at 07:31

    Wat een lief stuk! En jeetje, 5 maanden alweer! De tijd vliegt echt 🙂

  • Reply
    José
    29 juni, 2015 at 17:51

    Wat mooi geschreven. Tranen schoten me in de ogen. Iets met hormonen, weekdier en herkenbaarheid. Mijn dochter is ook net 5 maanden (van 27 januari) en inderdaad, wat gaat die tijd snel! Zo leuk om je baby te zien veranderen van volledig afhankelijk, naar steeds meer zelf de wereld ontdekken en op onderzoek uitgaan!

    • Reply
      MamaMaai
      30 juni, 2015 at 08:44

      Oh grappig, dat scheelt maar een dag. Ik heb dat ook hoor, wat jij schrijft. Weekdier, hormonen…. pfff.

  • Reply
    Vlijtig Liesje
    30 juni, 2015 at 10:01

    Wat een schatje zeg!

  • Reply
    Magalie
    6 juli, 2015 at 18:33

    Wat een mooie en lieve woorden! erg mooi geschreven…Pure rijkdom is dat!

  • Leave a Reply