De kinderen

Mam, mag ik bij hem? Een speeldate

speeldate, Kleuter peuterpraat, praatjesmakersStiekem sluipt ze mijn kant op. Langs alle ouders. Ik had haar al lang gezien, de juf laat haar niet eerder los maar ik speel even mee. Ineens staat ze dan achter me. Boe. ‘Wacht even mam,’ en ze rent weer weg. Ze komt terug met een jongetje aan haar hand. Hoe heet hij ook al weer? ‘Mag ik bij hem?’ Een paar meter verder kijkt een moeder mij aan. Zal zijn moeder zijn. Daar gaan we.

Mag ik bij hem?

‘Dochter gaat eigenlijk nog niet alleen bij kindjes spelen.’ Ik check haar gezicht. ‘Ik ben zo’n truttige moeder die haar kind niet wil loslaten. Ze vindt het nog een beetje spannend.’ ‘Niet hoor mam. Niet hoor, ik durf best alleen,’ tettert dochter. ‘Vandaag komt niet zo goed uit.’ Waarom ook al weer niet? Mijn hoofd draait overuren. Ik kan niet direct een goede smoes verzinnen. ‘Weet je? We maken snel een afspraak, oke? Wonen jullie dichtbij?’ Oh, dat is zo. ‘Andere keer goed?’

Dochter rent het plein op. Ze heeft haar vriendinnen gespot en is haar date al weer vergeten. Het mannetje druipt af.

Oef. Het is heerlijk een kind te hebben wat met iedereen kan opschieten. Waar ze ook komt, ze kan het met iedereen vinden en heeft het overal naar haar zin. Dat is fijn. En het aller mooiste, aan haar beste vriendinnetjes is ze trouw.

Je kind uit lenen

Lastig vind ik het. Je leent ook niet zomaar je auto uit aan die moeder op het schoolplein die je helemaal niet kent. Even een babbeltje, ja ze lijkt me wel oké en dan denk je, nah, vooruit, het zal wel goed zijn? Maar mijn aller aller waardevolste bezit moet wel zomaar mee.

Je leent niet zomaar je auto uit maar je aller waardevolste bezit moet wel mee?

Ik weet het. Steeds vaker stromen uitnodigingen van kinderfeestjes binnen. Ze wordt uitgenodigd bij kindjes waarvan ik de naam nog nooit eerder uit haar mondje heb gehoord. Waarvan ik geen idee heb wie de ouders zijn. Steeds vaker komt ze aanhuppelen met een oudere groeper aan haar hand. Ze wil zo graag. En ik wil haar niet beperken.

Speeldate keuzes maken

Niet bij alle ouders voel ik me goed, dan gaat het feest niet door. Bovendien zal ze keuzes moeten maken. Spelen bij dat ene klasgenootje waar je het nooit over hebt, of liever een date bij je buurmeisje of beste vriendin. Het kan niet allebei.

Voor nu heb ik met man afgesproken dat ze best alleen bij anderen mag spelen als ze dat heel graag wil. Maar laten we dan eens beginnen met de beste vriendinnen. En dat klinkt suf. Dat mocht ze best al lang. Alleen hebben die beste vriendinnen ook de leukste mama’s die niet vies zijn van een babbeltje en kopje thee.

Lees ook: Help, een speeldate

Ik heb inmiddels gemerkt, er zijn twee kampen. De moeders aan mijn kant en de moeders helemaal aan de andere kant. Het blijft een dingetje dat loslaten, maar ik ben in ieder geval niet alleen.

Leuk! een reactie

comments

You Might Also Like...

12 Comments

  • Reply
    Birgit
    1 juni, 2016 at 09:19

    Ik snap je angst, mijn dochter wil het liefst met iedereen spelen en dan ook altijd bij het vriendje of vriendinnetje thuis. Veel moeders kende ik al doordat onze zoon een klas hoger zit, maar ik heb er zelf eigenlijk nooit moeite mee gehad om ze ergens te laten spelen (zolang het iemand van school was) en de kinderen ook niet.

  • Reply
    Inge
    1 juni, 2016 at 10:12

    Ik snap je wel, deels…
    Lana is schijnbaar ook in zicht. Als mini in haar klas is ze toch zichtbaar:) Dat voelt goed.
    We kennen al een aantal kinderen, maar ook heel veel niet.
    Bij ons komen er ook namen waar ik geen kindje bij zie.
    En ineens breid haar groepje uit.
    Ze heeft een vast groepje in de klas, maar juist andere kindjes willen komen spelen.
    Vorige week date met een nieuw kindje, mama gesproken. Ja, die lijkt wel OK. Toch wil ik hun huis ook graag zien. Is het veilig?
    Gister kwam er een jongetje naar mij toen. Of hij bij kleine Lana mocht spelen. Hier spelen mag altijd;)

    Ik wil het niet altijd, en Lana vooral liever thuis met kindjes.

    Toen ik je verhaal las dacht ik dat ik makkelijker was. Maar terwijl il schrijf… Bij ons thuis mag altijd een date plaatsvinden, maar dat is dus niet loslaten. Oeps.
    Liever mijn auto? Zullen ze gek opkijken als we dat als alternatief geven?;) haha

    • Reply
      MamaMaai
      2 juni, 2016 at 09:14

      Hier spelen mag inderdaad vaak wel 😉

  • Reply
    geertruurzaam
    1 juni, 2016 at 15:55

    Ik ben eerlijk gezegd best verbaasd dat er zoveel kinderen zijn die je niet kent?!
    Is het een heel grote school?
    Op de school van mijn kinderen ken ik toch vrijwel iedereen, inclusief het herkennen van de ouders, en dat zijn er toch heel wat!

    • Reply
      geertruurzaam
      1 juni, 2016 at 19:58

      Oh en ik bedoel dit zeker niet als kritiek, maar meer als oprechte vraag!
      Dus niet dat je niet genoeg je best doet om iedereen te leren kennen, maar meer omdat het bij ons op school ongeveer onmogelijk is om niet (bijna) alle ouders aan de schoolpoort te zien wachten… Vat het zeker niet op als kritiek!

    • Reply
      MamaMaai
      2 juni, 2016 at 09:12

      Ze zitten bij ons op een van de grootste scholen van Almere. De kleuters en midden en bovenbouw komen niet uit via de zelfde ingang. Ze mogen regelmatig bij elkaar op bezoek en hebben gedeelde pauzes dus ook vriendjes en vriendinnetjes in hogere/lagere klassen. Die ouders en kinderen ken ik niet allemaal. Veel kleuters komen me wel bekend voor maar dat zijn ook al 4 klassen van 30 kinderen. Niet echt een dorpsschooltje dus. Ik voelde het trouwens niet als kritiek hoor 😉

  • Reply
    Maris
    2 juni, 2016 at 08:57

    Volgens mij ken ik hier alle ouders van de kindjes uit Emily haar klas. En ze wonen allemaal dichtbij. Voordeel van een dorp denk ik. Hier gaat ze heel vaak uit spelen en heel vaak komen ze hier. Ik heb er eigenlijk totaal geen moeite mee. Wist eigenlijk niet eens dat er ouders zijn die dit niet doen. Niet lullig bedoeld, maar hier wordt er door alle kindjes zoveel gedate. Ik zou het gewoon doen als ik jou was. Je leert ouders zo snel kennen en ze vinden het onwijs leuk en leerzaam.

    • Reply
      MamaMaai
      2 juni, 2016 at 09:17

      Ja dat is wel een groot voordeel denk ik. Ook dat je niet met de auto naar school gaat. Ze speelt hier wel veel hoor maar ik wil haar gewoon niet elke keer met de eerste de beste meegeven. De school is zo enorm groot dat ik bij lange na niet alle ouders ken. Ze speelt ook veel met kinderen uit oudere groepen. Ze hebben regelmatig speeldate hoor, ben met je eens dat dat leuk en leerzaam is, dat wil ik haar ook niet ontzeggen. Maar van mij hoeft dat niet bij iedereen. Ze heeft zat ‘echte’ vriendinnen waar ze mee kan daten.

  • Reply
    Marlies
    2 juni, 2016 at 13:40

    Ik volg Maris daarin wel: oudste dochter (5 jaar) heeft regelmatig speeldates. Er komen ook dikwijls vriendjes bij ons spelen. Ik ken alle kindjes, maar ken hun mama’s pas sinds en dankzij de playdates. Uiteraard is ze je grootste schat, maar ze kan inmiddels wel voor zichzelf spreken en zal het heus wel zeggen als ze het niet fijn vond 🙂 Mijn kleintjes zijn drie. Ik overweeg om vriendjes uit te nodigen deze zomer, maar weet niet goed of ouders van die vriendjes hen daar al klaar voor zullen vinden. Als een ouder van mijn oudste dochter om die reden zou weigeren, zou ik eerlijk gezegd raar opkijken 🙂

    • Reply
      MamaMaai
      2 juni, 2016 at 14:43

      Het gaat me er ook niet direct om of ze het wel of niet fijn vindt, dat zal ze inderdaad wel zeggen (hoop ik). Ik heb er meer moeite mee dat mensen een onveilig huis hebben. Lees medicijnen of schoonmaak middelen hebben rondslingeren. Of ze al alleen buiten spelen buiten zicht. Of alleen thuis blijven. Noem maar op. Ik weet dat ik mijn dochter alleen wel kan vertrouwen maar dat ze erg makkelijk te beïnvloeden is met vriendinnetjes. Dan heb ik liever een beeld van hoe andere ouders zijn. En dat andere moeders er raar van opkijken als ik dat zeg? Ik probeer me daar niks van aan te trekken, ik vind ook zoveel raar wat anderen zeggen maar ieder zijn ding denk ik maar. Gelukkig tref ik hier op het plein heel veel ouders die er hetzelfde over denken als ik, dat scheelt.

  • Reply
    Marlies
    3 juni, 2016 at 09:44

    ik probeer je te begrijpen 🙂
    jij bent duidelijk verpleegster (je verwijst naar medicijnen en schoonmaakmiddelen die rondslingeren), ik ben jurist van opleiding. Ik denk soms – maar probeer daar niet teveel bij stil te staan – dat je eigenlijk niet kan weten dat die andere ouders het goed zullen voorhebben met mijn kind. Maar ik probeer daar werkelijk niet teveel bij na te denken, uit schrik dat ik haar anders ga belemmeren. Het enige wat ik kan doen is haar weerbaar maken (maar goed, dit is off topic). Hetzelfde geldt misschien voor medicijnen en schoonmaakproducten? Ik ben ook wel zo’n mama die speelvriendjes zonder toezicht buiten laat spelen (in onze tuin die volledig is afgezet dus waar ze niet uitkunnen). Ik heb gewoon niet zo’n dingetje met loslaten, maar je hebt gelijk dat iedereen dat voor zichzelf moet uitmaken…

    • Reply
      MamaMaai
      3 juni, 2016 at 10:48

      Haha ja klopt, maar ik zou nog wel meer kunnen noemen, kom wel beetje over als angsthaas he. Honden bijvoorbeeld. Ik weet ook wel dat andere ouders met de beste bedoelingen voor mijn kind zorgen hoor, maar merk dat er toch wel veel verschillen zijn in wat kinderen wel en niet al mogen. In de tuin spelen vind ik geen probleem maar alleen buiten het zicht op straat bijvoorbeeld wel. Hoeveel ouders er gewoon van uit gaan dat dat prima zou zijn. En ik merk trouwens ook dat ik er steeds wat makkelijker over denk. Waarschijnlijk zal het bij de derde een veel minder probleem zijn. Je went ook aan dingen.

    Leave a Reply