Mama Maai

Make over – I did it!

make over mama maaiIk ben er eentje die niet van kappers houdt. Ik vind het heerlijk als er iemand aan mijn hoofd friemelt maar niet als dat een onbekende is. Het moet iemand uit mijn innige inner cirkel zijn, Merijn bijvoorbeeld, ja graag ik ga al kwijlen, en tegenwoordig snapt zelfs Fenne dat ze op die manier een stuk meer voor elkaar krijgt. De geschiedenis herhaalt zich, ik stond vroeger eindeloos mijn moeder te masseren en befrummelen omdat ze dat zo fijn vond, nu heb ik zelf zo’n exemplaar. Ze gebruikt het als smoes, als chantage materiaal omdat ze dan wellicht toch een ijsje krijgt maar who cares?

Lees ook: Coupe Maai door de jaren heen

nieuwe coupeAls ik het maar lang genoeg uitstel, komt daar vanzelf ineens het punt dat ik mijn lange touw spuug zat ben. Los dragen kon al maanden niet meer 1. omdat ik kleine kinderen heb waarvan eentje graag zijn mede gezinsleden kaalplukt 2. omdat ik kleine kinderen heb en lange lokken gewoon rete irritant zijn, 3. lange lokken er als ze maar lang genoeg worden niet perse steeds beter gaan uitzien, in ieder geval bij mij niet en 4. ik niet meer irritatieloos (laat mij anders een woordenboek in elkaar draaien) kon sporten omdat mijn elastiek niet fatsoenlijk bleef zitten wegens zwaartekracht, mijn staart in mijn ogen zwiepte of onder mijn oksel bleef zitten en beide doet pijn. Niet overtuigd? Probeer het eens.

Dus. Het moest er af en wel snel. Een plan is altijd leuk. Maar als ik dan in zo’n stoel zit, ben ik nooit echt duidelijk. Dus voor de grap neem ik dan een plaatje mee. Handig lijkt me dat. Er kwam overeenstemming. Tot net over de schouder en een soort van coupe soleil. Check zelf of dat is gelukt. OMG daar lag zo’n beetje 25 cm hamsters onder mijn stoel. Het is toch altijd even een dingetje als je er achter komt dat je niet die vrouw van dat plaatje bent en je voor die gewenste coupe gewoon dagelijks nog even de krultang door moet halen, dat je daar geen tijd voor hebt en dat je coupe dus niet die van het plaatje is.

En uhm… nu ben ik dus blond. Of oranje. Maar net in welk licht je mij bekijkt. Dochter vind het alvast tof want ik lijk wat meer op haar. Belangrijk. Man moet er nog steeds aan wennen. Ik verzekerde hem er vanochtend toch maar even voor dat hij me nog niet moest inruilen.

En zelf vind ik het… Best leuk eigenlijk. En ik doe ontzettend hard mijn best me er niks van aan te trekken want iemand anders daar van vindt. Want mijn soort gaat dus heel maf doen als iemand wat positief zegt, en heel onhandig als iemand er om heen draait. Tis toch wat. Nee, voorlopig geen kappers meer.

Leuk! een reactie

comments

You Might Also Like...

4 Comments

  • Reply
    lielebeesje
    27 juni, 2016 at 15:13

    Leuk! En wauw, 25 cm eraf! Nu heb ik heel hard spijt dat ik je niet tijdig de tip heb gegeven om je haar te doneren. 🙁

    • Reply
      MamaMaai
      27 juni, 2016 at 18:08

      Dat had ik graag gewild maar daar was het niet lang genoeg voor 🙁

  • Reply
    Saskia
    27 juni, 2016 at 22:12

    Zo moeder zo dochter. Eindelijk bewijs waar Fenne haar kleur vandaan komt. Niet van oma maar van mama ??

  • Reply
    Kleine Prinses
    1 juli, 2016 at 21:35

    Mooi hoor!

  • Leave a Reply