Mama Maai

Mama abc

 4-9-10A: Angst.
Ik schreef er al eerder over. Mijn grootste angst. Met het geboren worden van mijn kleine meid werd ook mijn grootste angst geboren.

B: Blog.
MamaMaai.nl Mijn derde kindje. Drie maanden geleden nam ik de stap voor een echt eigen plekje op het net. Ik schrijf er met liefde. Over mijn grootste uitdaging, het moederschap en alles wat mijn bezig houdt en interesseert. Het doet mij goed. Het is mijn uitlaatklep.

C: Communiceren moet je leren.
Leren praten. Leren luisteren. Leren sorry zeggen. Emoties uiten en ze leren verwoorden. Communiceren is moeilijk. Wij zijn een voorbeeld voor onze kinderen maar onze kinderen ook voor ons. Kinderen communiceren nog zo puur. Zo eerlijk. Nog zo zonder vooroordelen.

D: Dagboek.
Het gaat zo snel. Ze worden zo ontzettend snel groot. Regelmatig, niet vaak genoeg naar mijn zin probeer ik een brief aan mijn kinderen te schrijven. Voor in het fotoboek, voor later. Wat ze al kunnen, gekke, lieve, ontroerende uitspraken. En nog veel te vaak vergeet ik het op te schrijven. En dan kan ik me wel voor mijn kop slaan. Wat zou ik graag elke seconde van mijn kinderen onthouden.

E: Emoties.
Het is inmiddels algemeen bekend. Ik ben nogal wat ‘emo labiel’. Met het worden van moeder in het kraampakket gehad. Geef de schuld aan hormonen en (over)vermoeidheid. Ik kan geen film meer kijken of ik moet mijn tranen inslikken. Zeg vooral niks liefs. Ik kan nog minder tegen onrecht of leed. Ik kan er hopeloos verdrietig van worden. Mijn emoties gaan nogal eens met mij aan de haal. Gaat dit ooit nog over?

F: Foto’s.
Waar mijn foto boeken bestaan uit de bijzondere hoogte punten uit mijn leven kunnen mijn kinderen bijna van dag tot dag terug zien hoe hun leventje verloopt. Wat deden we op elke dag. Bizar. Ik weet het. Maar man, wat kan ik genieten van de albums die we nu al hebben. Wat zijn de gewone dagelijkse herinneringen me intens dierbaar.

G: Geluk.
Ja, ik ben absoluut gelukkiger met mijn kinderen. Soms, heel soms vergeet ik dat, maar kijk dan… ze zijn toch gewoon fantastisch, prachtig, leuk, lief, gezellig en onweerstaanbaar. Ik kan me echt geen leven voorstellen zonder hun. Hoe cliché, maar zo waar.

H: Houden van.
‘To the moon and back’. Oh mijn God wat houd ik van mijn kinderen. Het groeit elke dag. Tot diep in mijn botten voel ik het.

I: Ik.
Met de geboorte van de kinderen kwamen zijn op één. Mijn wereld draaide van het één op andere moment om Fenne en Melle, waar hij voorheen om mij draaide. Ik vond mezelf steeds minder belangrijk. Ik leerde mezelf naar de achtergrond verplaatsen, of nee, dat ging vanzelf. Ik heb mijzelf verwaarloosd. Na drie en een half jaar ben ik (over)vermoeid. Ik vergeet het veel te vaak of vind het op dat moment niet belangrijk. Maar hallooo…. Ik ben er ook nog!

J: Jij.
Als in Merijn. Mijn vrienden en vriendinnen. Mijn sociale leven. Met het groeien van een gezin moeten we daar een nieuwe balans in vinden. Jij, jullie, mijn sociale leven zijn wel zo ontzettend belangrijk voor mij!!!!

K: Knuffelen en kusjes.
Ongelimiteerd knuffelen, ontelbaar veel kusjes. Mijn kusjes raken nooit op. Gewoon te moeilijk om mijn tegen stribbelende kinderen niet plat te kussen. Ze vragen erom, ook al zeggen ze van niet.

L: Loslaten.
Kinderen laten opgroeien gaat gepaard met loslaten. Het moeilijkste wat er is. Want oh wat zou ik mijn kinderen graag hun handjes blijven vast houden. Ze begeleiden op hun paden en alle hobbels vlak maken. Maar het is mijn taak ze te leren op staan als ze vallen. En ik vertrouw erop dat zij dat kunnen. Met een beetje hulp van mij. Van ons.

M: Maai.
Ik ben moeder. Maar ik ben meer dan moeder. Ik ben ook vrouw, vriendin, dochter, kleindochter en zus. En daarnaast ben ik ook nog mezelf. En al die variaties van mij, Maai, verdienen aandacht.

N: Namen.
Al van jongs af aan had ik een lijstje namen in mijn agenda’s. Elk jaar schreef ik ze netjes over. Dat was mijn geheime pagina want beetje raar toch wel. Het zou appeltje eitje worden als ik kinderen zou krijgen. Peace of cake. Maar helaas. Toen ik zwanger werd leek geen enkele mooie naam nog te voldoen voor ons kindjes. Het moesten bijzondere namen worden. Namen wara ook mijn lief mee kon leven. Mocht niet voorkomen in de top 10 (geloof mij, voor ik deze namen bedacht, had ik ze nog nooit gehoord, kan het echt niet helpen dat met beide namen nu reclame op geboortekaartjes wordt gemaakt. Ik vind dat ook zeer stom!) Fenne en Melle dus.

O: Opgroeien.
Het klinkt zo simpel. Alsof dat allemaal vanzelf gaat. En zo lijkt het af en toe ook. Je kijkt er naar en ze worden groot. Groot worden ze vast vanzelf. Maar als ouder vind ik dat je de taak hebt om je kind de ruimte te geven om zich te ontwikkelen. Dingen te leren en nieuwsgierig te zijn naar de wereld. Hun eigen persoontje en interesses te ontdekken en ze daarin niet te belemmeren maar te sturen. Ze een hand te rijken waar nodig. Ze te begeleiden.  

P: Poezen.
Het is bewezen dat het goed is voor kinderen om met huisdieren op te groeien. Daar ben ik ook heilig van overtuigd. Ik vind het zo ie zo belangrijk dat kinderen respect voor (alle) dieren (en natuur) bijkrijgen. Hoe ga je met dieren om. Het eerste woordje van Melle was dan ook ‘Poea’ = poes.
3 juni 2013 dierenpark Amersfoort1

Q: Quality time.
Wat hebben wij het goed. Met een papa die bijna altijd vroeg thuis is hebben we veel quality time met het gezin. We gaan er vaak op uit. Lekker naar buiten. De natuur in. Frisse neuzen halen. Maar ook gewoon thuis. Gewoon vooral even met elkaar zijn. Quality time voor mezelf moet ik nog een beetje leren.

R: Rood.
Mijn beauty. Met haar prachtige rode manen. Voor haar zo gewoon.  Oh, wat hoop ik dat zij rood blijft. En sterk. En sociaal. En dat rood haar voordeel wordt, en niet haar nadeel.

S: Sfeer.
Het is soms een hele uitdaging om de sfeer gezellig te houden. Door vermoeidheid of ongeduld raak ik sneller geïrriteerd of boos. De kinderen voelen dat. Ze voelen feilloos mijn stemming en weten die uit te buiten. Als we het uiteindelijk met elkaar voorelkaar krijgen de sfeer op de dag gezellig te houden, komen we de dagen zoveel makkelijker en leuker door.

T: Titel.
Mama, de beste die ik ooit mocht dragen. De meest bijzondere. Ik ben er trots op. Zo ontzettend trots!

U: Uitjes.
Sinds de kinderen zijn we nog maar één keertje met z’n tweeën weg geweest. Nog voor de tijd met onze kleine man. Dat was heerlijk. Maar eerlijk is eerlijk, we zijn liever bij de kinderen. Inmiddels begint het af en toe toch wel te kriebelen maar komt het er nog niet van.

V: Vertrouwen.
Rotsvast vertrouwen van een kind in zijn moeder/ouders. Misschien wel het fijnste gevoel wat er is. Zo vanzelfsprekend dat het voor een kind is dat zijn ouders hem zal beschermen. Hem zal lief hebben en hem zal begeleiden zolang dat nodig is. Het gevoel wat er direct al was sinds ik de kinderen voor het eerst op mijn borst had. En wat een ongelofelijk grote verantwoordelijkheid dat is.

W: Werk.
Mijn werk is mijn gezin. Ik gaf een mooie, zware baan op om thuis te zijn bij mijn kinderen. Een beslissing waar we nog steeds samen voor 100% achter staan. Maar ik vind het een zware baan. Het kost me veel energie en ik neem te weinig tijd om af en toe de deur achter me dicht te trekken en de boel de boel te laten. Zo als dat kan bij een ‘echte’ baan. Mijn baan is mijn leven. 24 uur per dag. In elke baan moet je groeien. Leren. Ook in deze.

X: XX.
Mijn meisje. Zo verzorgend, zo lief, zo gezellig. Zo fijn om een meisje te hebben. Een zus die je aan de hand neemt. Die het voor je opneemt. Die met je stoeit en speelt en vecht. Die je leert ruzie maken. Een zus waar je zoveel van kan leren. Een zus om trots op te zijn. Een meisje om trots op te zijn. Zo verliefd op mijn meisje.

Y: XY.
Mijn jongetje. Zo waardevol. Zo lief, zo gezellig, zo leuk. Een broer om mee te spelen. Eentje om over te moederen. Eentje helemaal anders dan jij. Eentje waar je van kan leren. Eentje om mee te stoeien. Eentje die je leert delen. Mijn jongen. Zo verliefd ook op mijn jongen.

Z: Zorgen.
Kinderen zijn het meest waardevolle wat je kan bezitten. En met de laatste letter van het alfabet sluit ik af waar ik het alfabet mee begon. Met kinderen ben je nooit meer zonder zorgen.

Leuk! een reactie

comments

You Might Also Like...

5 Comments

  • Reply
    Petra
    14 december, 2013 at 20:30

    Wat ontzettend mooi toch weer. Leuk idee zo’n ABC! Uitprinten en in hun fotoalbums doen!! 😉

  • Reply
    MultiVroon
    14 december, 2013 at 23:03

    Mooi Maai!

  • Reply
    Yasmin
    15 december, 2013 at 00:08

    Wat mooi geschreven! Leuk ook zo’n ABC’tje. En o ik kan me helemaal vinden in je ‘Wat zou ik graag elke seconde van mijn kinderen onthouden’

  • Reply
    Bee
    15 december, 2013 at 10:05

    Wat veranker jij je dingen toch mooi!! Zoo waardevol. En dat zijn allemaal stukjes van JOU! Ook al heb je het gevoel dat je jezelf wel eens overslaat, dit doe je oooooook voor jezelf!! En ik ben er jaloers op/heb er bewondering voor dat je dat op zo’n mooie manier voor elkaar krijgt!!

  • Reply
    Gwen
    15 december, 2013 at 15:53

    Wat ontzettend mooi geschreven zeg!!! 🙂 En echt, die haren van Fenne zijn zo mooi – ik hoop heel hard mee dat ze zo dieprood blijft! 🙂

  • Leave a Reply