Mama Maai

Mama maatje minder; het gaat goed

Inmiddels loop ik al drie weken met de Jawbone up24 om mijn arm. Niet onaangenaam, ik voel hem al niet meer en daarnaast vind ik het eigenlijk ook gewoon leuk staan. Na mijn vorige berichtje kreeg ik wel wat bezorgde reacties. Dat het allemaal wel wat snel was om zoveel van mijn net bevallen lijf te vragen en of ik mijn psychische toestanden niet het geluk van mijn nieuwe mannetje liet overschaduwen. Ik snap dat. Achteraf had ik mijn bericht misschien niet met ‘mama maatje minder’ moeten betitelen, omdat ik daarmee teveel het afvallen benadruk, maar gewoon weer als vanouds ‘mama fit’ zoals ik deed voor ik zwanger was. Want laten we eerlijk zijn, mama fit is uiteindelijk natuurlijk gewoon het aller aller belangrijkste. Fit in mijn lijf maar vooral fit in mijn hoofd. En dat maatje minder? Ja heel graag, ik zou dol graag gewoon weer alles in mijn kast kunnen dragen maar voor nu…. bijzaak, beetje ;).afvallen, mama fit, jawbone up24
Ik geef toe dat ik er na de zwangerschap even doorheen zat. Het is me ook nog al wat. Zo’n mini reusje eruit persen is gewoonweg een aanval op je lijf en laten we dan ook even niet vergeten dat het 42 weken dragen van zo’n mini mensje ook niet in de koude kleren gaat zitten. Er zijn weinig vrouwen die er mooier uitkomen dan ze er in gaan. Of dat is natuurlijk maar net de manier hoe je er naar kijkt…. De eerste weken moest ik mezelf aardig bij elkaar rapen. Neemt niet weg dat ik met volle teugen genoot en geniet van mijn kleine mannetje. Ik probeer echt elke seconde in mijn geheugen te persen.

Ik ben me zeer bewust van de negen maanden op, negen maanden af. Maar dat betekent natuurlijk niet dat ik nu negen maanden moet gaan zitten wachten tot die om zijn want geloof mij, dan is er waarschijnlijk weinig veranderd in de goede zin. Liever ga ik gewoon met mezelf aan de slag. Maar vraag ik te veel van mezelf? Nee ik denk het niet. Ik laat me uitdagen door zo’n maf apparaatje om 10.000 stappen per dag te zetten. In mijn geval komt dat neer op ongeveer 2 uur wandelen. Als ik eerlijk naar mijn lijf luister is dat iets te veel van het goede en ik zit niet te wachten op blessures of ander leed. Dus dat eerlijk luisteren proberen we dan maar.

Afvallen wil ik uiteindelijk wel maar aan lijnen doe ik niet. Alleen al omdat ik borstvoeding geef lijkt het me niet zo’n puik plan. Gewoon normaal eten, liefst wat gevarieerd. Dan maar wat langzamer. Kijken of ik de gewoontes die ik ontwikkelde in die negen maanden op ergens kan afleren. Te veel pizza, patat, chocola en chips is immers gewoonweg niet goed voor een lijf. Teveel zei ik he? Een leven zonder chocola en chips is gewoon niet leuk. Dat gaat me redelijk goed af, die rare cravings en verstoorde smaak lijken weer een beetje bij te trekken. Ik lust weer dingen die groen en rood zijn. Fijn.mama fit, afvallen, bewegen, jawbone up24
Dat meer bewegen en gezonder eten had tot nu toe als leuke bijkomstigheid een 2 kilo minder Maai vanaf de bevalling. En daarnaast kan ik wel zeggen dat dat maffe apparaatje mijn humeur met 180 graden heeft gedraaid. Of nah ja, laat ik mezelf daar voor op de schouders kloppen. Ik geloof zelfs dat ik me wel goed voel. Ik schaam me er bijna voor dat hardop te zeggen in onze rijkelijk net bevallen moeders omgeving. Ik ben natuurlijk heus wel moe….. Ik heb nog wel het idee dat mijn wallen te dragen zijn. De moeders op het schoolplein die me massaal vertellen dat ik er zo moe uit zie, negeer ik gewoon. Ik heb die zichtbare cijfertjes blijkbaar op het moment eventjes nodig daadwerkelijk de deur uit te stappen en me te storten in het gedoe van jassen en schoenen aan trekken. Als ik eenmaal die drempel over ben kan het me geen fluit meer schelen en stap ik door tot ik straks een ons weeg. Mijn kindjes weten amper wat ze overkomt. Dagelijks een rondje speeltuinen mensen en de hele dag naar buiten zodra het kan.

Ik voel me weer mama van de tofste kinderen in plaats van politie agente van een stel etterbakkies. En alleen dat al zijn me die 10.000 stappen meer dan waard!

Leuk! een reactie

comments

You Might Also Like...

7 Comments

  • Reply
    Pauline
    20 maart, 2015 at 09:59

    Wat een heerlijk gezinnetje! En het is fijn en belangrijk om lekker in je vel te zitten. 🙂

  • Reply
    Dina
    20 maart, 2015 at 10:47

    Ik word gewoon gelukkig als ik die foto’s zie van jouw mooie gezinnetje (ik hoop dat jullie er zelf net zo’n geluksgevoel van krijgen). <3

  • Reply
    Vlijtig Liesje
    20 maart, 2015 at 11:56

    Fijn dat je je goed voelt. Voor mij helpt hardlopen altijd goed om weer op te laden. En dat je er en passant mooi slank bij blijft is mooi meegenomen.

  • Reply
    Toppen en Dalen
    20 maart, 2015 at 15:00

    Doe waar je je goed bij voelt! Als voor jou het wandelen je een kick geeft dan moet je dat doen!!! Zolang je naar je lichaam luistert wat er wel en niet kan is er niets aan d hand met wat beweging en het afvallen is dan een mooie bijzaak.

  • Reply
    MultiVroon
    20 maart, 2015 at 21:33

    Fijn! (Ik heb ook een stappenteller 🙂 Best leuk en stimulerend he). En ik denk wel dat het klopt dat die negen maanden gaan zitten wachten niet de beste manier zijn om te herstellen. Misschien dat je dat ook leert van het krijgen van drie kinderen…

    Zet m op!

  • Reply
    Gwen
    21 maart, 2015 at 20:06

    Mooi blogje! En hoe dan ook, fit of niet : de kilo’s en de broekmaten doen ook heen veel. I feel you! Hier ook nog zo’n 8 hardnekkige plakkilo’s, die er na Olivia sneller af gingen dan nu. Maar he: ik voel me met de dag beter en in kleding kan ik mijn spiegelbeeld alweer waarderen, dus het komt heus goed, ook met jou!!!

  • Reply
    Wilma
    13 juli, 2015 at 09:10

    Wat leuk om te lezen!

  • Leave a Reply