Mama Maai

Mama maatje minder

Sommige dingen zijn eng om online te zetten. Het hoeft natuurlijk ook niet. Maar ik kan het niet alleen. En dus doe ik het toch. Goed, Siem is inmiddels vijf weken. Tijd voor wat actie. Ik kwam wat Maai aan het afgelopen jaar en daar kwam een baby uit. Een klein reusje kan ik wel zeggen, dat was ik maar mooi zonder blikken of blozen kwijt. Tel daar de placenta, wat vruchtwater en bloed bij op en zwaai naar de kilo’s die er  zomaar in een dagje vanaf vlogen. Of nou ja, zomaar? Hoe zomaar kan je hier lezen. Er kwam ook nog wat bij na die tijd. Ik durf rustig te beweren dat ‘de meiden’ samen inmiddels ook wel goed zijn voor een kilotje (of wat) meer dan de theezakjes die ik gewend was. Er ging dus wat af, best wel veel denk ik, er kwam ook wat bij, iets minder….. Maar het eind resultaat kan nog niet van gaan stralen. Eerder huilen. Ik moet toegeven dat ik de afgelopen weken ook echt wat traantjes heb gelaten om de schade die de zwangerschap(pen) hebben achter gelaten. Lees zebrabuik, waardeloos getal op de weegschaal, bekken en nog wat persoonlijke dingetjes die ik voor de grap even niet online knal. Ik voel me verre van fit.
Jawbone up 24
Al die rottige kwaaltjes (die er natuurlijk bij horen, dat weet ik ook wel), vermoeidheid en een handje vol hormonen maakte samen dat mijn humeur niet bepaald zonnig was. Wel als ik keek naar mijn wolk van een baby uiteraard, uiteindelijk is hij alles in de wereld waard. Maar toch ben ik mezelf een beetje kwijt. En gelukkig ben ik niet het typje (en zo wel, had ik altijd man nog) om in zo’n onweerswolk te blijven hangen. Sommige puntjes moet ik gaan accepteren. Mijn zebrabuik moet ik als tijgerstrepen gaan zien ofzo. Andere puntjes kan ik actief mee aan het werk.

Feit is dat er wel wat moet gebeuren. Na mijn eindeloze gejammer om mezelf kreeg ik van man de Jawbone up 24 voor ons zeven jarig samen zijn (iedereen even applausje voor de liefste man). Die wilde ik heel graag hebben om mezelf een trap onder mijn gat te geven. Hij kreeg van mij deze keer niks (Boehoe, voor een waardeloze vrouw). Oh jawel, een kind een maand geleden. Die trap, die heb ik wel degelijk nodig. Ik heb nogal last van drempel vrees. Blijkbaar is het onder andere nogal lastig om met baby en peuter de buitenlucht in te gaan. Iedereen helemaal omkleden, jassen schoenen aan (eerlijk gezegd vind ik na zo’n beproeving al wel dat ik me weer genoeg van mijn goede kant heb laten zien). Mezelf uit mijn joggingbroek hijsen en frustreren over het feit dat ik mezelf in geen enkel ander kleding stuk behalve mijn zwangerschapsbroek gehesen krijg (dit is een kwetsbare bekentenis mensen), kind in de wagen, ander kind bepalen of het gaat lopen, fietsen of wordt voort gesleept en hopen dat je niet halverwege je rondje met twee krijsende kinderen opgescheept zit. ZUCHT!!!
Jawbone up 24
Maar nu heb ik dus dat ding. En dat ding stuurt me berichtjes als ‘Lieve Maai, je hebt de afgelopen dagen je doel van 10.000 stappen behaald, misschien wil je vandaag 11.000 stappen zetten?’ En hij stuurt me updates gedurende de dag. ‘Lieve Maai, je hebt al 1,30 uur op je gat gezeten, zou je niet eens wat gaan bewegen?’ In die trant dus. En niet met ‘Lieve Maai’ die innige band moeten we nog ontwikkelen. Maar ik voel me in ieder geval uitgedaagd. En ik wil natuurlijk niet zichtbaar hebben dat ik niet eens per dag aan mijn eigen doel kan komen. Als ik het niet haal namelijk, gaat mijn gemiddelde omlaag. Dus ging ik afgelopen week ijsberend door de woonkamer met mini op de arm en deed ik naast ons gebruikelijke rondje buitenlucht snuiven en kindjes uitlaten, zelfs ’s avonds nog wat rondjes om het perkje bij ons in de straat. Jawel, in het donker met baby in de draagzak. Zie mij bange poeperd een held zijn. Het mag duidelijk zijn dat man de afgelopen week vakantie had, ik moet nog zien hoe ik mijn doelen de komende week ga redden. Hoogst waarschijnlijk zit ik tot half 5 op mijn gat met baby in mijn armen peuter te delegeren en ga ik als een malle stappen zetten als de baas thuis is. Zoiets.

En ik bestelde een lading kleding want na een maand ben ik die joggingbroek wel een soort van zat. Waarvan ik uiteindelijk de helft weer ga terug sturen maar ik ben weer een beetje toonbaar vind ik zelf.

Buitenlucht doet goed. Bewegen ook. Zon trouwens ook. Anyway, ik wil weer fit worden. Met leuke bijkomstigheid hoop ik ook een maatje minder Maai. En wat gezelliger. Een leukere mama, vrouw, vriendin. Zo!

Leuk! een reactie

comments

You Might Also Like...

13 Comments

  • Reply
    MultiVroon
    2 maart, 2015 at 09:04

    Nou, ik vind het nogal dapper van je om nu al zoveel van jezelf te verwachten. Of misschien vind ik het ook een beetje eng of naar dat het je nu al zo bezig houdt?

    Lekker bewegen is natuurlijk top, voor iedereen. Maar ik hoop niet dat je je humeur of genieten teveel kwaad doet door van jezelf te verwachten dat je alweer in shape zou moeten zijn ofzo… wat zeggen ze ook alweer? Negen maanden op, negen maanden af… wees lief voor je lijf hoor 🙂

    • Reply
      MamaMaai
      3 maart, 2015 at 09:17

      Ik merk juist dat sinds ik meer beweeg mijn humeur met 200% vooruit is gegaan en dat ik daardoor geduldiger ben naar de kinderen en veel en veel meer van ze kan genieten. Mijn kindjes zijn binnen niet op hun best dus veel naar buiten is denk ik voor iedereen voordeel. En ik was er idd veel mee bezig maar zat ook echt niet lekker in mijn vel. Nu ik veel buiten ben en veel beweeg voel ik me stuk beter en kijk ik ook anders naar me zelf en kan het me allemaal minder schelen. Het komt wel. Maar ik ga niet negen maanden wachten want weet uit ervaring dat het niet ineens vanzelf goed komt 😉

  • Reply
    Inspinration
    2 maart, 2015 at 09:33

    Succes Maai! Mocht je tips gaan ontwikkelen dan lees ik ze graag, mijn jongste is 1.5 en het gewicht verliezen ging verrassend goed toen ze nog borstvoeding kreeg (bij de andere drie viel ik daar totaal niet van af) maar nu ik een half jaar gestopt ben kruipen de kilo’s er weer aan…

  • Reply
    Joyce
    2 maart, 2015 at 09:37

    Veel succes 🙂
    Het scheelt dat als de lente er weer is het een stuk minder moeite kost om de deur uit te gaan wat betreft jassen aantrekken enzo.
    Ik herken het helemaal en betrap mezelf er ook vaak op dat ik soms maar niet naar buiten ga, omdat het “zo’n gedoe is”. Slaat natuurlijk nergens op!

    Ik doe met je mee 🙂

  • Reply
    marlies
    2 maart, 2015 at 17:29

    niet te streng zijn voor jezelf Maai. Je bent nog maar vijf weken geleden bevallen! Bewegen is uiteraard gezond, en als het je beter doet voelen bij jezelf, moet je het absoluut doen. Maar ik denk niet dat iemand van jou al verwacht (behalve jijzelf dan) dat jij nu alweer in je vroegere kledij paste. Ik heb die zwangerschapsbroeken tot maanden na mijn bevallingen gedragen hoor 🙂

    • Reply
      MamaMaai
      3 maart, 2015 at 09:18

      Misschien was ik een beetje te streng maar het heeft wel geholpen. Mijn humeur is met 200% vooruit gegaan sinds ik meer beweeg en buiten ben 🙂

      • Reply
        marlies
        3 maart, 2015 at 14:30

        super dan! geniet ervan!

  • Reply
    Patricia
    2 maart, 2015 at 21:01

    You go girl! Ik vind het al knap dat je met drie Kids jezelf nog zo ver krijgt om je van de bank af te hijsen als het niet hoeft.

  • Reply
    Wytske
    2 maart, 2015 at 21:37

    Ik vind dat je inderdaad best streng bent voor jezelf, maar aan de andere kant: het is belangrijk dat jij je goed voelt! En bewegen en buitenlucht is altijd goed voor je gemoedstoestand. Goed bezig hoor!

  • Reply
    karoeza
    3 maart, 2015 at 10:46

    wees ook lief voor jezelf he? Je hebt een topprestatie geleverd en je hebt een schatje erbij. Ik heb geen drie maar twee kinderen en de eerste 6-8 wkn…pffff…

    Maarrrr super dat je lekker naar buiten gaat. Lopen is gezond en ik lees dat je humeur er wel bij vaart…go girl!

    Een gave gadget is dat zeg… nog nooit van gehoord. Ik ga eens googlen (al weet ik niet of ik hem kan gebruiken vanwege mijn ziekzijn, maar wie weet..ik wi nl opbouwen)

    • Reply
      MamaMaai
      3 maart, 2015 at 12:14

      Je kan je eigen doelen instellen dus misschien is het juist wel wat voor jou 😉

  • Reply
    nurse martens
    11 maart, 2015 at 17:02

    Rustig aan doen, als je jezelf teveel pusht krijg je alleen maar méér een naar gevoel. Geef het wat tijd, je kleine mannetje is pas een paar weken oud 🙂 na drie zwangerschappen merkte ook ik dat het meer moeite kost om weer in shape te raken, en nu een paar jaar later ben ik nog niet geheel in shape, maar ik wandel af en toe en krijg daardoor ook het gevoel goed bezig te zijn.

    • Reply
      MamaMaai
      12 maart, 2015 at 10:11

      Doe ik ook hoor, alleen wel lekker veel naar buiten. Ik heb mijn lopen wat omlaag geschroeft, wat minder moeten. Maar merk wel duidelijk 200% verbetering in mijn humeur door het bewegen en veel buiten zijn. Heerlijk!

    Leave a Reply