Mama Maai

Mislukt

Maandag. Een paar weken geleden spraken we af dat de maandagen mijn tijd zouden zijn. Dat papa dan voor de kindjes zou gaan zorgen en mama eens even gewoon kon gaan relaxen. Maar dat schoot er om allerlei onbenullige redenen elke keer flink bij in. Gisteren voelde ik de bui al weer hangen. Lichtelijk depressief ging ik slapen.

Ik moest en zou na een leuk maar intensief weekend even alleen zijn vandaag. Vanochtend peilde ik mijn Lief eens. Of hij geen zin had om met de kinderen eens bij vriend W op bezoek te gaan. Dat vond hij zowaar wel wat. Hij begreep de hint en verdween direct uit het zicht.

En zo was ik alleen. Trok ik mijn hardloop schoenen aan en startte de dag met een rondje lopen. Een klein rondje moest het worden na ruim een maand niet lopen. Maar het ging lekker. Lekkerder dan ooit. Ik ging mijn doel voorbij. Tot een stekende pijn in mijn enkel mij deed besluiten terug naar huis te keren. Jammer.

Tijd voor een bad. Lag ik net lang en breed te ontspannen hoorde ik gestommel op de trap. Gedaan met de rust.

Snel eten, kindjes in bed en ik verdween richting centrum. Ik zou doeken kopen, een broodje halen, deze op eten bij het water in het zonnetje, weer huiswaarts keren en me de hele middag opsluiten op zolder met mijn geklieder. Kwam ik er bij de eerste de beste kassa achter mijn portemonnee te zijn vergeten. Ja. Fijn dus. Kan ik me nog achter hormonen verschuilen? Vermoeidheid misschien? Meldde ik dat ik de buit heus nog zou komen halen terwijl ik me afvroeg hoe ik zonder centen mijn auto uit de garage zou bevrijden.

Niet dus, ik besloot te lopen, centen te halen om daarna weer terug te lopen. Dat zou me wel wat gaan kosten. Aan tijd en centen, de teller tikt rustig door. Maar Lief vond dat maar niks. Die had ik voor het gemak even van mijn ongein op de hoogte gebracht aangezien ik er zeer van overtuigd was dat mijn centen gestolen waren en hij mij er van moest overtuigen dat deze gewoon in alle haast nog op de keukentafel lagen te wachten. En zo plukte hij mijn net inslaap gevallen dotje uit haar bedje om mij op de fiets van centen te voorzien. De schat. Zat ik me daar in het zonnetje op een bankje schuldig te voelen. Wel even alleen ja.

Ik moet het nog leren misschien. De maandagen voor mij.

Leuk! een reactie

comments

You Might Also Like...

5 Comments

  • Reply
    Zuster Klivia
    7 oktober, 2013 at 19:36

    Komt goed! Over 2 weken kun en wil je niet anders meer 😉 Believe me!

  • Reply
    Maris
    8 oktober, 2013 at 08:08

    Lief dat hij dat doet. Ik heb zo’n dag af en toe op vrijdag, als de meiden allebei bij oma zijn, en daar geniet ik HEEL erg van. Wel een beetje dom van je dat je je portemonnee was vergeten haha! Zou mij ook overkomen hoor 😛 Ik heb het altijd met sleutels. En dat Rick dan op zijn werk is en ik de deur WEER eens dichttrek met de sleutels binnen. Ook zoiets…

  • Reply
    RiRi
    8 oktober, 2013 at 09:40

    Ja, soms lukt het gewoon niet zo goed met dat soort voornemens, maar eenmaal begonnen zal het wel gaan wennen! =)
    En dat pakketje post; graag gedaan, hoor! Maak er een mooie week van…
    Groetjes RiRi

  • Reply
    merula
    8 oktober, 2013 at 20:32

    haha nee niet leren maar vakkundig voorbereiden bedoel je zeker!

  • Reply
    Petra
    9 oktober, 2013 at 21:09

    Oeps!! Maar wat een lieverd dat hij je geld kwam brengen. Zulke alleen-dagen lijken mij ook wel eens heel fijn. Maar puntje bij paaltje komt het er eigenlijk nooit van. Komt met jouw maandagen vast goed. Gewoon blijven oefenen 😉

  • Leave a Reply