Mama Maai

Nadeel van een sociaal leven en mijn liefde voor het huishouden

Ja grapje dus. Ik en het huishouden zijn niet heel dikke vrienden. Zo jammer. Ik ben altijd super blij als ik een schoon en fris huis heb maar laat dat huishouden maar lekker achterwegen. Nee, dat gaat dus niet inderdaad. Fijn, die conclusie. Ik heb dan dus ook geen strak schema en al helemaal geen strak en steriel huis. En ja, ik ben stik jaloers op mijn vriendinnen die oprecht toegeven dat het huishouden hun hobby is. Ik heb ze echt. Zelf doe ik bij voorkeur mijn klusjes als ik zie dat ze nodig zijn. De wasmand uitpuilt of kind geen fatsoenlijke onderbroeken meer heeft. Oma of een vriendin langskomt.
babywas
Oke, dit was de eerste babywas. Daar had ik gek genoeg heel erg veel zin in. Ik mikte zelfs maatje 62 er ook nog even door en die heb ik net fluitend staan strijken. Jep, echt.

Maar verder doe ik wel graag eens net alsof. Om een voorbeeld aan die vriendinnen te nemen, maak ik mezelf gewoon wijs dat ik het leuk vind. Dan neem ik me voor ook op mijn knieën de plinten te gaan schrobben, de bank weer eens van zijn plaats te schuiven en tonnen kwijtgeraakt  speelgoed tevoorschijn te toveren. Überhaupt het speelgoed eens een dompelbeurt te geven. De binnenkant van de keukenkastjes en de ramen staan altijd en eeuwig te prijken boven aan mijn to do list maar elke keer kom ik weer tot de conclusie dat er andere belangrijkere prioriteiten zijn. Gewoon zuigen bijvoorbeeld. Dweilen van onze witte! tegels. De bedden verschonen, de kinderkamers astma vrij maken. Zorgen dat er weer eens voldoende kleding in de kasten prijkt en zorgen dat de peuterhandjes met gerust hart de toiletbril kunnen bestijgen.

En als dat allemaal gedaan is, die verrotte dagelijks terug kerende klusjes, dan ben ik er eigenlijk al weer klaar mee. Dan vind ik eigenlijk wel dat ik heb verdient mijn benen de lucht in te gooien en met een theetje en een boekje op de bank te ploffen. Als er dan niet al allemaal andere taken op me wachten. Ik bedoel, er moet ook nog met peuter worden gespeeld, kleuter moet nog van en naar school, er moeten frisse neuzen worden gehaald, er moet nog wat aan social talk op het schoolplein worden geregeld, hier en daar wat politie zaken en zowaar moet er soms ook nog letterlijk wat brood op de plank. Tis toch wat? Ja ook hier zitten er doorgaans te weinig uren in een dag.

Maar nu kind op school zit, worden er ineens stante pede speeldates afgesproken. En verdedigen doe ik toch wel, ik bedoel, mijn standaard zinnetje bij binnenkomst is ‘let niet op de rommel, ik moet nog van alles’ ook zelfs als die ene keer net wel mijn vloer en spiegels blinken. Punt is, ik wil niet dat mensen dat ook echt van mij denken. Dat ik zo’n luie huisvrouw ben die de handel laat verstoffen. Ik schaam me altijd voor mijn huis. Ik wil altijd dat ik mensen spik en span kan ontvangen. En nu blijkt dus ineens dat mijn huis altijd, elke dag, zelfs elk moment van de dag spik en span moet zijn voor bezoek. Oh jee.

Ik heb een nadeel gevonden van een sociaal leven, help! Hoe doen jullie dat?

Leuk! een reactie

comments

You Might Also Like...

18 Comments

  • Reply
    Marina
    15 november, 2014 at 07:57

    Haha, herkenbaar! Bij mij helpt belonen. Straks doe ik bijvoorbeeld de wc en badkamer en daarna ga ik lekker shoppen! Zo’n beloning kan zo groot of klein zijn als je zelf wilt. Bij mij helpt dat wel soms…

    Liefs, Marina

  • Reply
    stefanie
    15 november, 2014 at 08:29

    Wat een herkenning…! Ik kan geen tips geven helaas…Want tja..ik net zo 😉

  • Reply
    Sanderijn
    15 november, 2014 at 09:11

    Hoe doen jullie dat? Nou: niet dus 😉 Ik zei laatst tegen mijn moeder: het is wel een beetje een puinhoop vandaag. Waarop mijn moeder zei: zo is het toch altijd? Hahaha, wat doe je dan nog? Ik vind zuigen en dweilen echt al ene hele toer met al dat speelgoed op de grond! Maar aangekondigd bezoek, dat is het beste. Dan kan ik binnen tien minuten mijn hele huis ‘presentabel’ hebben!

  • Reply
    Roos
    15 november, 2014 at 09:14

    Zo herkenbaar! Ik begrijp ook werkelijk waar echt niet dat het bij sommige mensen thuis, ALTIJD schoon en opgeruimd is, ook als je onverwachts voor de deur staat. Heb ik dan zo’n terror peuter die uit kruimels bestaat en overal zn speelgoed neer donderd terwijl hij al kruimelend de kamer doorloopt?! Heb ik zo’n gigantisch slechte planning dat ik constant achter de feiten aanloop (grote kans).. als je de gouden tip vindt, wil ik hem ook graag weten 😉

  • Reply
    anouk
    15 november, 2014 at 10:23

    Ik las ooit een brief in de libelle van iemand die zich oprecht afvroeg Hoe mensen naast hun huishouden ook nog tijd konden maken om met hun kinderen een boekje te lezen of zelfs te spelen. Dan ben ik oprecht blij dat bij mij de vraag andersom is! Ook al zou wat meer van beide ook heel verstandig zijn hier. Vriendjes van de kinderen knutselen hier ook graag omdat er veel kan ( moeders zuchten dan omdat kinderen dat thuis dan ook willen en hun huis vies wordt) tijdens het spelen wordt het een chaos en naderhand baal ik maar ik onder breek ze niet tijdens het spel om op tw ruimen. Andere ouders vinden dat mijn kinderen slecht kunnen opruimen (helemaal mee eens) Ik vind dat Ze juist zo zalig zonder scherm maar met veel fantasie kunnen spelen. Alles heeft twee kanten

  • Reply
    Angelique
    15 november, 2014 at 11:14

    Ik heb dus niet zo´n sociaal leven dus heb alle tijd van de wereld voor mn huishouden

  • Reply
    Elisa
    15 november, 2014 at 11:24

    Je moet lekker doen hoe jij het wil doen, want zou het uitmaken als men denkt dat ge een luie huisvrouw zijd, dan hebt ge hele andere kwaliteiten toch 🙂

    • Reply
      MamaMaai
      15 november, 2014 at 14:20

      Absoluut haha 😉

  • Reply
    Maris
    15 november, 2014 at 11:52

    Haha ja je hebt eigenlijk maar 3 opties. 1. Altijd je huis netjes houden. 2. Nooit meer mensen spontaan langs laten komen. Of 3. Het accepteren en loslaten. Ik denk dat je het meest blij gaat worden van nummer 3. Hoe moeilijk misschien ook. Kus

  • Reply
    Saskia | KidsErOpUit
    15 november, 2014 at 13:51

    Ik heb maar geaccepteerd dat we nooit een spik en span huis zullen hebben. Als je later terug kijkt op je leven is dat niet hetgene wat je is bijgebleven, maar wel alle leuke en gezellige dingen die ze gedaan hebben.
    Om de week komt de hulp en dat is voor ons een goede stok achter de deur om dan goed op te ruimen.

  • Reply
    petra
    15 november, 2014 at 15:02

    Ik ga voor optie 3. van Maris! Want je gevoel is heel herkenbaar.

  • Reply
    Petra
    15 november, 2014 at 15:10

    Geen tips. Ik ben af en toe blij met de hulp van mijn ouders en schoonouders. En verder houd ik me voor dat in een huis geleefd mag worden.

  • Reply
    Henrike Laning
    15 november, 2014 at 19:44

    Ik zou willen dat iemand een tip voor mij had. Ik wil best stofzuigen en dweilen, maar weet niet waar ik die spullen moet laten die op de vloer liggen….. En dan laat ik het maar zitten. En ondertussen schaam ik me rot inderdaad.

  • Reply
    Aukje
    15 november, 2014 at 19:54

    Tja, inderdaad loslaten. Met kinderen krijg je het nooit zo schoon en opgeruimd als je zou willen.

    En dat loslaten, dat kan erg moeilijk zijn. En niet alleen wat het huishouden betreft 🙂

  • Reply
    mimsemams
    15 november, 2014 at 21:18

    Kiezen tussen kinderen en poetsen? Ik stofzuig opeens veel vaker nu dreumes ‘stofzuigt’ met haar vingertjes. Strijkkralen opruimen ben ik opeens ook heel trouw in. Maar hé, de dagelijkse kinderdingen vreten al zoveel tijd en energie, dat ik de voor- en najaarsschoonmaak van 2014 nog moet doen…

  • Reply
    Sonja
    15 november, 2014 at 22:04

    Haha, zo herkenbaar. Ik kan denk ik gewoon tot de conclusie komen dat ik ook een luie huisvrouw ben. Er wordt wel wat gedaan aan het huishouden, maar zeker niet van harte, en bedenk me tijdens het schrijven van deze reactie dat er nog een wasmand vol schone was opgevouwen moet worden. Zucht!

  • Reply
    Francesca
    16 november, 2014 at 10:21

    ik wil ook een schoon huis… Ik deed dat eerder altijd in het weekend. Toen ik zwanger was van nr 2 heb ik de laatste weken hulp gezocht want ik kon niet op of neer. Zij is zo grondig en goed, dat we besloten haar te vragen om te blijven komen. Elke weer komt ze 3,5 uur en dan beukt ze het hele huis blinkent. Dan is het voor mij alleen bijhouden de rest vd week. HEERLIJK! Ik kan het van harte aanraden!

    • Reply
      MamaMaai
      16 november, 2014 at 10:24

      klinkt heerlijk!

    Leave a Reply