Mama Maai

Nieuwe vrienden maken, hoe dan?

‘Ik ben zwanger’ (ik ben niet zwanger, even voor de duidelijkheid). Ik kan me nog zo goed herinneren dat ik het grote nieuws tegen mijn vriendinnen ging vertellen. Eigenlijk wilde ik het van de daken schreeuwen vanaf het moment dat ik een positieve test in handen had. Wat was ik gelukkig. We zouden een kindje verwachten. Gek genoeg vond ik het tegelijkertijd ook reuze eng. Wat zouden ze er wel niet van denken, mijn vriendinnen. Zouden ze net zo blij zijn als ik? Waren we te kort bij elkaar, te jong misschien? Ik vond het eng te vertellen. Met een paar van mijn vriendinnen had ik kort daarvoor nog geproost. Op weer een jaar feesten. Zonder mannen, niks getrouw, niks geen kinderen, gewoon lekker vrij. Wat zouden zij er wel niet van denken? Spoken. In mijn hoofd. Natuurlijk. Iedereen gunde het ons. Iedereen was net zo blij.
vriendschap, nieuwe mensen leren kennen, moeders ontmoeten, nieuwe mensen ontmoeten, nieuwe vrienden maken

Nieuwe vrienden maken?

Wat ik niet wist, je gaat met een positieve test in je handen een ander tijdperk in. Je wordt samen ouders. De prioriteiten verschuiven en er komt een grote druk op je sociale leven te liggen. Zo goed en zo kwaad als ging met mijn zwakke, zieke, zwangere lijf probeerde ik mijn vrienden te vriend te houden. Ik beloofde plechtig dat er na de zwangerschap betere tijden zouden aanbreken. Ik was dan klaar met mijn studie, de zwangerschap voorbij, mijn kleine meisje in mijn armen, dan kon ik weer gaan en staan waar ik wilde. Ja. Beetje naïef dus. Helaas. Het liep anders.

Ik was geen vrije vriendin meer, ik had een kind. En daarmee veranderde mijn sociale kring. Van de een op andere dag behoorde ik tot een andere groep. Een aantal contacten verwaterden. Logisch? Ja natuurlijk. Maar ik kan het niet. Ik heb het daar echt moeilijk mee. Het voelt voor mij als verbreken van een relatie. Het liefst houd ik alle mensen die ik graag mag dicht bij me. Zie en spreek ik ze vaak. Of minder vaak maar verlies ze niet graag uit het oog. Maar het is gewoon zo. Bij elke fase in je leven horen bepaalde mensen. Sommige komen en gaan nooit meer weg. Sommige gaan en kom je later weer een keer tegen. Of niet. Er komen ook weer nieuwe mensen bij.

En soms is dat lastig. Je ziet je sociaal leventje uitdunnen. Waar haal je dan weer nieuwe fijne mensen vandaan?

Nieuwe mensen ontmoeten, hoe dan?

Ik moet eerlijk toegeven. Ik maak makkelijk een praatje. Ik klets makkelijk met wildvreemden. Ik ben redelijk open, tot mensen te dichtbij komen. Ik ga ook heel makkelijk sociale contacten aan. Hoe doe ik dat dan?

* Mijn kinderen. Mijn kinderen spelen heel graag met andere kinderen. Mijn kinderen zorgen ervoor dat ik altijd een gespreksonderwerp heb. Namelijk, de kinderen. Als mijn kleine meid met een ander kindje aan het spelen raakt, vraag ik aan de ouders hoe zij/hij heet. Hoe oud ze is? En voila, het gesprek komt meestal vanzelf op gang. Moeders praten nou eenmaal graag over hun kroost. Ze zijn trots. Niet alle mensen die je op deze manier tegenkomt zal je nogmaals zien. Maar ik heb dan altijd in ieder geval weer een gezellig uurtje gehad. Sommige van deze mensen zie je vaker. Als je geluk hebt en het klikt, kan er een mooie vriendschap groeien.

* Naar buiten. Buiten op speelplaatsjes ontmoet je andere ouders. Zorg dat je zichtbaar bent in de buurt. Wij zijn met de kinderen altijd erg veel buiten bezig in de straat. Nog steeds komen we steeds weer nieuwe mensen tegen. Leuke mensen. En leeftijdsgenootjes voor de kinderen. Er ontstaan altijd gesprekken tussen de ouders. Via via komen er steeds weer nieuwe ouders en kindjes bij.

* Internet. Behalve dat ik de man van mijn dromen op het internet heb leren kennen (jep, zeer modern stel), heb ik ook wel eens vriendinnen via het net leren kennen. Of, weer terug gevonden. Op internet wemelt het van de moeders. Het wemelt er ook van de moeders die graag meer vriendschappen of contacten zouden hebben. Dat kan ik zien in de zoekresultaten waarop mijn blog vaak wordt gevonden.

Toen ik zwanger was van zowel de kleine meid als kleine man, was ik fanatiek aanwezig op een forum met allemaal moeders die zwanger wilde worden en waren. Heel gezellige clubjes. Eindeloos kletsen over onderwerpen waar de buitenwereld langzaam gek van wordt. Met een aantal van deze meiden heb ik nog contact. Niet veel, maar via social media kunnen we zien hoe het met elkaar gaat.

* De zwangerschapsyoga, babyzwemmen, pufclubjes… allemaal moeders in dezelfde periode van hun leven. Ballorig. Het liefste zit ik middenin. Heb ik beste zicht op mijn kinderen maar ik heb ook sneller contact. Middenin op het peuter gedeelte zitten veel jonge moeders met hun kleintjes.

* Voor moeders die borstvoeding geven worden speciale ochtenden georganiseerd. Je kan daar terecht voor vragen of ervaringen maar ook gewoon voor de gezelligheid, om andere moeders te leren kennen. Het consultatiebureau kan er meer over vertellen.

* Het schoolplein, de peuterspeelzaal of bij de gastouder. Niet alleen je kind droppen en ophalen he? Blijf even hangen.

* Organiseer een speeldate. Nodig een vriendin uit. Die nodigt ook een vriendin uit en ach wat, zij ook een vriendin. Een aantal meiden met vergelijkbare leeftijd kleintjes. Leuke manier om nieuwe mensen te leren kennen en leuk voor de kinderen. Nu ik het er hier weer zo ter sprake breng…. Een andere vriendin deed dat ook al zo, in het tijdperk voor alle kinderen. Ze nodigde een handje vol meiden uit die zij leuk vond, om leuke dingen mee te doen of gewoon een avondje samen eten en kletsen. En hoppa, zo werd ons vroegere meiden groepje geboren.

* Organiseer een kleding of andersoortig ruil feestje. Kan natuurlijk ook voor kinderkleding, speelgoed, enzo. Laat je vriendinnen leuke andere vriendinnen mee nemen. Stel duidelijke ruil regels op, gegarandeerd een gezellige avond. Met misschien wel hele leuke nieuwe contacten. En een hele leuke nieuwe buit.

* Begin een leesclub, kookclub, geocachclub of anders soortige hobbyclub. Wijnclub ook leuk 😉 Nee serieus, hoe leuk is het om met mensen die dezelfde hobby hebben af te spreken.

Maar het is moeilijk. Ik word er ook altijd wel onzeker van. Nieuwe mensen leren kennen. Vinden ze mij wel net zo leuk als ik hen? Maar misschien is dat andersom ook wel zo. Je kan allebei gaan zitten wachten tot het toeval je een beetje helpt, maar je kan ook zelf een beetje actie ondernemen. Voor vrienden moet je je best doen. Het gaat niet vanzelf. Ze hebben aandacht nodig. En een kopje thee!

Gerelateerd:

Leuk! een reactie

comments

You Might Also Like...

16 Comments

  • Reply
    mamoesjka
    28 april, 2014 at 16:49

    Leuk artikel! Ik ben eigenlijk al mijn vriendinnen kwijt geraakt toen ik op mijn 19e zwanger was van mijn jongste… (snik)
    Ik ben ook altijd een fanatiek sporter geweest en drink geen alcohol. Ben ik dan saai? nee joh, mijn mond staat nooit stil en ik ben best wel een beetje druk, uhmm best wel HEEL druk! Dat schrikt mensen soms af, ik praat teveel, ben heel enthousiast en gedraag me soms als een kind ( lees: zingt disneyliedjes, doet kunstjes op het voetbalveld en maakt graag een gek dansje) A fijn, ik heb nu hele lieve vriendinnen bij wie ik altijd terecht kan maar toch mis ik een soulmate, een zogenaamde BFF (volgens mijn zoon)! haha.. iemand die net zo gek is als ik, die kan lachen om mijn Disney liederen ipv zich schamen en iemand die mij echt begrijpt. Nou, heel verhaal…je ziet, je artikel heeft me aan het denken gezet 😉

    • Reply
      MamaMaai
      28 april, 2014 at 17:51

      Grappig dat jij dit dan weer zegt, ik herken me dan ook wel weer een stukje in jouw reactie. Ik ben ook wel een sociaal dier maar die soulmate, die bff volgens jou zoon, heb ik ook niet. Zou eigenlijk ook niet goed weten waarom niet. Is daarvoor mijn vrienden kring te groot?

      • Reply
        Maris
        29 april, 2014 at 09:02

        Ik heb die BFF ook nog altijd niet 🙂 Maar mijn man is mijn soulmate en mijn beste vriendje. Vraag me af hoeveel je er kan hebben rondlopen, dat ik er ook nog een vriendin van wil hihi!

  • Reply
    Nicole
    28 april, 2014 at 18:29

    Ik had een beste vriendin, totdat Fay werd opgenomen in het ziekenhuis. Opeens snapte ze niet waarom ik niet naar dr verjaardag was geweest en niet naar haar babyshower. Mijn dochtertje lag heel slecht, dat vergat ze blijkbaar..
    Ik ben ook pas verhuisd, ken wel mensen hier maar meer de buren (stukken ouder) wat ook wel gezellig is hoor, maar ik mis toch wel mensen van mn eigen leeftijd. Hopelijk veranderd dit als ik werk gevonden heb (= collega’s!) off wanneer meisjelief ouder is en ik dus ook playdates heb enzo 😉

  • Reply
    Maris
    29 april, 2014 at 09:01

    Heeee, dat ben ik!!!! Je bent lief!!! Maaruh, herkenbaar meid… Bijna alle vrienden die ik had voor mijn eerste zwangerschap, waarvan ik dacht dat het vrienden voor het leven waren, zie ik niet meer nu. Op twee na. Op een 1 of andere manier verander je denk ik toch heel erg als je moeder wordt (vooral als je vrienden dat niet worden). Ik heb het heel lang krampachtig geprobeerd vast te houden. Omdat ik ze niet kwijt wilde. Maar het werkte gewoon niet meer. Ik besef me nu gewoon meer dat vriendschap niet draait om duur van de vriendschap, maar om het gevoel dat het op dat moment geeft. En soms is dat een hele lange vriendschap, soms een hele korte. Maar dat het niet perse vastgehouden hoeft te worden.

  • Reply
    Joyce
    29 april, 2014 at 16:44

    Heel herkenbaar.
    Ik ben net moeder, na een hel van een zwangerschap.
    En tijdens de zwangerschap merkte ik al dat vriendschappen verwaterden. En zelfs, nu onze kleine bink 5,5 week oud is, merk ik ineens dat er bepaalde mensen nog niet langs zijn gekomen, waarvan ik het wel had verwacht. Dat valt tegen en dat doet me zeer.
    Mijn verstand zegt dat ik het los moet laten, maar mijn gevoel kan dat nog even niet. Lastige situatie..

    Hopelijk lukt het me binnenkort wel en kom ik bij het consultatiebureau, een zwemgroepje (ik ga me snel aanmelden voor babyzwemmen) of gewoon via internet, nieuwe mensen tegen waar een leuke vriendschap mee kan ontstaan.
    Het komt vast goed, maar het is nu nog even moeilijk 🙂

    • Reply
      MamaMaai
      29 april, 2014 at 16:57

      Maar Joyce, ik weet van mezelf dat ik mezelf nooit belangrijk genoeg vind om direct als kraambezoek als eerste op bezoek te gaan. Ik wacht altijd eerst tot fam en belangrijkste vrienden kans hebben gehad. Zou dat het kunnen zijn? Ik herken het gevoel heel goed hoor. Bij de tweede had ik er zelfs nog meer last van. Alsof een tweede kind minder belangrijk is, veel mensen lieten het afweten… En hormonen, emoties ed, aaaarghhh. Succes, hoop dat zwemmen leuke moeders zijn. Liefs

  • Reply
    Petra
    1 mei, 2014 at 13:03

    Herkenbaar stuk. Ook ik verloor vriendinnen toen ik moeder werd. Of het contact kwam op een laag pitje te staan. Inmiddels zijn mijn twee overgebleven ‘irl van vroeger vriendinnen’ ook moeder geworden, maar nu we alledrie wat meer aan huis en tijden gebonden zijn met het kroost, blijken de afstanden om heel Nederland door te crossen toch net te ver voor een wekelijkse kop thee. Zo jammer! Ik wens wel eens dat ik gewoon weer bij hun om de hoek woon, zodat het contact weer wordt zoals vroeger. Speeltuincontacten blijven op de een of andere manier wat oppervlakkig hier in de wijk. Ik heb niet zo’n klik met de mensen die hier in de speeltuin rondhangen. Dus ondertussen heb ik mijn hoop gevestigd op de schoolperiode die er aankomt. Hoop via de basisschool (die in een andere/betere wijk staat) wat leuke nieuwe vriendinnen te krijgen. Maar inderdaad: je moet er wel zelf wat aan doen.

  • Reply
    Kim
    29 oktober, 2014 at 13:58

    Ik ben pas moeder , en woon in een grote stad : Den Haag , maar merk waar je ook woont , toch moeilijk is om met nieuwe mensen in contact te komen.
    Laat staan dat er een vriendschap uit voort komt….
    Ik heb al zoveel pogingen geprobeerd ,maar merk gewoon dat mensen niet open staat voor een nieuwe vriendschap .
    en blijft het alleen maar bij mailen , maar afspreken ho maar….
    Of als je denkt eindelijk iemand te hebben gevonden , en je spreekt wat af , hoor je later nooit meer wat van terug.
    Ook heel herkenbaar is dat de meeste mensen het zogenaamd te druk hebben , met werk of prive ,
    Tja hoe wil je anders nieuwe mensen leren kennen ???
    En ik vind dat als je iemand hebt gevonden en er is een klik , dan vind ik dat je spontaan weer een afspraak kunt maken , niet omdat het moet !
    Dus dat is wat ik vaak heb meegemaakt ,en nog steeds ervaar .
    Maar ik geef niet op , en hoop op verschillende sites toch nieuwe mensen te leren kennen. en hopen dat het op een vriendschap uit voort komt.
    Dat wilde ik even kwijt.

    Groetjes Kim

    • Reply
      MamaMaai
      29 oktober, 2014 at 19:40

      Hey Kim, ik herken maar een deel van je verhaal. De meeste van mijn vriendinnen ken ik al heel erg lang. Maar heb op verschillende plekken ook nieuwe echt vrienden kunnen maken en dat is toch wel fijn als je in een andere fase stapt. Eentje ken ik van sport en een ander via mijn blog. Het kan echt dus. Maar ik begrijp heel goed wat je schrijft. Iedereen is druk druk druk en inderdaad het is niet leuk als je het gevoel krijgt dat er wordt afgesproken omdat het moet. Het gaat jou ook lukken, hou vol!

  • Reply
    Mariska
    3 april, 2015 at 19:36

    Hallo andere mama’s!

    Ik zie dat de laatste reactie alweer even geleden is, maar dacht probeer het toch maar!
    Ik ben een (fulltime) alleenstaande moeder van een prachtig meisje van 3 jaar. Super gelukkig met haar maar merk ook echt dat er zoveel is veranderd in mijn vriendschappen en ben soms echt eenzaam. Dat had ik nooit gedacht aangezien ik juist een erg sociaal en outgoing persoon ben. Dus wie weet zijn er hier wel leuke meiden voor contact?? Ik ben trouwens 34 jaar en kom uit Capelle, vlakbij Rotterdam.

    Lijkt me leuk!

    Groetjes

  • Reply
    mariska
    22 september, 2015 at 19:57

    hey ik ben een mama van 3 dochters 2 oudste zijn 8 en bijna 7 uit eerdere relatie ze zien hun vader niet heel veel problemen ermee
    ze hebben beide beperking dus erg pittig ben daardoor ook veel vriendinnen kwijt geraakt heb nu niemand
    heb wel een vriend en sinds augustus 2014 een kleine meid erbij die is nu 13 maanden maar woon niet samen dus alleen het weekend zie ik je me vriend lijkt me leuk om in contact te komen ben 31 jaar en woon in hillegom gr

  • Reply
    Jessica
    24 april, 2016 at 08:31

    Hoi moeders,

    Ik ben Jessica 26 jaar moeder van een meisje van 3 jaar oud op dit moment een fulltime alleenstaande moeder.
    Zou het leuk vinden om contact te komen met moeders ben woonachtig in Delft.

    • Reply
      Ellah
      22 mei, 2016 at 11:58

      Hoi Jessica,
      Ik woon sinds een halfjaar ook in Delft, en ben in verwachting van mijn 1e dochtertje. Ik ben ook op zoek naar contact met andere moeders 🙂 Lijkt me leuk!

  • Reply
    Bobby
    29 juli, 2016 at 10:04

    Hoi Maya,

    Wat ontzettend fijn om te lezen dat er meer moeders met dit probleem kampen. Mijn dochter is vorig jaar juli geboren en ik merk dat ik mn vrienden steeds minder zie. Waar ik verwachtte dat ze er zouden zijn, zijn ze er helemaal niet. Heb natuurlijk vaak geprobeerd om afspraken te maken en dingen te gaan doen met ze, maar het lijkt allemaal van 1 kant te komen . Nooit gedacht dat dit zou gebeuren. Met sommige van deze mensen ben ik al meer dan 15 jaar bevriend. De afstand wordt alleen maar groter en het doet pijn. Nu ben ik niet zo makkelijk outgoing naar onbekende mensen, maar ik zou het wel super leuk vinden om zo nu en dan leuke dingen te doen met andere ouders en kinderen. Of te praten met andere ouders. Zit zelf te denken m met ons 1 jarige dochter om muziekles te gaan of iets dergelijks. Nou in elk geval wilde ik eigenlijk even laten weten dat ik het fijn vond om je blog te lezen en dat er dus meer moeders zijn die hier mee kampen.

    Groetjes Bobby

    • Reply
      MamaMaai
      31 juli, 2016 at 11:44

      Hoi Bobby, wat jammer om te lezen. Maar wel herkenbaar dus. Ik moet zeggen, nu de oudste twee op school zitten gaat het snel met contacten. Het komt echt weer. En veel naar buiten in de buurt. We hebben hier wel mazzel met een kinderrijke omgeving. Ik denk dat zo’n les waar je over schrijft ook goed kan zijn om contacten te leggen. Veel succes!

    Leave a Reply