Mama Maai

Omdat ik het misschien niet zo handig aanpak allemaal

Het is nog een paar dagen voor de verjaardag van de kleine meid dat ik besloot dat we toch een kinderfeestje zouden organiseren. Dat zouden we combineren met het grote mensen feestje maar beste vriendinnetje één en twee konden die dag niet. Dat zou 1. een hele grote teleurstelling voor mijn kleine meid zijn en 2. maar een karige bedoening worden. En dus paste we de datum aan aan deze vriendinnetje die in het bezit waren van zeer volle agenda’s waardoor we het 2 weken uitstelde. Kleine meid is inmiddels ook al twee weken elke dag vandaag en morgen jarig. Vindt zij. Vandaag, morgen en gisteren zijn overigens erg ruime begrippen.

Gaf mij een boel tijd een en ander voor te bereiden. Althans, er was weinig voor te bereiden want met de leeftijden van de kleintjes in ons achterhoofd, de oudste 5 en de jongste 1, besloten we dat gewoon aanwezig zijn, taart en wat te drinken al voldoende zou zijn. Die zouden zich uitstekend kunnen vermaken met z’n allen.

Twee dagen van te voren besloot ik vanuit het niets dat het best leuk zou zijn als het kleine grut hun eigen taart zouden organiseren. Om moeite te besparen besloot ik kant en klare onderkantjes te kopen, jam en wat vers fruit. De dagen telde af, wij maakten ons nergens druk om. Tot twee dagen van te voren. Ineens drong zich het geniale idee in mij op dat ik de kinderen ook best nog hun eigen kunstwerk kon later beschilderen. Een vogelhuisje ofzo. Zonder activiteit op het eerste echte kinderfeestje van mijn dochter voelde ik mij immers toch een niet zo geslaagde moeder. De volgende dag, de laatste dag voor de des betrefende echte feest vreugde dag zou ik met kleine man alle benodigdheden inslaan. Appeltje eitje.

Waar ik echter geen rekening mee had gehouden was dat er ergens tussen 12 en 17 uur een technische kerel voor de deur zou staan om een en ander te controleren. Dus belde ik de ochtend dat ik kind van school moest halen en hoe dat dan toch zou moeten. Daar konden ze niks mee, de kerel zou bellen een half uur van te voren en dus duimde ik dat ik kind uit school kon plukken, ieders medewerking zou hebben en zonder al te veel tegenslagen netjes de deur voor deze kerel open kon maken.

Mijn shop mogelijkheden werden dus ineens beperkt van 10 tot 12. Ai. Gewapend met lijstje, plempte ik de hele wagen vol en vertrok ik met halve buit weer richting huis. Tijd was om. Onderkantjes bijvoorbeeld waren nergens te vinden. Ik besloot mijn eigen cakejes maar te bakken als kroost thuis weer compleet was. Ten slotte tijd zat nog. Ik app man dat ik er klaar mee ben voor vandaag en dat hij voor de andere helft van de buit mag zorgen.

Goed, tijd om kind uit school te halen. En wel ja, precies nu staat die kerel voor de deur. Ik geef hem een kwartier, dat gaat hij niet redden en ik verwijt hem dat hij mij niet belde. Hij verwijt mij dat hij wel belde maar geen gehoor kreeg. Op nummer van man. Ik verwijt vervolgens man dat hij zowel het telefoontje van de kerel als van mij niet beantwoordt, ook al staat hij met zijn snufferd voor 30 onuitstaanbare pubers, hij wist dat het telefoontje zou komen. Goed. Kerel kan gaan, wij zijn weer 75 euro armer zonder daar enige wederdienst voor te krijgen en ik sta op tijd op het schoolplein waar een overenthousiaste kleuter weer blij is om me te zien.

Tegen de tijd dat ik kind één en twee zover heb dat ze met mij het schoolplein verlaten is het half 4 en kunnen we aan onze cakejes beginnen. Kinderen geïnstalleerd, alles staat klaar en…. crap. Kind twee gooide van de week de mixer aan gort. Twee beteuterde koppies en een doortikkende klok. Vier uur, ik mik de kinderen in de auto, we gaan een mixer halen. Niet wetende dat de hele stad is afgesloten voor een of ander lopers event, er enige file heerst in en rondom de stad, er geringe parkeerplek is en de enige bruikbare lift werd ingenomen door een stel opgeschoten jeugd. Ik slinger wat zeer trieste woorden naar dit gespuis en druip af (hormonen mensen).

Eenmaal thuis is het te laat om cakejes te bakken, zetten we de kinderen een bord eten voor hun neus en leggen we ze met de belofte morgen vroeg op te staan om het alsnog te doen in bed. Veel te laat. Ik weet het, ik weet het, ik heb het niet zo handig aangepakt allemaal vandaag.

Leuk! een reactie

comments

You Might Also Like...

17 Comments

  • Reply
    Mirne
    16 september, 2014 at 07:32

    Je schrijft leuk! Chaotische dag, maar uiteindelijk zal ze toch wel een leuke dag hebben.

  • Reply
    Laura
    16 september, 2014 at 07:42

    Haha! Heel erg herkenbaar! Ik neem me elk jaar weer voor om nu eens echt alles op tijd te gaan regelen voor de verjaardagen ( Die van mij zijn allebei in dezelfde week jarig ) maar toch is het altijd weer een last-minute ding. Tip: Een simpele kant en klaar cake kun je ook leuk versieren. 😉

  • Reply
    Maike
    16 september, 2014 at 08:31

    Haha! Voor mijn kind ken ik het nog niet. Voor m’n eigen verjaardagen wel ;).

  • Reply
    shar
    16 september, 2014 at 08:33

    Ach meis niet te streng zijn voor jezelf! Die kinderen gaan zich echt wel vermaken op het feestje!

    • Reply
      MamaMaai
      16 september, 2014 at 12:42

      Het is goed gekomen 😉

  • Reply
    Joyce
    16 september, 2014 at 08:46

    Ah het komt echt helemaal goed! Vroeger gingen we met mijn feestjes altijd naar het bos. Tikkertje spelen, zakdoekje leggen, lekkere old hollandse spelletjes. Die goeie ouwe tijd! En mijn vriendinnetjes vonden het altijd veel leuker en gezelliger dan wanneer we met de hele bups gingen discozwemmen, want dat was zoooooo standaard 😉

    Adem in! Adem uit!

    • Reply
      MamaMaai
      16 september, 2014 at 12:43

      Ja dat herinner ik me ook nog wel. Maar vond de kids nog een beetje te jong om ergens mee naar toe te nemen dus ouders waren er gewoon bij. Volgend jaar als we een echt echt echt kinderfeestje doen doe ik denk ik ook zo iets. Heb daar uiteindelijk zelf de beste herinneringen aan en is het minste gedoe 🙂

  • Reply
    mamoesjka
    16 september, 2014 at 08:58

    Heel herkenbaar! Ik deed enkele jaren terug ook nog moeite maar nu neem ik de kinderen gewoon een dagje mee uit voor het kinderfeestje. Niet in mijn huis, geen zooi of rommel….
    Traktatie idem….ik heb voor de kinderen muffins gekocht bij de bakker en voor de juffen ‘flikker’ ik wat merci chocolaatjes op een servetje….
    Haha, easy!!

    • Reply
      MamaMaai
      16 september, 2014 at 12:44

      Hier op school trakteren ze niet als ze 4 worden. Daar gaan we volgend jaar weer eens over nadenken 🙂

  • Reply
    Sas
    16 september, 2014 at 09:47

    Ach het gebeurd iedereen wel eens!

  • Reply
    Vlijtig Liesje
    16 september, 2014 at 10:28

    Een kinderfeestje organiseren is niet niks. Ik las ooit de eerste 2 Harry Potter boeken als voorbereiding!

    • Reply
      MamaMaai
      16 september, 2014 at 12:44

      Haha, was dat je thema uiteindelijk?

  • Reply
    Mariël
    16 september, 2014 at 12:55

    Pfffff….krijg al stress als ik het alleen maar lees. Ik heb me in het verleden ook wel eens vreselijk uitgesloofd, maar daar doe ik niet meer aan. Feestje buiten de deur, verder geen gedonder.

    • Reply
      MamaMaai
      16 september, 2014 at 13:08

      Plan was dus eigenlijk om niks te doen, erg he 😉

  • Reply
    Maris
    16 september, 2014 at 19:32

    Haha wat Mariel zegt, hier dus ook. Haal je toch niet zoveel op de hals gekkie. Maaruh, was het desondanks allemaal wel geslaagd?

  • Reply
    Bee
    16 september, 2014 at 21:40

    Ooh wat een heerlijk stukje om te lezen…niet de stress maar wel de manier van schrijven. Complimenten!! Ik heb eigenlijk heel hard zitten lachen. Hoe herkenbaar die feestjes stress!!

  • Reply
    Miranda
    17 september, 2014 at 07:49

    Haha ontzettend leuk geschreven maar wel minder zo’n chaotische dag.

  • Leave a Reply