De kinderen

Samen slapende kindjes, kan dat?

slapenTuurlijk kan dat. ‘Hoe gaat dat bij jou? lukt het samen slapen een beetje?’ Die vraag kreeg ik van de week van een vriendin op mijn mobiel. Mooi onderwerp eens een blogje over te wijden.

Een paar weken geleden gaf ik een tour door onze meidenkamer. Het moment dat ik de foto’s maakte, was het moment dat ik net het grote jongens bed ‘matras’ van de kleine man daar bij had gedropt. We dachten, in het kader van, ruimte maken voor de baby, dat het wel een goed idee was peuter en kleuter bij elkaar op de kamer te leggen. Die zelfde middag sliep de kleine man voor het eerst in zijn grote jongens bed, ging prima. Appeltje eitje. Die zelfde avond koste het al wat meer moeite. De dag erna verkoos hij toch zijn ledikantje op zijn eigen kamer. Nog heel af en toe sliep hij ’s middags in zijn grote bed op de kamer van zus. Man werd langzaam moedeloos, zag al voor zich dat hij wegens ruimte gebrek toch naar zolder moest verkassen. Maar hallo, we waren net een week bezig en hadden afgesproken niks te forceren. Het is allemaal wennen. En wennen kost tijd.

Binnen twee weken lag de kleine man weer volledig in zijn oude vertrouwde kamertje en weigerde in de kamer van zus te slapen. Het nieuwe van het grote bed was er af, vooral leuk om in te keten. Omdat ik langzaam aan steeds meer spoken begon te zien, als in een baby die we straks nergens konden parkeren, verkaste ik het grote matras richting zijn oude kamertje en het ledikantje naar de kamer van zus. Ik dacht dat de verandering van een nieuwe kamer en een nieuw bed misschien iet wat teveel van het goede zou zijn. Alles wat hem zo deed hechten aan zijn oude kamertje sleepte ik achter het ledikantje aan, en ik maakte er zijn eigen hoekje. Een echt jongenshoekje. Met vliegtuigen en auto’s ed. Vanaf dat moment slaapt de kleine man bij zus.

We zijn inmiddels een paar maandjes verder. En hoe gaat dat nu dan?

Tip: Beter slapen mama

Slechte timing

Nou moet ik toegeven, onze timing was niet om over naar huis te schrijven. Kleine meid begon net op school en was vaak erg verdrietig dat ze misschien niet zou kunnen slapen of ’s ochtends te vroeg zou worden wakker gemaakt. Vraagtekens die ik met haar deelde. Gelukkig blijken we naast kleine meid een raket te kunnen afschieten en draait zij zich ’s avonds gewoon om en slaapt binnen een paar minuten. Ook als kleine man het huis terroriseert. ’s Nachts en ’s ochtends idem dito. Kleine man kan schreeuwen wat hij wil, kleine meid slaapt hardnekkig en onverstoorbaar verder.

Nog een puntje wat het vermelden wel waard is, kleine man was nooit al onze schoonste slaper. Wie mijn blog al wat langer volgt, weet dat we de afgelopen jaren watinstaweek 19 slapen betreft al heel wat hebben moeten incasseren. Gelukkig gaat dat stukken beter. ’s Nachts hoeven we er niet meer dertig keer uit. Soms slaapt hij door en schrikken we ’s ochtends wakker, soms heeft hij ’s nachts één, twee of drie keer wat aandacht nodig (ook veel te veel). Het heikele punt zit hem met name bij het inslapen en veel te vroeg wakker worden. ’s Ochtends gaat vaak rond 6.00 uur al de sirene. ‘Papa, ik ben wakker. Papa, mag ik er uit? Papa, het is nog donker. MAMAAAA, ik ben WAKKER!!!!! Ik heb gepoeeeppppt!!!’ We doen verwoede pogingen hem aan te leren, zich zelf even te vermaken dat uurtje. In of uit bed kan ons niks schelen, als hij ons maar laat slapen liggen. Het inslapen van de kleine man bezorgt ons inmiddels wel wat hoofdbrekers. Ook al lijkt het ietsje beter te gaan, we weten het even niet meer.

Een echte jongens/meisjes slaapkamer

Maar. Die luttele probleempjes vergeleken een jaar terug hebben werkelijk niks met het samen slapen te maken. De kleine man roept sinds een week dat de nieuwe kamer ook zijn kamer is. Het duurde even, maar hij heeft zijn plekje inmiddels geaccepteerd. We hebben zo goed als alle spullen over geheveld en willen gaan beginnen aan het in orde maken van de baby kamer. Benieuwd hoe de kleine man dat gaat vinden. Als de kleine meid ook eindelijk haar luiken open trekt zo ’s morgens, kunnen ze zich samen opperbest vermaken. Heerlijk om dan naar het gegeit en vredelievende gekeuvel te luisteren. Nu ze het beide flink op een dromen zetten, troost ik me met de gedachten dat ze elkaar hebben en elkaar kunnen zien. Wie weet troost die gedachte ooit de kleine man. De kamer is nu een echte jongens/meisjes kamer, ze zijn er allebei content mee.

Lees ook: als broer en zus een slaapkamer delen

Hoe het later weer verloopt…. zien we later wel weer. Voor nu, dit werkt voor ons en daar zijn we blij mee!

Leuk! een reactie

comments

You Might Also Like...

3 Comments

  • Reply
    Gwen
    17 oktober, 2014 at 12:21

    Klinkt idd als een hele verbetering! Olivia is hier met 23 maanden opeens gaan doorslapen ipv 2, maar vaker 4x per nacht wakker. En de avonden, zucht. Inslapen kost hier sowieso een halfuur en gaat gepaard met drama, maar er zijn ook avonden dat het 2.5 uur doet. Het is toch wat met die kleine kids. Ik troost me met de gedachte dat de nachtvoedingen straks niet tegenvallen omdat ik het nog zo gewend ben. Ofoziets 😉

  • Reply
    Suzanne
    17 oktober, 2014 at 18:01

    Mijn dochter van 26 maanden slaapt ook nog niet door en drinkt vaak nog een keer bij mij s’nachts. Het inslapen was hier ook drama en ze werd alleen maar slechter omdat ze oververmoeid raakte. Sinds een maand geven wij 0,1 Mg melatonine een half uur en nu gaat ze zelf in haar bed liggen s’avonds.

  • Reply
    Maris
    21 oktober, 2014 at 07:48

    Deze heb ik gemist. En juist IK was diegene die dat vroeg. Leuk dat je er meteen een stukje over schrijft. Ja het samen slapen is iets dat wel echt even moet wennen heb ik gemerkt. Hier gaat het nu echt SUPER! Geen geklets meer tot de late uurtjes, gelukkig.

  • Leave a Reply