De kinderen

Schermtijd aan banden leggen

schermtijd, ipad, gamen, digipoints, schermtijd verdienen

Mijn lievelingsmeisjes nemen een time out…

Het werd eens tijd. Heel hard tijd zelfs. Ik begon me nogal eens groen en geel te ergeren aan het totale gebrek aan schermtijd regels. Of eigenlijk aan het totale lak hoe er met de schermtijd regels werd omgegaan. Niet dat ik daarvoor naar iemand de vinger ga wijzen, wij zijn daar hier in huis met zijn allen keihard verantwoordelijk voor geweest.

We begonnen ooit met de ipad is niet voor de kindjes. Nou vooruit, af en toe een filmpje van Nijntje of Bumba dan. Langzaamaan vulde het scherm zich met steeds meer spelletjes en vrij snel, echt ongelofelijk hoe snel, wisten ze de weg naar eigenlijk alles wel te vinden. Educatief hoor mensen, nee echt wel, nee echt niet. Ach, elk ipadhuishouden weet hoe dat gaat, toch?

Toen werd de oudste zoon elke ochtend wakker met de vijf nog ergens op de klok en ik mocht me daar lang tegen verzetten, we besloten dat het best oké was en gaven het ding een slinger de kinderkamer in. Slapen is wat waard tenslotte. Later besloot de jongste zoon dat stokje van hem over te nemen en kreeg mijn toen nog twee jarige hummeltje een filmpje voor zijn neus. Tussen ons in he, we probeerden het tere kinderzieltje heus nog wat in de gaten te houden, natuurlijk.

Papa kreeg uiteindelijk een spelcomputer en één keer raden zal genoeg zijn om te bedenken wie in huize Maai daar het meeste achter te vinden is. Een kleine hint, das niet papa. En zo ging het van kwaad tot erger.

Ik moet ook toegeven dat ik het langzaam aan steeds meer allemaal wel zo ‘nou het zal wel loslopen’ begon te vinden en papa vindt dat nog wat meer. Ik deed echt wel pogingen het een beetje binnen de perken te houden allemaal maar met een gebrek aan duidelijke regels en het niet consequent naleven van deze vage regels begon ik me er zeer aan te ergeren dat er af en toe hele dagdelen voorbij gingen achter een scherm.

Ik ben me echt wel bewust van hoe slecht het allemaal voor de (kinder)oogjes is hoor, maar ik heb ook kinderen die heel graag en heel veel buiten zijn dus vond dat een mooie compensatie. En bovendien denk ik dat ik het ook allemaal wel vond meevallen. Tot dat ik het niet meer vond meevallen. Dat stomme gescherm ook de hele tijd. De zoon heeft echt wel een verslaving. Net als zijn ouders trouwens.

Dat gaan we anders doen.

Fenne kreeg een vriendinnetje mee naar huis. Op het plein begon haar moeder tegen haar over digipoints en daar ving ze mijn aandacht. Hoe en wat dan? Dat is precies wat ik in mijn hoofd heb maar nog niet de moeite en energie vond om het uit te werken.

Dank voor het zetje (mocht je het lezen 😉 ) Die zelfde avond besprak ik het plan met Merijn en de volgende dag trok ik de kinderen om de tafel. Dit is het plan. Jongens, jullie gaan me helpen. We gaan een schemaatje maken. Dat vinden ze gek genoeg te gek altijd ook al pakt het doorgaans niet direct beter voor ze uit.

De schermtijdregels zoals wij ze opstelden:

  • Met bepaalde taakjes of goed gedrag kan je digipoints verdienen, minuten schermtijd. Voer je je taakje of gedrag niet goed uit, dan verdien je geen schermtijd.
  • Je mag zelf weten wanneer je schermtijd inzet.
  • De maximale schermtijd per dag is 2 uur, inclusief tv. Streven he 😉
  • Tv gaat pas aan na 17 uur.
  • Tv tijd halen we niet van de digipoints af.
  • Bij ongewenst gedrag (pijn doen, stuk maken, zeer brutaal of niet luisteren na drie keer waarschuwen) gaan er punten af.

Met zijn allen bedachten we aan welke taken we samen wilde werken en deze kwamen er voor ons uit. Dat werden deze:

  • Tas uitpakken en opruimen na school (5 min)
  • Je eigen schoenen in de kast zetten, de hele dag (5 min)
  • Al je eten en drinken op op school (10 min)
  • ’s ochtends niemand wakker maken (10 min)
  • Zonder problemen naar bed gaan (15 min)
  • Eten proeven (10 min)

Werkt er eentje straks goed en lopen we tegen wat anders aan, dan vervangen we die.

We zijn er nu ongeveer twee weken mee bezig en oh man, het werkt zo goed. Niet dat we nu ineens zo’n ideaal youtube gezinnetje zijn maar het is voor iedereen duidelijk en de kinderen doen echt hun best. Elke dag na school schrijf ik alle verdiende punten bij en als ze punten verbruiken strepen we ze weer door. Geen fancy meesterwerk dus maar een simpel A4tje met hun namen en de taakjes op de koelkastdeur.

Er was nog geen dag dat ze hun eten op school lieten liggen terwijl ik 2 weken geleden standaard de bekers water en een paar stukken brood mee terug naar huis kreeg.

Ik moet nog wel eens attenderen op rondslingerende schoenen maar ze vliegen op om het boeltje op te ruimen als ik zeer op wijs. Idem met hun tassen.

Gaat alles koek en ei dan? Nee joh. Dat naar bed gaan mag nog wel eens in de soep lopen. Dat proeven is nog steeds ook niet hun favoriete onderdeel. Maar… waar we eerst nog al wel eens uit pure frustratie straf op straf uitdeelden, I know, I know, wijzen we ze nu op de 15! verloren minuten. En neen daar worden ze niet ineens heel brave mensjes van, dat maakt ze boos en verdrietig maar dat mag. Dat zou ik ook zijn. Morgen weer een kans.

Het is leuk om te zien hoe verschillend Fenne en Melle er mee omgaan. Fenne heeft het ipadgebruik doordeweeks compleet afgezworen om maar zo veel mogelijk punten te verzamelen voor het weekend en in het weekend vergeet ze ze op te maken. En Melle gebruikt het liefst direct de minuten die hij heeft gekregen op ook al waren het er maar vijf. Mijn lieverds.

Vooralsnog ben ik enorm blij hoe het loopt 🙂

Volg je mij al via mijn Facebookpagina, zou ik heel leuk vinden. Je kan je ook inschrijven voor de nieuwsbrief, ik doe niet aan spammen, beloofd 😉

Leuk! een reactie

comments

1 Comment

  • Reply
    MultiVroon
    10 juni, 2018 at 13:08

    Ah fijn als zoiets lekker effect heeft hè!

    Hier is het schermgebruik beperkt tot 20 minuten sinds de waarschuwing van de oogartsen IEKS. Nu is dat weer wat gesleten en loopt soms/vaak wat uit, maar het blijft bij 1x per dag. Tenzij we eens gezamenlijk een film kijken ofzo.

  • Leave a Reply