Mama Maai

Volwassen haantjes

Ik viel nooit al zo op haantjes. Wel haantjes in de vorm van mannelijk kippen en kuikens enzo, maar niet op haantjes in de vorm van volwassen mannen. Ik heb ze dan liever een beetje verantwoord. Naar zichzelf maar zeker naar anderen.

Mannen en bier

Ik blijf graag ver vandaan bij mannen met bier. Te veel bier. Van die mannen die dan pochen over vrouwen, brallen over auto’s, banen, spieren, status e.d. Zich zelf een pepertje de kont in kletsen. De hoogte in stijgen door de alcohol. Het zijn mijn mannen niet. Dat soort mannen.

Had ik ooit een vriendje. Hij kan het zich vast nog herinneren. Allemaal net onze rijbewijzen. Een wedstrijdje midden in de stad in een woonwijk. Wie het eerste thuis was. Met onbehoorlijk alles was geoorloofd rijgedrag. Jongens onder elkaar. Een lach van oor tot oor, het testosteron spoot door de auto. Ik zat daar een beetje doodsangsten uit te staan. Kon ik achteraf niks anders dan hem door mijn tranen de huid vol schelden. Over overstekende kindertjes enzo. En hoe hij zich dan zou voelen. Hoe hij zich zou verantwoorden naar de papa en mama. Als hij zo nodig zichzelf de prak wilde inrijden, dan liever tegen een boom ofzo. Dat hij daar geen anderen bij moest betrekken. Ik zag mezelf al in mijn kistje liggen. Met mijn treurige pap en mam ernaast. Ik was achttien.

Hekel aan mannen a.k.a. volwassen haantjes

Ik ben inmiddels 30 en mama. Van twee prachtexemplaren. Ik heb het een en ander gezien. Aan aangereden jochies. Jochies die zich zelf met scootertje de prak in reden voor de ogen van hun vrienden. Meiden met z’n allen in een verongelukte auto. Niet altijd hun eigen schuld. Meestal niet. De papa’s en mama’s naast hun voor het leven strijdende kind. Het werd alleen maar erger.

Ik heb een hekel aan het verkeer. Maar nog meer een hekel aan haantjes. En er bevinden zich daar nog al wat haantjes. Laat mij daar buiten. Ik kom liever ’s avonds weer terug bij mijn kindjes. En mijn kindjes ook bij mij alstublieft…

Leuk! een reactie

comments

You Might Also Like...

9 Comments

  • Reply
    Maddy
    18 september, 2013 at 12:10

    Ik kan niet anders dan me volledig aansluiten bij wat je hier hebt beschreven….xxx..Maddy

  • Reply
    Jess
    18 september, 2013 at 12:37

    Sinds ik moeder ben, denk ik opeens ook aan dat soort dingen. Sta ik met mijn buggy te wachten bij een kruispunt en denk dan opeens: als die auto’s maar niet uit de bocht vliegen hier! En nee, haantjes zijn niets. Ben heel blij met mijn stoere mietje 😉

  • Reply
    Syl
    18 september, 2013 at 13:20

    I rest my case.
    Mooie woorden.
    Manlief was met Christian naar de autorally in Amsterdam, leuk voor de mannen.
    Totdat ik een berichtje kreeg dat er een auto het publiek was ingereden, inmiddels met 2 doden tot gevolg en een aantal ernstig gewonden. Dat zijn ook een soort haantjes, die rallyrijders… ben zó blij dat ik mijn moppies weer heelhuids thuis heb. En dat had de moeder van het 11-jarige jongetje ook zo gewild. Er gebeuren zulke nare dingen, bah!

  • Reply
    Dinaz ♥
    18 september, 2013 at 14:30

    Ja…er gebeuren té veel ongelukken door die rare haantjes! Gelijk heb je…
    Maar hoeveel mensen/mietjes/sukkels/pipo’s je tegenwoordig met hun telefoontjes ziet klooien op de weg…daar maak ik me ook wel zorgen om hoor!!!

    • Reply
      MamaMaai
      18 september, 2013 at 19:33

      Ja dat is ook zoiets. Kunnen we weer een ander blogje over schrijven 😉

  • Reply
    Doortje Dartel
    18 september, 2013 at 14:50

    Ben iedere avond weer blij dat we met z’n allen rond de tafel zitten.

  • Reply
    Ria
    18 september, 2013 at 18:11

    Helemaal met je eens.
    Het verkeer vind ik nog steeds de grootste vijand van mijn kinderen.
    En wat ik zo jammer vind: als je meer dan 2 mannen bij elkaar zet, begint er opeens allerlei testosteron te borrelen en veranderen zelfs de meest serieuze in haantjes. Vreselijk om te zien.
    En wat Dinaz zegt, vind ik ook waar. Niet alleen mannen, maar ook vrouwen maken zich daar schuldig aan.

  • Reply
    Maris
    18 september, 2013 at 19:43

    O nee ik heb ook niks met dat soort mannen.. Heb ik misschien een echte man man, maar een haantje is het zeker niet!

  • Reply
    Petra
    18 september, 2013 at 20:03

    Ik sluit me bij je aan. Gelukkig ben ik met een lieve man vol verantwoordelijkheidsgevoel getrouwd.

  • Leave a Reply