De kinderen

Wat geef je kinderen die alles al hebben?

sinterklaaspakjes, kinderen die alles al hebbenNu de Sint weer in het land is, draaien de radars in onze koppen weer op volle toeren. Begin volgende maand wensen de kindjes een gevulde zak van Sinterklaas te ontvangen, tussen door moeten er wat schoentjes worden gevuld en ze gaan bij papa op zijn werk de Sint en zijn pieten weer in levende lijven ontmoeten. Dat zijn bij elkaar voor drie kindjes aardig wat pakjes. 

Maar wat geef je kinderen die alles al hebben?

Wat geef je kinderen die alles al hebben? Bij Fenne was dat aardig makkelijk. De eerste, bovendien vierden we toen gewoon geen Sinterklaas en hoefden we alleen na te denken over haar verjaardag. Melle was ook nog te doen want een jongen. In het begin dan.

We hebben aardig wat lieve vrienden en familie met oudere kinderen om ons heen. En een levendig doorschuif systeem. Ooit ver weg heb ik mijn principes van alleen verantwoord houten speelgoed al vervangen voor het principe dat je spullen niet zomaar weg gooit en liefst een lang leven gunt. Dus kom maar op, zijn jullie er mee uitgespeeld, wij hebben hier nog wel wat handjes over. Dus zo kwam het dat wij in een vroeg stadium van kinderen al helemaal dichtgroeiden. Hartstikke leuk natuurlijk.

Maar nu. Ik probeer af en toe te polsen bij ze wat ze nou echt graag willen hebben. Dat is moeilijk. Ze willen best de speelgoed boeken uitpluizen, en ja natuurlijk staan er dan in twee kleuren op elke bladzijde kruisjes bij elk product. Zelfs als ik tegen Fenne zeg dat ze al het speelgoed voor baby’s heeft aangestreept, blijft ze enthousiast. Dat boek is een walhalla en al die felle kleurtjes schreeuwen naar ze, het kind begon met de seconde harder te stuiteren.

Goed. Boek dicht. Eens kijken of ze inspiratie hebben opgedaan zodat we een leuk Sinterklaas lijstje kunnen maken. Zijn jullie eruit? Wat willen jullie graag hebben van de Sint? Uhm… Tja.

Ze kennen het gevoel van echt iets heel graag willen niet

Ik vind het eigenlijk heel erg dat mijn kinderen niet het gevoel kennen iets echt heel graag te willen hebben. Dat het niet vanzelf sprekend is dat je alles wat je ziet en mooi vindt, direct krijgt. We hebben hier in huis al de regel dat we niet aan tussendoor cadeautjes doen, in de praktijk pakt het steeds toch anders uit. Ze weten niet hoe het voelt dat ze gewoon niet alles krijgen. Dat er dingen zijn die je echt echt echt heel graag wil hebben en daar soms maanden, soms nog wel langer op moet wachten en dan heel heel heel misschien ineens toch krijgt. Iets waar je dan zo blij mee bent dat je het de rest van de avond niet meer los laat. Dat gevoel kennen ze niet. Het gevoel van verlangen voor hun wordt altijd vrij snel bevredigd. En ik vraag me stiekem ook wel af wat dat voor hun gaat betekenen. Ik las laatst dat kinderen die niet leren verleidingen uit te stellen, later verslavingsgevoeliger zijn.

En dan zijn die van mij verwend, vind ik, als ik om me heen kijk worden ze aardig achtergesteld. Veel van hun klasgenootjes lopen met de nieuwste Elsa barbie die ze in hun schoen vonden. Die van mij gaan het van de week doen met een Labello voor hun zere lipjes en ik weet nu al dat ze daar blij mee zullen zijn.

Uhm, maar goed. Er staan uiteindelijk leuke dingetjes op de lijstjes. daar kunnen we wel wat mee. En ondertussen gaan we hier eens de bezem door het huis halen. Want in betekent dat er ook wat uit moet. En misschien kunnen we daar andere kindjes weer heel blij mee maken.

Hoe doen jullie dat?

Leuk! een reactie

comments

You Might Also Like...

11 Comments

  • Reply
    Sasjkia
    17 november, 2015 at 10:42

    Oei moeilijke vraag. In ieder geval als opa en oma de speelgoed berg niet uitbreiden met allerlei klein frutselspul wat ze leuk vinden om uit te pakken maar het daarna aan de kant gooien.
    Overleggen met papa en mama wat echt zinvol is.
    Maar zomaar eens iets geven komt zelden voor. Het blijft bij aandacht en knuffels en daar genieten ze volop van.

    Maar laat ik nu net gisteren bedacht hebben dat ik alle kleinkindjes voor de Sint iets wilde geven. ? Bij de andere twee werd het een mooie puzzel. Nu eens even bedenken waar ik ze in huize MamaMaai blij mee kan maken. Misschien weet ik wel wat, even overleggen……

  • Reply
    karoeza
    17 november, 2015 at 11:21

    Zelf probeer ik te consuminderen. Eerst dingen uit het huis te doen, dan pas weer wat erin. Maar ogen raken niet verzadigd van het zien. Mijn ogen niet, die van de kinderen ook niet. Toch doen wij het rustig aan met de Sint. Ze hebben net een keer een schoen gezet en daar zat een ieniemini chocoletter in. Kind 2 nogal teleurgesteld 🙂 .
    Olivia (9) maakte een verlanglijstje. Voor de zekerheid heeft ze daar ook maar het ziekenhuis van Playmobil opgezet. Ha. Toen ik zei dat dat een duur cadeau was, merkte ze op dat vriendin vorig jaar een spacescooter had gekregen. Tja.

    Ze krijgen beiden playmobil maar niet zo’n dure set. Ze sparen maar tot ze veel playmobil hebben. Ik heb nog wat kleine dingen erbij (papier, potloden etc) . Ik wil nog een speelgoed kopen en ook nog iets nuttigs (schoenen voor Ruun en voor Olivia een trui van coolcat). Zijn ze ook blij mee hoor.
    Ik doe niet mee met dure poppen en gadgets. Ze maken reclame voor zo ’n hoverboard, die zijn gek. Koop ik niet eens voor een verjaardag.

  • Reply
    mimsemams
    17 november, 2015 at 11:55

    Hier is de Duplo trein gesneuveld, dus dat is een mooi kado.
    Verder krijgen ze 1x chocolade letter in hun schoen. En nee, met pakjesavond dus niet nog eentje.
    Eigenlijk spaar ik het hele jaar door kadootjes als ze in de reclame zijn. Hoefde ik nu alleen de kast uit te mesten.
    Voor het feest bij opa en oma mogen ze iets van 20 euro per kind. Thuis kunnen ze dus toe met kleine dingen. Sokken, wanten, muts = 3 pakjes per kind. Zo lijkt het al snel een hele berg.

    Wacht maar, straks komt de lego fase. Daar kun pas oneindig veel van kopen!

  • Reply
    Vlijtig Liesje
    17 november, 2015 at 12:43

    Het is inderdaad een lastig vraagstuk. Ik geef ze vaak ook dingen die ze nodig hebben. Zoals sokken, pyjama’s en dergelijke.

    • Reply
      MamaMaai
      17 november, 2015 at 12:58

      Ja we twijfelen of die fase vanaf nu in gaat of over half jaartje. We vinden het stiekem zelf ook zo leuk maar Siem is nog zo klein. Over half jaar natuurlijk ook maar toch…

  • Reply
    anouk
    17 november, 2015 at 12:49

    Bij ons leren ze dat met zakgeld. Soms is iets heel duur en moeten ze dus echt mega lang sparen. Als ze het dan eindelijk bij elkaar hebben is het uitverkocht. Die teleurstelling laat ik ook gebeuren maar bespreken we wel. Ik wil ook wel eens iets wat dan ondanks inspanning niet kan. Als iets kapot gaat of we iets leuks gaan doen refereer ik ook wel: weet je dat dit wel 3 keer zo veel geld kost als die playmobile die jij laatst hebt gekocht? Of jammer dat het stuk is nu moet ik een nieuwe kopen en ik was aan het sparen voor. ..Bv een dagje Efteling. Ik spreek ook wel uit als ze iets willen dat dat niet kan omdat wij ervoor hebben gekozen om op vakantie te gaan dus dat mijn geld op is en ik weer opnieuw moet sparen. Ik heb ook uitgelegd ( maar bij ons zijn ze natuurlijk ouder) dat ik liever geld uitgeef aan “herinneringen” dan aan spullen en benoem daar eten en het huis etc ook geld kost. Nu willen ze trouwens niets liever dan weten hoeveel michiel verdient 🙂

    • Reply
      MamaMaai
      17 november, 2015 at 12:57

      Ja dat vind ik een mooie manier maar hier krijgen ze nog geen zakgeld. Iets om over na te denken.

  • Reply
    anouk
    17 november, 2015 at 15:01

    Cadeautip: kaartjes voor het zwembad, bioscoop, sprookjeswonderland, leuk museum. Ik geef bij voorkeur dingen die ik zelf ” stom” vind. Dan hebben ze zo’n lol: zie je wel mama van jou krijg ik het niet maar van de sint wel 🙂 ik heb bijvoorbeeld niets met bioscoop. Juist daarom vinden ze het al leuk om te vragen. Ook voor verjaardagen. Abonnement op pipa panda club is trouwens wel echt super leuk! !!!!! Maandelijks een blad thuis met mooie plaatjes en verhalen waarin steeds een ander dier centraal staat. Na 2 jaar gestopt maar alle blaadjes bewaard en worden nog steeds bekeken ( en je steunt het goede doel) aanrader!

  • Reply
    Elisa van Propvol
    18 november, 2015 at 06:58

    Ik kan niet te veel mee praten aangezien ik nog geen moeder ben, maar ik heb al hard geroepen dat ze de eerste tijd als baby enz geen plastic speelgoed mogen. Plus dan die tablet, mobieltjes brrr. Ze moeten het krijgen waarderen, niet enkel de spullen die een kind krijgt. Want tegenwoordig moet alles groter, duurder en luxer. Dat zal ik er later bij mij proberen uit te houden…

    Het is lastig tegenwoordig, maar iets nuttigs zoals sokjes, een leuke piama van een prinses…
    Het werkt altijd wel 🙂

  • Reply
    Joke
    18 november, 2015 at 16:10

    Ik geef vaak knutselspullen zoals nieuwe klei, stickervellen, kraaltjes enzovoort. Hebben ze lang pret van en ook nog eens educatief, knutselen!

  • Reply
    Daniëlle
    29 november, 2015 at 23:22

    Wij doen dit jaar voor het eerst aan Sinterklaas met de kids, maar ze zijn nog zó jong..Ze mochten drie keer hun schoentje zetten en naar het Sinterklaas feest op papa’s werk. Dat was het ook wel. En in hun schoen hebben we twee keer kleine cadeautjes gedaan en één wat groter cadeautje. Dat vonden wij voor nu wel voldoende.

  • Leave a Reply