De kinderen You are my wild

You are my wild #31

you are my wildyou are my wildyou are my wild

Laat me even verdrinken. Wat hebben die kinderen toch prachtige ogen. Ze zien me wel maar gaan totaal op in hun spel. Letten niet op mij met mijn eeuwige camera met telelens. Fijn voor mij, zal ooit de tijd van gekke bekken trekken voorbij gaan? Ik moet het goede moment af wachten. Dat moment duurt altijd maar een fractie van een seconde. Oh, kon ik al die momenten maar vastleggen, ik schiet er zo vaak naast… Roepen heeft geen zin, ze kennen inmiddels al mijn truckjes.

Er wordt druk gekookt. Ze maken soep. Van gras en paardenbloemen en gereedschap uit mijn keuken. Wat een heerlijkheid, twee van die kabouters in mijn tuin.

You are my wild, een jaar lang mijn kindjes vast leggen zoals ik ze zie. Dat is gebaseerd op dit ontroerende project. In Nederland begon Anki ermee. Meer deelnemers vind je bij haar.

 

Leuk! een reactie

comments

You Might Also Like...

8 Comments

  • Reply
    Nicole
    17 april, 2014 at 17:56

    Wat een geweldig mooie foto’s!

  • Reply
    Kimberley
    17 april, 2014 at 18:18

    Mooie foto’s 🙂 Ik roep zelf vaak iets als: Nou, ja! Of: Wat zit er op mijn gezicht? Werkt meestal wel, haha.

  • Reply
    Happy Lioness
    17 april, 2014 at 18:23

    Mooie foto’s. En wat lijken ze toch op elkaar.

  • Reply
    Miranda
    17 april, 2014 at 18:36

    Ze lijken echt op elkaar idd, mooie heldere kijkers.

  • Reply
    Linda
    17 april, 2014 at 19:15

    Wat een schatjes, mooie foto’s!

  • Reply
    Sas
    18 april, 2014 at 14:20

    wat een fijne foto’s!

  • Reply
    Francesca Vonk
    19 april, 2014 at 00:03

    Prachtige foto’s altijd! Echt heel mooi!
    Ik heb je een Very Inspiring Blogger Award gegeven! Ik hoop dat je het leuk vindt! Check: http://mamasgoud.nl/2014/04/17/1083/

  • Reply
    Esra
    29 april, 2014 at 11:08

    Ik vind dat je twee hele ‘nostalgische’ kinderen hebt. Mooi en prachtig dus maar echt nog gezichten die me doen herinneren aan vroeger.

  • Leave a Reply