De kinderen Mama Maai

Ze lijkt op mij

ze lijkt op mij‘Mam, steeds als ik wil stoppen met Siem spelen, dan snapt hij niet waarom ik ineens weg ben en dat vind ik zo zielig.’ Precies dit. Dit gevoel. De kleine Siem heeft zijn zus in zijn zak. Helemaal gek is hij op haar en zij op hem. Net als hun broer. Echt, wat heb ik het getroffen met deze kindjes. Eindeloos loopt ze heen en weer met Siem op de step. Heel voorzichtig zodat hij er niet af valt. Fantastisch vindt hij het. Eindeloos heen en weer gereden worden, hij kan er geen genoeg van krijgen. Zij wel, ze heeft het na een paar keer wel gehad. Dan wil ze stoppen maar ze kan het niet. Bang om haar kleine broertje teleur te stellen.

Op het schoolplein is het Fenne die een arm om haar broertje heen slaat en hem naar de klas brengt. Fenne gaat meerdere keren per dag kijken om even te zwaaien en Fenne zit aan tafel verdrietig te snikken als ze beseft dat ze volgend schooljaar naar groep drie gaat en ze veel minder vaak zullen spelen in de pauze. Dan moet ze helemaal de trap af en kan ze niet even de hoek om piepen om door zijn klasraam te zwaaien.

Het is Fenne die het kleine zusje van haar beste vriendinnetje weg trekt voor ze gevaarlijk langs de schommels loopt. Het is Fenne die dat zusje komt terug brengen naar de mama. Het is Fenne die het aaigrage meisje op het plein naar haar baby broertje komt brengen omdat ze dat zo leuk vind en het is ook Fenne die thuis komt met de helft van de traktatie uit de klas die ze heeft bewaard om te delen met haar broertjes terwijl ze weet dat die zelfde broertje dat niet voor haar doen.

Steeds vaker zie ik in haar mij.

Mijn gedrag. Mijn emoties. Ik herken haar gevoelens als geen ander. Nog niet zolang geleden vroegen we ons wel eens af waar Fenne haar karakter nou vandaan kwam. Een meisje wat zo graag in de belangstelling staat. Wat niet bang is, mensen om zich heen nodig heeft om zich optimaal goed te voelen. Wat het met bijna iedereen kan vinden. Uitbundig, intensief.

Maar steeds vaker word ons duidelijk dat er onder die zichtbare laag nog een andere Fenne schuil gaat. Dat ze best heel gevoelig is. Dat ze het graag de ander naar de zin maakt. Makkelijk met alle winden mee waait. Van slag raakt als anderen verdrietig zijn, makkelijk vrienden maakt en zich snel hecht aan de mensen om zich heen.

Ik weet hoe moeilijk emoties je het kunnen maken.

Lastig vind ik dat. Dat worstelen met je gevoel vind ik lastig om te zien. Leek ze daar in maar wat minder op mij. Alhoewel…  Als ik naar haar kijk zie ik een ontzettend bijzonder meisje. Met een heel groot enthousiast hart van goud wat voor iedereen openstaat. Een meisje wat zich kan inleven en heel veel geeft om anderen.

Wat als moeder van een dochter kan je nog meer wensen dan dat?

Leuk! een reactie

comments

You Might Also Like...

4 Comments

  • Reply
    Nathalie
    28 juli, 2016 at 12:47

    Helemaal waar… Ik zie ook soms trekjes van mij in Vince. Raar, bijzonder en dan bedenk ik hoe gevoelig ik was en hoop ik dat hij sterker is…

  • Reply
    Meryll
    28 juli, 2016 at 15:06

    Klinkt allemaal als fijne eigenschappen ? wat ontzettend fijn als je clubje het zo goed heeft met elkaar. Meer wens je niet als moeder. Al zullen ze elkaar ook vast wel eens in de haren zitten haha.

  • Reply
    Puck
    28 juli, 2016 at 16:24

    Ik snap je bezorgdheid daarin wel. Wordt ze niet te… Zal ze geen pijn hebben, uit angst om andere pijn te doen, dat ze het liever zelf voelt… Heel herkenbaar allemaal. Hier ook zo’n gevoelig meisje.
    Maar als je het zelf ook hebt, dan kan je daarin ook het goede voorbeeld geven. Dat ze Siem bijvoorbeeld zegt om nog 2x te doen, maar dat ze daarna voor zichzelf kiest. Een gulden middenweg, die haar ook helpt.
    Ik zeg maar wat hoor… Zo wil ik het zelf doen in ieder geval.

  • Reply
    Sanderijn
    29 juli, 2016 at 10:55

    Herkenbaar, de goed met elkaar klikkende kindjes, maar ook de karaktereigenschappen die onze oudste van mij heeft die hem het leven niet altijd gemakkelijker zullen maken…..

  • Leave a Reply