Mama Maai

26 weken, mijlpaal!

15, 16, 17 weken

15, 16, 17 weken

Ik dacht, het wordt weer eens tijd voor een update. Inclusief zeer slechte kwaliteit buik foto’s. Maar het is gewoon leuk ze allemaal bij elkaar te zien. Het zit niet in mijn genen beeldige foto’s van mij zelf te maken. Al moet ik zeggen… het lijkt toch steeds beter te worden. Helpt het schoonmaken van de spiegel ook een handje mee. Ai, triest Maai, zeer triest.

Al weer 26 weken zwanger. Ik vind het een mijlpaal. Eigenlijk vind ik de mijlpaal zitten bij 24 weken. Dan is het kindje al levensvatbaar. Ongelofelijk. Nog zo klein. Ik kan me die periode nog zo goed herinneren van de zwangerschap van kleine man. Dat is inmiddels al weer bijna drie jaar geleden. Is dat gek? Misschien. In mijn geval komt het door een gesprek wat ik toen in die week had met een moeder op mijn werk. Op de intensive care kinderen. Ik liep daar rond met mijn toen nog aardig bescheiden toeter en deed zoals wel vaker die periode een kleine hummel in bad. Een op en top schatje wat mijn hart had gestolen. Een klein donker prinsesje met prachtige gitzwarte oogjes en zulke mooie kroeshaartjes. Het was altijd een cadeautje als moeder wist dat ik er was en ’s ochtends wat later zou komen zodat ik met haar popje kon badderen. Echt badderen gebeurd niet zo heel vaak op de intensive care kinderen, dat is echt even knuffelen zonder toeters en bellen.

Een meisje wat werd geboren met 24 weken. Een meisje wat samen met haar vader en moeder een enorme strijd geleverd heeft te mogen leven, maar wat op dat moment in mijn armen alleen nog maar afhankelijk was van een canule. Een buisje via haar hals in haar keel om de luchtpijp goed open te houden (en waar ’s nachts eventueel beademing op aan gesloten kon worden). Alleen nog maar? Ja, alleen nog maar. Dit was het staartje. Ze zou bijna naar huis gaan met haar mama mee. Hoe gaaf is dat?

Deze moeder vertelde mij dat zij ook zo graag een tweede kindje wilde maar dat zij een ‘luie’ baarmoeder had die de kinderen er steeds na net wat meer dan 20 weken uit gooide. Nog een kindje in deze situatie kon zij er niet bij hebben. Zeer begrijpelijk. Wat zeg je dan? Dat is bizar. Dat je beseft dat jouw kindje al ruim een week langer in de buik van mama zit. 25 Weken klinkt nog zo niet af. Ze zijn ook gewoon nog niet af. Eigenlijk nog niet rijp genoeg voor en leven buiten de buik.

Nu al weer ruim 26 weken. Van mij mijn derde kindje. Wat een rijkdom. En nog veilig in de buik.

18, 19, 20 weken

18, 19, 20 weken

En hoe gaat het nu? Ik mag niet klagen. Vergeleken bij…. Ons kindje komt elke keer weer glansrijk door elke keuring. Groeit goed, verbouwd regelmatig zijn optrekje, zelfs papa heeft de kleine nieuwe man al uitgebreid kunnen voelen en zelfs af en toe als je lang genoeg je ogen op mijn buik richt, komt er een golfslagbad voorbij. Het is een kleine drukte maker, wie had dat nou gedacht? Mijn eigen keuring verloopt ook altijd nog vrij snel snel, het enige wat sommigen wat zorgen baart is mijn bekken. Note to myself, bel nou eens die fysio. Dat ik de komende maanden in het bezit ben van een rothumeur, vermoeidheid en dagelijkse koppijn moeten we voor lief nemen, hormonen en me. Niet de beste combinatie. Een zwanger lijf mensen.

Maar feit blijft dat de tijd hier voorbij vliegt. Ik heb weinig tijd me druk te maken. Ook om bij te tanken. Maar op naar het derde trimester.

22, 23, 25 weken

22, 23, 25 weken

 

You Might Also Like...

9 Comments

  • Reply
    Sas
    5 oktober, 2014 at 08:44

    De tijd vliegt zeker voorbij! Mooie (buik)foto’s

  • Reply
    Roos
    5 oktober, 2014 at 08:49

    Wat groeit je buik prachtig zeg! Fijn dat jullie alle controles goed doorstaan, enne bel die fysio nou 😉

  • Reply
    Joyce
    5 oktober, 2014 at 09:26

    Prachtige buik! En euh de fysio bellen!

  • Reply
    Laura
    5 oktober, 2014 at 09:36

    Inderdaad een mijlpaal, zo zag ik die 26 weken grens ook. Helaas hebben wij die grens 2 keer niet mogen halen. Al voor de 13 weken ging het mis. Toen ik voor de vierde keer zwanger was, was het dan ook echt een mijlpaal dat dochterlief nog met 26 weken warm en veilig in mijn buik zat. Al heb ik eigenlijk de hele zwangerschap in angst gezeten dat het mis zou gaan. Uiteindelijk heeft ze het vol gehouden tot de 35e week. Binnenkort wordt ze alweer 5 en is hartstikke gezond. 🙂

    En helaas heb ik in het ziekenhuis, tijdens de opnames van zoonlief, ook al regelmatig met ouders in het Ronald McDonald huis gezeten die een te vroeg geboren kindje in het ziekenhuis hadden liggen. 25 weken, 26 weken. Het is nog zo ontzettend klein. Dan besef je des te meer dat je van geluk mag spreken dat je toch 2 mooie kindjes op de wereld hebt mogen zetten, ook al ging dat niet helemaal zoals gepland en is zoonlief niet helemaal gezond.

    Ik vind het ontzettend leuk om je buikje te zien groeien op de foto`s! En maak even een notitie voor jezelf en bel morgen die fysio eventjes. 😉

    Groetjes, Laura

    • Reply
      MamaMaai
      5 oktober, 2014 at 17:41

      Ja jij hebt ook een verhaal inderdaad, als ik dat soort dingen hoor dan besef je maar weer dat het toch wel heel erg fijn is en wat een geluk je hebt als het allemaal loopt zoals het moet. Fijn dat jouw meisje het zo goed doet. Liefs

  • Reply
    ilona
    5 oktober, 2014 at 19:05

    Mooie buik meis! Ennuhhh ik werd altijd 25 kilo zwaarder maar jij blijft gewoon slank joh! Je ziet er goed uit….. xx

  • Reply
    MultiVroon
    5 oktober, 2014 at 21:32

    Sluit me aan hoor.

    En wat een leuke outfitjes zitten ertussen! 🙂

  • Reply
    Nicole
    5 oktober, 2014 at 21:50

    26 weken weer de tijd vliegt! En wat je zegt.. Ze zijn levensvatbaar maar gewoon nog niet af hoor.. Laat die baby nog maar lekker zwemmen bij mama!

  • Reply
    Gwen
    6 oktober, 2014 at 19:01

    Ik voelde idd, net als bij Olivia toen, een soort opluchting na de 26weken omdat ze in het zhuis dan sowieso alles doen voor je kindje als het geboren wordt. Fijn idee! Maar, ook nu – 31 wk – mag ze lekker nog even verder groeien in mij 😉 Enne, bel de fysio en neem je rust, afwisselen tussen staan, zitten en lopen. Niet te hard willen fietsen met tegenwind enzo. Ik ben bekkenexpert bij de 2e zwangerschap met pijn haha 😉

  • Leave a Reply