Geen categorie

Assepoester

mamamaaiEr moet een Assepoester hier in huis komen. Ja. Niet op de eerste plaats omdat mijn kleine meid dat fantastisch zou vinden. Assepoester is haar held. Haar prinses. Haar absolute voorbeeld. En Assepoester in huis… Hoe geweldig zou dat zijn? En ik… Assepoester is ook mijn held. Als ze hier in huis zou komen, jaaaaa. Ik wil!

Zen van schoonmaken:
En nou moet ik toegeven dat ik zo af en toe best zen kan worden van wat schoonmaakklusjes hier in huis. Verstand op nul en gaan. Al duurt het bij elkaar zo de hele dag. Niet erg, nee echt niet. Gewoon lekker bezig zijn en het resultaat is ook altijd zo heerlijk. Normaal gesproken ja.

Want waar ik poets, schoonmaak en ander zeer dringende huishoudelijke taken op me neem, lopen er altijd twee kabouters achter me die de zaken direct en zo snel als ze kunnen weer ongedaan maken. Welkom in ‘mama’s world’. Zuig ik de woonkamer, versnipperen zij direct een krant, strooien de hageltjes over de keukenvloer, kruimelen hun brood of gooien hun bekers om, om nog maar te zwijgen dat ze niks liever doen dan achter het apparaat gaan zitten dringen wie er vandaag weer mag profiteren van de warm lucht die dat ding uit blaast. Nee, dat bevordert de taken niet en leek dat in het begin, maanden geleden nog schattig en grappig, werkt het op het moment niet perse humeur bevorderend. Als ik de was doe, ligt deze praktisch alweer in de wasmand voor ik mijn kont heb kunnen keren. Oke, tot zover, heel normale zaken van een moeder. Niks ongewoons. Er is ook weinig ongewoons hier in huis, niet als het op huishoudelijke taken aankomt. Had ik de katten al genoemd, aaaaarghh…..

Schoonmaken is oke:
Kijk, schoonmaken is best oke. Schoonmaken is best fijn zelfs. Als er maar wat eer aan te behalen zou zijn. En nou zeg ik regelmatig tegen mijzelf dat we allang verschrikkelijk zouden zijn vervuild als ik niet aan mijn taakomschrijving zou voldoen. Dat we hier allemaal aan een afschuwelijke lucht of ander soortige infectie, verschrikkelijke allergie, afschuwelijke niet mee te leven jeuk of schimmel zouden lijden als ik mijn taken niet naar behoren zou uitvoeren. Ik roep van alles tegen mijzelf, ziet u, om het allemaal wat dragelijk te maken. Maar punt is, niemand ziet het ooit. Ik werk me hier de godganse (excuse me) dag het zweet in mijn bilspleet (excuse me again, nah zo erg was dat niet) en niemand ziet het ooit. Niet zo gek inderdaad met die schatjes van mij. Ik neem het mijn lief dan ook echt niet kwalijk, ECHT NIET, grumpf… &*%$#

Maar daarom dus, ik wil kinderen en katten, maar please, wie stuurt me Assepoester? Iemand?

Leuk! een reactie

comments

You Might Also Like...

4 Comments

  • Reply
    Maris
    16 februari, 2014 at 09:52

    Tja… Ik vind schoonmaken ook helemaal niet zo erg, maar dan wil ik er wel even van genieten. Hier zweet ik me uit de naad en de dag daarna ziet het er weer uit alsof er al een week niks gedaan is. En inderdaad, niemand hier in huis geeft er ook maar iets om. Zucht…

    • Reply
      MamaMaai
      16 februari, 2014 at 13:42

      De dag erna pas, haha dan doe je het nog goed 😉

  • Reply
    patricia
    16 februari, 2014 at 13:58

    Ha ha zit hier ongeveer precies zo een gesprek met Frank te voeren. Schoonmaken is best oke maar niet als je t na een paar uur niet meer ziet. Vooral met dit zonnetje erbij Arghhh!!!

  • Reply
    Petra
    16 februari, 2014 at 18:11

    hahaha ik zou ook wel een Assepoester willen hebben 😉

  • Leave a Reply