Mijn kleinste grote liefde

7 september 20131Bijna 17 maanden is hij. Onze Melle, onze kleine man. Het gaat zo hard. Hij wordt zo groot. Het knuffelvet verdwijnt. Zijn heerlijke bolle buikje, zijn mollige beentjes, zijn bolle toet. Hij wordt lang en steeds dunner. Een bekkie vol met tandjes al. Ja, aaargh… die tandjes. Werden ze maar met tandjes geboren. Zijn blonde manen groeien hard.

Hij praat. De hele dag door. Soms al wat verstaanbaar zelfs. Poea (=poes), aap, uil, mama, papa, Nenne (zus), oma, ditta (=zitten), die, oto, aba (=aardbij of druiven J), bal, aaien, Nijn, Bumba…. Eten, open, boom, bloem, klok, appel… En nog meer kan hij al aanwijzen. Zegt enthousiast ‘Ja’ of schudt zijn bolletje ‘nee’. Weet zich fantastisch duidelijk te maken. Bemoeid zich graag met zus. Rent enthousiast naar buiten bij het elke zes minuten horen van een overvliegend vliegtuig, ‘prrrr’ met zijn vinger in de lucht. Een knopjes knul. Stekkers, afstandsbedieningen en de telefoon. Een boekjes man. Zoekt graag slakken, ‘kak’. Bouwt al torens… klimt… stoeit. Wordt over duidelijk een voetballer.

Op zijn best in bad. Of ander water. In het zand. Wordt graag vies. Heeft een hekel aan sokken en schoenen. Deze horen trouwens ook niet aan ander mans pootjes.

Hij wordt open. Zijn ‘alleen maar mama’ fase lijkt te smelten, hij wil meer en meer spelen. Met anderen maar vooral met zus. Hij is sterk en zeker niet van suiker. Laat zich graag opjutten en uitdagen, luistert voor geen meter. Een fase, een fase. Hij beweegt graag… danst met zus. Is stapel verliefd op zijn kleine nicht. Een knuffelkont. Lief en voorzichtig. Kust zeer graag.

Gek op chippies, popcorn, fruit en pannenkoeken. Een echte bouwvakker maar niet gek op brood. Volop in de ‘zelf-doen’ fase. Eentje best wel rustig maar met een temperament. Kan eindeloos zelf spelen maar wee die hem in de weg zal lopen.

Eentje om mijn leven voor te geven. Voor te smelten. Van te houden. Steeds maar meer en meer. Een lach van goud. Ogen om eindeloos in te verdrinken. Mijn Melle, mijn kleine man. Mijn kleinste grote liefde!29 augustus 20132


Geplaatst

in

door

Tags:

Reacties

6 reacties op “Mijn kleinste grote liefde”

  1. Syl avatar

    Ow wat lief zeg, hier spreekt een grote moederliefde uit.
    Ik heb het nog steeds als ik naar mijn kinderen kijk, ze worden zó groot en ik moet steeds en steeds meer loslaten.

  2. MamaJo avatar
    MamaJo

    Het is ook wel een erg lekker ventje hoor moet ik zeggen 😉 en je beschrijft ‘m echt fantastisch!

  3. Dinaz ♥ avatar
    Dinaz ♥

    Wat een prachtige ode aan je lieve Melle!!!
    Het is een schatje…heerlijke droomoogjes…♥

  4. Maris avatar

    Lief blogje ♥ Heerlijk mannetje is het. Wat wordt hij groot hij. Bijna al net zo oud als F was toen hij geboren werd. Kan je je toch niet voorstellen nu?

  5. Doortje Dartel avatar
    Doortje Dartel

    Wat heb je dit toch mooi beschreven.

  6. Miss Creatuurtje avatar

    Ware moederliefde, zaaaaaaalig!!! Lekker genieten van die kleine man, elke dag opnieuw

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *