De kinderen

Oren doorboren; mijlpaal

Het moest er een keer van gaan komen. Voor haar verjaardag (in September, ja oeps) gaven we haar gaatjes schieten cadeau. Dat wilde ze heel graag. Bijna alle vriendinnetjes gingen haar al voor, en wat is er als ware prinses nou mooier dan een glinsterend diamantje of taartje in je oren? Nee niks inderdaad. Het moest en zou er komen. Maar het kwam er niet van. Na wat voorbereiding wilde ze toch weer niet en dan weer wel. Na de vier jaren vaccinaties dacht ze dat ze het prima zou aankunnen, maar papa kon dat nog niet. Die begon te twijfelen of hij zijn nog helemaal pure meisje wel wilden laten door piercen. We vergaten het even. Tot er weer een vriendinnetje wat diamanten rijker was. De vakantie brak aan, dat was het moment dat het zou gaan gebeuren. Maar met dikke buik en toestanden in mijn niet zoals ik had gedacht verlopende vermoeiende laatste weken zwangerschap kwam het er wederom niet van. Zolang wij het er niet over hadden, had zij het er ook niet over. We waren te druk met uitkijken naar de baby. En daarna te druk met wennen aan de baby en ons nieuwe gezin.

Zo blij met mijn nog pierceloze serie...

Zo blij met mijn nog pierceloze serie…

Gaatjes laten schieten

Even checken, wil ze het nog steeds? We denken na over de zomervakantie en in mijn geheugen staat ergens dat je 6 weken niet mag zwemmen. Dat dateert nog ergens van 25 jaar terug denk ik, dat is misschien niet meer zo up to date. Toch, dat willen we natuurlijk niet, dan dus liever nu. Zaterdag ochtend vroeg, voor het eerst met drie kinderen bepakt en bezakt het centrum in. Er is hier wel precies 1 juwelier die twee oren tegelijk schiet. Een voorwaarde voor ons, ik was niet van plan na twee weken het kind mee te sleuren voor het oortje wat nog niet was gelukt en scheef door het leven doen we ook niet.  Hebben ze tijd? Ja? Fijn.

Knopjes uitzoeken. Roze sterretjes. Zijn we er klaar voor? Mama nog zenuwachtiger dan het wit weggetrokken snoetje wat op schoot zit met twee pistolen tegen haar oortjes gedrukt. Oh help, mijn kleine dappere mooie meisje. Willen we dit wel? Wil ik dit wel? Heb ik iets te willen eigenlijk? Die mooie witten oortjes… Kan ik nog terug? KNAL….

Oorbellen, gaatjes schieten

Een zich lam geschrokken klein meisje met dikke tranen heb ik in mijn armen en sleur ik mee naar de spiegel om te laten zien waarom wij haar en zij zich zelf liet mishandelen. Het is over. ‘Mama, het doet geen pijn meer hoor’. Jeetje wat wordt ze groot. En wat is ze trots. En wat ben ik stiekem apetrots! Elke voorbijganger wordt uitvoerig op de hoogte gehouden en moet bewonderend haar nieuwe oren bekijken. ‘Ik mocht van mama wel huilen maar nu hoeft dat niet meer’. Een ritje door de stad duurde altijd al lang maar nog nooit zooo lang.

Ik vind het een mijlpaal. En ik moet er even aan wennen. Maar ze deed het toch maar, ze liedjes gaatjes in haar oren schieten en het deed pijn. Dat is niet erg, ook daar moet ze mee leren omgaan (en ik ook). Het staat haar goed. Maar wat is ze in die luttele seconden ineens groot geworden… en veranderd….

Leuk! een reactie

comments

You Might Also Like...

13 Comments

  • Reply
    Punky
    12 maart, 2015 at 11:12

    Heel mooi! Mijn dochter kreeg oorbellen met 10 maanden. En ik zelf met 1 dag. De vroeger je het doet de beste. Vind ik dan.

    • Reply
      MamaMaai
      12 maart, 2015 at 11:40

      Ja dat hoor je wel vaker inderdaad. Ik vind het ook echt wel schattig staan bij die kleine meisjes. Maar zelf vond ik dat nog wat te jong voor mijn eigen dochter. En ach, zo is ook goed, ze wilde het nu heel graag, ook wel een cadeau waar ze super trots op is.

  • Reply
    Syl
    12 maart, 2015 at 12:49

    Ach kijk dat koppie toch, ze is zichtbaar trots ! Mijn mopje was 5 toen ze gaatjes kreeg (lees: wilde), inderdaad een slik momentje.

  • Reply
    nurse martens
    12 maart, 2015 at 16:28

    Wat een dotje is ze zeg! ze heeft jouw mond volgens mij.

  • Reply
    Lieke
    12 maart, 2015 at 19:54

    Ik snap dat het een mijlpaal is, het liefst mogen ze wel klein blijven.. maar het staat er goed! Lief zo!

    Liefs lieke
    http://Robust-posch.blogspot.nl

  • Reply
    merula
    12 maart, 2015 at 21:19

    o ja ik snap wel dat dat een hele mijlpaal is! zo’n geheel ongeschonden kindje wat dan idd zo doorboord word….. Maareh wel ook van die lieveheersbeestjes oorbellen doen he!

    • Reply
      MamaMaai
      14 maart, 2015 at 19:07

      Dat zou ze graag willen, hoop voor haar dat ze niet net als ik niet tegen nep zilver ed kan….

  • Reply
    Marijke
    12 maart, 2015 at 22:33

    OMG wij moeten van de zomer. Ze zeurt dan al 4 jaar! Maar oapa heeft gezegd pas als ze 8 is. En als ik jouw verhaal lees, krijg ik ineens de kriebels ervan. Hmmm langer uitstellen gaat denk niet werken….

  • Reply
    Dina
    13 maart, 2015 at 07:43

    Wat is het toch een prachtige meid zeg. De oorbelletjes staan haar heel goed en wat stoer dat ze uiteindelijk zo reageerde!

  • Reply
    kliefje
    13 maart, 2015 at 10:58

    Jill heeft inmiddels (sinds een jaar of 3) 2 gaatjes en is bij beide keren flauwgevallen, haha! Dan is jouw dochter een grotere held!

    Staat schattig, vind ik 🙂

    • Reply
      MamaMaai
      14 maart, 2015 at 19:07

      Ik kan me ook voorstellen dat hoe ouder je wordt, hoe beter je snapt wat je te wachten staat en je onderuit gaat van de spanning…

  • Reply
    Vlijtig Liesje
    13 maart, 2015 at 11:09

    Ja, het doet altijd gemeen pijn! Maar dan heb je ook wat.

  • Reply
    Madam Elisa
    17 maart, 2015 at 10:02

    Ja dat is iets wat niet prettig is, ik kreeg ze bij 2 jaar. Later nog een 2e gaatje maar dat vonden me oren niet leuk. Dus die zijn nooit gebleven.

  • Leave a Reply